Woreczek czernidłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Woreczek czernidłowy – narząd występujący u głowonogów. Składa się on z dwóch części: gruszkowatej zawierającej gruczoł czernidłowy, oraz wychodzącego z niej przewodu, który zakończony jest zwieraczem. Za zwieraczem przewód rozszerza się tworząc ampułkę i uchodzi do odbytu. Wydzielina woreczka czernidłowego zwana sepią, wyrzucana jest w razie zagrożenia. Poza funkcją swoistej "zasłony dymnej", paraliżuje też narządy węchu drapieżcy.

Woreczek czernidłowy najlepiej rozwinięty jest u mątw, z kolei brak go u łodzików i niektórych ośmiornic.

Sepia służy do sporządzania farb malarskich.