Wrona rybożerna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wrona rybożerna
Corvus ossifragus[1]
A. Wilson, 1812
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Corvus
Gatunek wrona rybożerna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania wrony rybożernej

Wrona rybożerna[3] (Corvus ossifragus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), zamieszkujący wschodnie i południowo-wschodnie Stany Zjednoczone.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy opisany w 1812 roku przez Alexandra Wilsona. Blisko spokrewniony z wroną lśniącą (Corvus sinaloae) oraz wroną meksykańską (Corvus imparatus)[4]. Nie wyróżnia się podgatunków[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wrona rybożerna osiąga od 37 do 39 cm długości i 260–300 g masy ciała. Budową ciała niezwykle przypomina wronę amerykańską, różnice dostrzegalne są, dopiero gdy stoją obok siebie. C. ossifragus różni się jednak cieńszym i mniejszym dziobem oraz wydawanym dźwiękiem. Dla C. ossifragus jest to charakterystyczne nosowe „aa-aa” lub „kha”. Górna część upierzenia jest jedwabisto czarna o niebieskawym połysku, brzuch oraz nogi połyskują zielenią i brązem[6].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Wrony rybożerne żyją wzdłuż plaż, bagien, rzek, estuariów i jezior. Oprócz siedlisk nadbrzeżnych można je też spotkać w głębi lądu na polach uprawnych, obszarach miejskich i podmiejskich czy polach golfowych[7].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Zwierzę wszystkożerne. Główną częścią diety są małe skorupiaki i inne bezkręgowce dostępne w okolicy rzek i wybrzeża. Czasami zjadają także martwe ryby, jaja, małe gady, pisklęta oraz owoce i orzechy[6].

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy trwa od marca do maja[8]. Gniazduje w koronach wysokich drzew, tworząc niewielkie kolonie blisko linii brzegowej. W gniazdach z patyków składanych jest zazwyczaj 4–5 zielonych jaj z brązowymi i oliwkowymi plamami[6]. Są wysiadywane 17 do 18 dni, zarówno przez samca, jak i samicę[8].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje wronę rybożerną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[2]. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 450 tysięcy osobników[7]. Trend liczebności populacji jest oceniany jako wzrostowy[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Corvus ossifragus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Corvus ossifragus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Corvidae Leach, 1820 - krukowate - Crows and Jays (wersja: 2020-09-20). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-01-17].
  4. John William Hardy, The Fish Crow (Corvus ossifragus) and its Mexican relatives: vocal clues to evolutionary relationships, „Florida Field Naturalist”, 18 (4), 1990, s. 74–80 [zarchiwizowane z adresu 2016-09-19].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Crows, mudnesters, birds-of-paradise (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2021-01-17].
  6. a b c D. Goodwin, Crows of the World, 1983.
  7. a b Fish Crow Life History (ang.). W: All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-01-17].
  8. a b F. Shaw, Birds of America, 1990.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]