Wrapper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wrapper (z angielskiego), w jęz. polskim funkcje lub klasy opakowujące - w programowaniu są to funkcje lub klasy, których zadaniem jest jedynie wywołanie innych funkcji lub metod obiektów (zwykle z istniejącej biblioteki programistycznej), najczęściej związane także z konwersją typów argumentów, z używanych przez aplikację na typy wykorzystywane przez wywoływane funkcje.

Funkcje i klasy opakowujące mają za zadanie:

  • ujednolicić interfejs programistyczny,
  • odciążyć programistę od ciągłego dbania o prawidłowe konwersje typów.

Tworzenie klas opakowujących może służyć także do przekształcenia interfejsu proceduralnego na obiektowy. Np. API systemu MS Windows jest realizowane proceduralnie (język C), choć pod względem projektu reprezentuje podejście obiektowe - biblioteki takie jak VCL, czy Qt udostępniają naturalny, obiektowy interfejs.

Kod wrapperów może zostać wygenerowany automatycznie, np. na podstawie plików nagłówkowych stosowanych w języku C i C++ (zobacz SWIG).

Zobacz też[edytuj]