Wojny Indian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wojny z Indianami (wojny indiańskie) – wojny prowadzane przez kolonie europejskie w Ameryce Północnej, a potem państwa na ich bazie utworzone, z pierwotnymi mieszkańcami kontynentu, Indianami.

Indianie "od zawsze" walczyli między sobą; starcia pomiędzy poszczególnymi plemionami i grupami (zwłaszcza w okresie prekolonialnym) rzadko jednak miewały charakter krwawych wojen w rozumieniu europejskim. W okresie europejskiej kolonizacji kontynentu pojawiły się też podsycane przez białych konflikty i walki tubylczych sojuszników różnych państw kolonialnych. Starcia zbrojne na mniejszą i większą skalę bywały też elementem rywalizacji sąsiadujących ze sobą grup tubylczych (czasem przesiedlanych siłą, np. na Terytorium Indiańskie) o kurczące się ziemie, źródła utrzymania (zwierzynę, szlaki handlowe, tereny uprawne, pastwiska, wodę, drewno, itp.) oraz dobra materialne (pochodzenia tak lokalnego, jak i europejskiego). Jednak najczęstszym, najbardziej dramatycznym i brzemiennym w skutki typem "wojen indiańskich" były tubylcze powstania i wojny przeciw przybywającym z Europy lub wywodzącym się z niej białym kolonizatorom.

Commons in image icon.svg

Powstania i wojny Indian z koloniami w Ameryce Północnej (lista niepełna):

Wojny Stanów Zjednoczonych z Indianami i powstania indiańskie na terytorium USA:

Wojny i powstania indiańskie na terenach dzisiejszej Kanady:

  • wojny Abenaków
  • wojny Mikmaków
  • wojny nad Wielkimi Jeziorami
  • wojny w Zatoce Hudsona
  • wojny kanadyjskiej Północy
  • powstania Metysów i Indian
  • wojny Indian Równin
  • wojny w Górach Skalistych
  • wojny na Zachodnim Wybrzeżu
  • inne tubylcze powstania i protesty zbrojne

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]