Wrodzony niedobór białka C

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wrodzony niedobór białka C (ang. protein C deficiency) – rzadka uwarunkowana genetycznie trombofilia. Pacjenci z wrodzonym niedoborem białka C mają podwyższone ryzyko rozwoju zakrzepicy naczyń żylnych, nie stwierdzono u nich zwiększonej predyspozycji do zakrzepicy naczyń tętniczych.

Ta jednostka chorobowa została opisana w 1981 roku przez Griffina i wsp.[1].

Wrodzony niedobór białka C wymaga różnicowania ze stanami nabytymi, spowodowanymi m.in. niedoborem witaminy K, leczeniem doustnymi antykoagulantami, chorobami wątroby, zespołem DIC, antykoncepcją hormonalną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Griffin JH, Evatt B, Zimmerman TS, Kleiss AJ, Wideman C. Deficiency of protein C in congenital thrombotic disease. „J Clin Invest”. 5 (68), s. 1370-3, listopad 1982. PMID: 6895379. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.