Wola Kurowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°41′29″N 20°40′54″E
- błąd 39 m
WD 49°43'N, 20°41'E, 49°41'52.04"N, 20°42'4.72"E
- błąd 19438 m
Odległość 3 m
Wola Kurowska
wieś
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat nowosądecki
Gmina Chełmiec
Liczba ludności (2004) 239
Strefa numeracyjna 18
Kod pocztowy 33-311
Tablice rejestracyjne KNS
SIMC 0421457
Położenie na mapie gminy Chełmiec
Mapa konturowa gminy Chełmiec, u góry znajduje się punkt z opisem „Wola Kurowska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Wola Kurowska”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Wola Kurowska”
Położenie na mapie powiatu nowosądeckiego
Mapa konturowa powiatu nowosądeckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Wola Kurowska”
Ziemia49°41′29″N 20°40′54″E/49,691389 20,681667

Wola Kurowskawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Chełmiec. Wieś biskupstwa krakowskiego w powiecie sądeckim w województwie krakowskim w końcu XVI wieku[1]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Wieś liczy 239 mieszkańców (30 czerwca 2004).

Wieś położona na stokach Dąbrowskiej Góry na terenie Pogórza Rożnowskiego, na północ od Nowego Sącza, przy drodze wojewódzkiej nr 975.

Nazwa miejscowości pochodzi od sąsiedniej wsi Kurów.

Wieś powstała prawdopodobnie jako "wolnizna" w związku z przeniesieniem Kurowa z prawa polskiego na prawo niemieckie w połowie XIV wieku. Rejestr poborowy z 1581 roku stwierdzał, że wieś należy do biskupów krakowskich, a jej dzierżawcą jest Stanisław Kępiński.

Po I rozbiorze Polski w latach 1782 – 1785 dobra królewskie i duchowne włączono do austriackich dóbr kameralnych. Majątek w Kurowie i w sąsiedniej Woli Kurowskiej na licytacji w roku 1829 kupiła hrabina Lanckorońska. W roku 1880 rodzina Lanckorońskich sprzedała swoje dobra Władysławowi Głębockiemu właścicielowi klucza zbyszyckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 100.