Wolno działająca substancja w anafilaksji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wolno działająca substancja w anafilaksji, SRS-A (od ang. slow-reacting substance of anaphylaxis) – leukotrien cysteinylowy z grupy LTC4, LTD4 i LTE4, wydzielany przez komórki tuczne w czasie reakcji anafilaktycznej. Jest mediatorem reakcji nadwrażliwości typu I.

Substancja ta została opisana w 1938 i 1940 przez Feldberga i Kellawaya, na podstawie obserwacji skurczu mięśni gładkich w tkance płucnej świni po ekspozycji na jad węża, jako slow-reacting smooth-muscle stimulating substance, co skrócono do SRS. Później, po odkryciu, że wydzielanie SRS zachodzi na drodze immunologicznej, zmieniono nazwę na SRS-A[1].

Wolno działająca substancja anafilaktyczna wywołuje przedłużony, powolny skurcz mięśni gładkich i odgrywa główną rolę w skurczu oskrzeli w astmie[2]. Skurcz oskrzeli nie jest odwracalny przez leki przeciwhistaminowe [3].

Przypisy

  1. Bengt Samuelsson. The discovery of leukotriens. „American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine”. 161 (2), s. S2–S6, 2000. PMID: 10673217. 
  2. Howard R. Morris, Graham W. Taylor, Priscilla J. Piper, John R. Tippins: Structure of slow-reacting substance of anaphylaxis from guinea-pig lung (ang.). [dostęp 19.10.2010].
  3. Health on the net foundation: Slow-reacting substance of anaphylaxis (SRS-A) (ang.). [dostęp 19.10.2010].