Wskaźnik Sharpe’a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wskaźnik Sharpe’a (współczynnik Sharpe’a, indeks Sharpe’a, ang. Sharpe ratio) – wskaźnik pozwalający ocenić wysokość „premii” uzyskiwanej z danego portfela inwestycyjnego przez inwestora w stosunku do poniesionego ryzyka; im wyższy jest ten czynnik, tym korzystniejsze dla inwestora otwarcie pozycji przy tym samym ryzyku.

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Współczynnik obliczany jest według wzoru:

Gdzie:

S – współczynnik Sharpe’a
– średnia stopa zwrotu portfela w danym okresie
– średnia stopa zwrotu wolna od ryzyka w danym okresie
odchylenie standardowe rynkowej stopy zwrotu w danym okresie

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie wskaźnika umożliwia porównanie portfeli inwestycyjnych o różnych stopach zwrotu oraz o różnych poziomach ryzyka. Wskaźnik ten normalizuje uzyskane wyniki.

Wartość współczynnika[edytuj | edytuj kod]

Portfele o wyższej wartości współczynnika Sharpe’a – uzyskują większe stopy zwrotu przy takim samym poziomie ryzyka.
Ujemna wartość wskaźnika oznacza iż portfel osiągnął stopę zwrotu niższą niż stopa wolna od ryzyka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Patterson: Kompendium terminów z zakresu finansów po polsku i po angielsku. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o., tom III S-Ż, 2011, s. 151-152. ISBN 978-83-7623-839-5.