Wskaźnik protrombinowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wskaźnik protrombinowy, dawna nazwa wskaźnik Quicka to badanie diagnostyczne krwi stosowane w celu oceny krzepliwości krwi.
Badanie to jest przydatne głównie do monitorowania działania doustnych leków przeciwkrzepliwych, należących do antagonistów witaminy K (najczęściej wynik badania jest wyrażony za pomocą INR, czyli znormalizowanego współczynnika międzynarodowego).

Poza tym, wynik badania wskaźnika protrombinowego jest nieprawidłowy w schorzeniach prowadzących do uszkodzenia funkcji wątroby (np. zaawansowana marskość wątroby).

Wskaźnik protrombinowy jest wyrażany za pomocą czasu, po jakim specjalnie przygotowana krew krzepnie. Jest to stosunek czasu protrombinowego prawidłowego do czasu protrombinowego określonego w badanym przypadku[1]. Jego wartość jest zależna od stężenia w osoczu krwi takich czynników krzepnięcia jak: czynnik II, czynnik V, czynnik VII, czynnik X i fibrynogenu. Metoda oznaczenia polega na dodaniu do osocza cytrynianowego preparatu czynnika tkankowego (TF) aby aktywować czynnik VII. Dzięki związaniu jonów wapnia przez kwas cytrynowy[2] nie następuje aktywacja czynnika X przez VIIa (aktywowany czynnik VII), gdyż jony wapnia są potrzebne w tym etapie. Po inkubacji mierzy się czas od dodania jonów wapnia (co przy obecnym VIIa aktywuje czynnik X) do skrzepnięcia próbki.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Mała encyklopedia medycyny. Tom II P-Ż. Praca zbiorowa pod red. Tadeusza Różniatowskiego. Warszawa 1982. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. s. 1265-1266. ISBN 83-01-00200-X
  2. Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 539. ISBN 978-83-60466-81-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.