Wojny Rzymu z Mitrydatesem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wojny Rzymu z Mitrydatesem to seria trzech wojen pomiędzy Rzymianami a Mitrydatesem VI Eupatorem - królem Pontu, hellenistycznego państwa leżącego u południowych wybrzeży Morza Czarnego (obejmującego też Frygię, czyli środkową Anatolię) - które toczyły się w latach 88-66 p.n.e..

Mitrydates najechał, sprzymierzone z Rzymem, Bitynię i Kapadocję i je podbił. Następnie zaatakował i zdobył rzymską prowincję Azję (Asia), pokonując wojska Akwiniusza i urządzając krwawą rzeź zamieszkałym w Azji Mniejszej Rzymianom i Italikom (tzw. nieszpory w Efezie podczas których miało zginąć w ciągu trzydziestu dni 80 tysięcy ludzi). Dało to początek pierwszej wojnie z Mitrydatesem (88-84 p.n.e.). Rzymski wódz Lucjusz Korneliusz Sulla wysłany przez senat do odparcia agresji, zdobył Ateny i pokonał Mitrydatesa w kilku bitwach. W trakcie drugiej wojny (83-81 p.n.e.) Rzymianie kontynuowali niszczenie Hellady. Dopiero podczas trzeciego konfliktu (74-66 p.n.e.) Lucjusz Licyniusz Lukullus, a później Pompejusz wkroczyli do Azji Mniejszej i pokonali Mitrydatesa na jego ziemiach. Władca zmuszony był uchodzić przed ścigającymi go Rzymianami i wkrótce popełnił samobójstwo.

Pierwsza wojna z Mitrydatesem 88-84 p.n.e.[edytuj | edytuj kod]

Druga wojna z Mitrydatesem 83-81 p.n.e.[edytuj | edytuj kod]

Wódz rzymski i namiestnik prowincji Azji Lucjusz Licyniusz Murena na czele dwóch legionów wtargnął do Pontu, lecz został przez Mitrydatesa pobity.

Trzecia wojna z Mitrydatesem 74-66 p.n.e.[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]