Wroślikowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wroślikowce
Ilustracja
Phytophthora infestans rozwijająca się w tkankach liścia
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo chromisty
Typ lęgniowce
Gromada Peronosporea
Klasa lęgniowce
Rząd wroślikowce
Nazwa systematyczna
Peronosporales E. Fisch.
 Rabenh. Krypt.-Fl., Edn 2 (Leipzig) 1(4): 383 (1892)
Typ nomenklatoryczny
Peronospora rumicis Corda 1837
Oospory w tkankach porażonego liścia
Obumierająca plantacja ogórków, porażona przez Pseudoperonospora cubensis

Wroślikowce (Peronosporales E. Fisch.) – rząd organizmów zaliczany do grzybopodobnych lęgniowców[1].

Morfologia i rozwój[edytuj]

Grzyby mikroskopijne, endobionty. Ich strzępki rozwijają się między komórkami porażonych roślin, do wnętrza komórek wpuszczają tylko ssawki pobierające niezbędne dla patogenów substancje odżywcze i wodę. Rozmnażają się zarówno bezpłciowo, jak i płciowo. Rozmnażanie bezpłciowe odbywa się poprzez zoosporangia, w których wytwarzane są zarodniki pływkowe. Rozmnażanie płciowe to oogamia, w wyniku której powstają grubościenne oospory[2].

Plechę wroślikowców tworzą dość grube (8-12 μm) strzępki będące komórczakami. Konidiofory mają dość różnorodną budowę, ale zazwyczaj zdeterminowaną długość (tzn. nie skracają się podczas konidiogenezy). Zarodniki pływkowe o nerkowatym kształcie. Z zagłębienia wyrastają dwie wici, przy czym jedna z nich skierowana jest do tyłu. U przedstawicieli rodzaju Peronospora wici brak. Jest to przystosowanie do zycia w środowisku lądowym[3].

Systematyka[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum

Peronosporidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista[1].

Taksonomia

Według aktualizowanej klasyfikacji Index Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do rzędu Peronosporales należą rodziny oraz rodzaje incertae sedis[4]:

Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[5]. Nazwy polskie według A. Skirgiełło[6].

Znaczenie[edytuj]

Są przeważnie pasożytami obligatoryjnymi i patogenami, głównie dwuliściennych. Niektóre porażają nadziemne części roślin, głównie liście i powodując choroby zwane mączniakami rzekomymi. Charakterystycznym objawem tych chorób są żółte, chlorotyczne plamy na górnej stronie blaszki liściowej i biały nalot na dolnej stronie. Inne atakują części podziemne, wywołując choroby zwane fytoftorozami i zgorzelami. Wszystkie określa się jako choroby roślin wywołane przez lęgniowce. Są to groźne choroby, często prowadzące do obumarcia roślin i powodujące duże szkody w rolnictwie i leśnictwie[2].

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2016-12-18].
  2. a b red.: Selim Kryczyński i Zbigniew Weber: Fitopatologia. Tom 1. Podstawy fitopatologii. Poznań: PWRiL, 2010, s. 203-205. ISBN 978-83-09-01-063-0.
  3. Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  4. CABI databases (ang.). [dostęp 2016-12=18].
  5. Index Fungorum (gatunki) (ang.). [dostęp 2015-12-16].
  6. GLONOWCE (PHYCOMYCETES); WROŚLIKOWE (PERONOSPORALES). W: Józef Kochman, Alina Skirgiełło: Grzyby (Mycota). T. IV. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 55, seria: Flora Polska – Rośliny Zarodnikowe Polski i Ziem Ościennych.