Wombatowiec szorstkowłosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wombat australijski)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wombatowiec szorstkowłosy
Lasiorhinus krefftii[1]
(Owen, 1873)
Wombatowiec szorstkowłosy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina wombatowate
Rodzaj wombatowiec
Gatunek wombatowiec szorstkowłosy
Gatunki
  • L. k. krefftii (Owen, 1873)
  • L. k. gillespiei (De Vis, 1900)
  • L. k. barnardi Longman, 1939
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wombatowiec szorstkowłosy[3], wombat australijski[4], wombat szorstkonosy Kreffta[potrzebny przypis], wombat północny[5] (Lasiorhinus krefftii) – krytycznie zagrożony wyginięciem gatunek torbacza z rodziny wombatowatych (Vombatidae). Był masowo poławiany ze względu na atrakcyjne futro osiągające wysokie ceny. Do 1981 został niemal całkowicie wytępiony – szacowano, że przeżyło 20–40 osobników. Obecnie żyje ok. 115 wombatów australijskich[2].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Przed przybyciem Europejczyków do Australii wombat australijski występował licznie w Nowej Południowej Walii. Do 1910 obserwowano jeszcze dwie populacje - w południowym Queensland i w Nowej Południowej Walii. Obecnie ten gatunek torbacza spotykany jest jedynie w Epping Forest National Park w środkowym Queensland. Żyje na suchych, otwartych terenach.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wombatowiec szorstkowłosy jest zwierzęciem o masywnej, krępej budowie. Długość ciała samców 107,9 cm, samic 108,1 cm; masa ciała samców 31 kg, samic 31,9 kg[6]. Ma dużą głowę, małe oczy i silnie umięśnione kończyny przednie. Należy do największych gatunków kopiących nory w ziemi. Po obu stronach nosa posiada długie włosy czuciowe, stąd nazwa szorstkonosy. U samic występuje torba lęgowa.

Ten gatunek prowadzi samotniczy tryb życia. Jest trudny do obserwacji w warunkach naturalnych. Pod ziemią buduje system tuneli, jest aktywny głównie w nocy. Żywi się trawami. W zasięgu swojego występowania musiał konkurować o pokarm ze stadami wypasanego bydła.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono trzy podgatunki wombata australijskiego[7]:

  • Lasiorhinus krefftii krefftii
  • Lasiorhinus krefftii gillespiei
  • Lasiorhinus krefftii barnardi

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lasiorhinus krefftii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b D. Taggart, R. Martin & A. Horsup 2008, Lasiorhinus krefftii [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018 [online], wersja 2018-1 [dostęp 2018-10-03] (ang.).
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 10. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 77. ISBN 83-01-14344-4.
  5. E. Keller (red.), J.H. Reichholf (red. nauk.), G. Steinbach (red. nauk.), J. Diller, S. Graf, W. Hagen, H. Hagen, U. Heckner-Bisping, P. Hey-Reidt, K. Janke, B.P. Kremer, J. Markl, B. Markl, H.F. Moeller, M. Schmitt, A. Sigl, U. Weinhold & K. Zub (tłum.): Leksykon zwierząt. Cz. 1: Ssaki : stekowce, torbacze, owadożerne, nietoperze, tupaje, naczelne, szczerbaki, łuskowce, mrówniki, zajęczaki. Warszawa: Horyzont, 2001, s. 42. ISBN 83-7227-610-2.
  6. R. Wells: Family Vombatidae (Wombats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 434. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lasiorhinus krefftii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2018-10-03]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Schober, M.: Lasiorhinus krefftii' (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 29 czerwca 2008].
  2. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.