Wolsztyn (stacja kolejowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wolsztyn
Widok na stację z kładki (2015)
Widok na stację z kładki (2015)
Państwo  Polska
Miejscowość Wolsztyn
Data otwarcia 1 czerwca 1886
Poprzednie nazwy Wollstein
Dane techniczne
Liczba peronów 3
Liczba krawędzi
peronowych
5
Kasy T
Linie kolejowe
Położenie na mapie Wolsztyna
Mapa lokalizacyjna Wolsztyna
Wolsztyn
Wolsztyn
Położenie na mapie gminy Wolsztyn
Mapa lokalizacyjna gminy Wolsztyn
Wolsztyn
Wolsztyn
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wolsztyńskiego
Wolsztyn
Wolsztyn
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Wolsztyn
Wolsztyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wolsztyn
Wolsztyn
Ziemia52°06′43,1″N 16°06′29,1″E/52,111972 16,108083
Portal Portal Transport szynowy

Wolsztyn – stacja kolejowa w Wolsztynie w województwie wielkopolskim w Polsce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parowóz Ty2 na stacji (1990)

1 czerwca 1886 została otwarta linia kolejowa z Wolsztyna do Zbąszynia, a w 1896 wybudowano linię kolejową do Leszna[1]. W 1895 powstał budynek dworca z licowanej cegły klinkierowej, z dwuspadowymi dachami krytymi dachówką w pruskim stylu budownictwa kolejowego[2]. W 1898 wybudowano linie do Grodziska Wielkopolskiego oraz do Sulechowa[1]. W 1907 na wschodnim krańcu stacji została wybudowana parowozownia[2]. W 1908 otwarto szlak kolejowy do Nowej Soli[1]. Na odcinkach lokalnych kursowały pociągi prowadzone parowozami z wolsztyńskiej parowozowni[2].

1 września 1939 został spalony budynek dworca. Jego funkcję przejął barak oraz drewniany budynek ekspedycji kolejowej. W 1945 wycofujący się okupant pozostawił jedyny parowóz Pd5. Wkrótce dołączyły do niego przydzielone z Poznania parowozy serii TKi3, OKi2, Pd5 oraz TKt1[2].

W 1961 wybudowano nowy budynek dworca[2].

Do końca l. 70 przez stacje przejeżdżało dziennie do 15 par pociągów tranzytowych Ostrów Wielkopolski - Gubin, z których wiele stanowiły radzieckie transporty wojskowe. Obsługę tych pociągów zapewniały zwykle lokomotywy Ty2, Ty43, Ty45. W ruchu pasażerskim dominowały natomiast pospieszne pruskie parowozy Pd5, Ok1, dostarczone przez USA w ramach UNRRA Tr203, zastępowane później parowozami Ol49 wycofywanymi z linii elektryfikowanych[2].


W maju 1993 zostały uruchomione połączenia kolejowe Lubuskiej Kolei Regionalnej na linii kolejowej do Nowej Soli i Sulechowa[3], jednak w 1994 na szlakach kolejowych zawieszono ruch pasażerski. Prowadzony jest jedynie ograniczony ruch towarowy, a na stacji kolejowej funkcjonują zabytkowe semafory kształtowe[2][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Parowozownia Wolsztyn: Zarys dziejów kolei w Wielkopolsce.
  2. a b c d e f g Parowozownia Wolsztyn: Z dziejów parowozowni i węzła wolsztyńskiego 1907-2007.
  3. Lubuska Kolej Regionalna. W: Robert Kroma, Janusz Sosiński, Krzysztof Zintel: Normalnotorowe wagony silnikowe kolei polskich 1991–2013. Wyd. 1. Poznań: BWH Kolpress, 2014, s. 11-19, seria: Encyklopedia taboru. ISBN 978-83-933257-6-4. (pol.)
  4. Parowozownia Wolsztyn: Stacja kolejowa w Wolsztynie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wolsztyn
Linia 357 SulechówLuboń koło Poznania (38,858 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Powodowo
odległość: 4,252 km
BSicon BHFq.svg
odległość: 6,510 km
Linia 359 LesznoZbąszyń (46,089 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Nowy Widzim
odległość: 4,107 km
BSicon BHFq.svg
odległość: 7,463 km
Linia 371 Wolsztyn – Żagań (0,000 km)
BSicon KBHFaq.svg
odległość: 3,957 km