Współczucie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współczucie – stan emocjonalny, w którym jeden człowiek solidaryzuje się z inną osobą, współodczuwa. Może mieć to związek z przeżywanym przez nią cierpieniem czy wyrażaniem głębokiego ubolewania, okazywanego komuś nieszczęśliwemu. Współczucie w tym kontekście jest rodzajem niesienia pomocy emocjonalnej.

Współczucie może być również rozumiane jako "emocjonalny wyraz cnoty życzliwości"[1]. Rozumienie to bliższe jest zdefiniowaniu współczucia, wywodzącym się ze wschodnich kultur, które opowiadają o wielkim szacunku do drugiego człowieka, drugiej żywej istoty, innych dróg życia.

Przypisy

  1. Richard E. Boyatzis, Annie McKee: Przywództwo bez władzy. Gliwice: HELION, 2006, s. 236. ISBN 83-246-0350-6.

Zobacz też[edytuj]