Wskaźnik globalizacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wskaźnik globalizacji, indeks globalizacji – miernik oceniający poziom integracji globalnej.

Metodologia[edytuj | edytuj kod]

Wskaźnik globalizacji, opracowany przez magazyn Foreign Policy, opiera się na analizie 12 parametrów. Zgrupowano je w czterech kategoriach pod nazwami: integracja gospodarcza, kontakty społeczne, połączenia technologiczne i zaangażowanie polityczne. Wśród 12 parametrów znajdują się: przepływy handlowe i inwestycyjne, ruch ludności poza granice kraju, liczba międzynarodowych połączeń telefonicznych, korzystanie z Internetu i członkostwo w organizacjach międzynarodowych.

Globalizacja małych państw[edytuj | edytuj kod]

Autorzy rankingu rozumieją globalizację jako budowanie społeczeństw lepiej skomunikowanych ze sobą, z lepszą dostępnością dóbr cywilizacyjnych, mających szersze możliwości rozwoju. Społeczeństwa o najwyższym poziomie globalizacji stanowią głównie państwa małe, o liczbie ludności nieprzekraczającej 8 milionów. Wyjątek stanowią USA i Kanada, które uplasowały się w pierwszej dziesiątce rankingu. Zjawisko to tłumaczy fakt, że globalizacja jest często koniecznością dla małych państw, gdyż brakuje w nich surowców naturalnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A.T. Kearney [1]
  • Czech F. "Indeksy globalizacji. Zalety i ułomności neopozytywistycznych pomiarów nasilenia procesów globalizacyjnych", Kultura - Historia - Globalizacja 10/2011 [2]
  • Foreign Policy [3]
  • Kalinowska B., „Po naukę do Estonii”, Rzeczpospolita z 31.10 i 01.11.2007
  • The Economist [4]