Współczynnik fali stojącej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Radio CB Onwa MK-2 z miernikiem SWR

Współczynnik fali stojącej, WFS (ang. standing wave ratio, SWR) – stosunek wartości amplitudy maksymalnej do amplitudy minimalnej napięcia elektrycznego fali stojącej w linii zasilającej odbiornik, określa stopień dopasowania obciążenia do linii zasilającej.

Zależy od stosunku impedancji obciążenia do impedancji falowej linii.

WFS można wyliczyć ze wzoru:

gdzie:

  • — energia padająca;
  • — energia odbita.

Może przyjmować wartość od 1 do ∞.

WFS = 1 wówczas, gdy cała moc ze źródła zostanie dostarczona do odbiornika. Przy idealnym dopasowaniu impedancja obciążenia = impedancji linii, zachodzi dopasowanie.

WFS>1 gdy obciążenie jest niedopasowane do linii i powstaje tzw. fala odbita, która powraca do nadajnika. W skrajnych przypadkach duży WFS może spowodować uszkodzenie linii transmisyjnej albo nawet nadajnika. Do pomiaru WFS stosuje się pasywne urządzenia zwane reflektometrami.

Współczynnik fali stojącej a emisja energii dla CB radio w Polsce (maksymalna moc 4 W dla modulacji AM lub FM)[potrzebny przypis]

WFS (SWR) energia wypromieniowana (%) energia odbita (%) moc wypromieniowana (W) moc odbita (w)
1,0 100 0,0 4,0 0,0
1,1 99,8 0,2 3,99 0,01
1,2 99,2 0,8 3,97 0,03
1,3 98,3 1,7 3,93 0,07
1,4 97,2 2,8 3,89 0,11
1,5 96,0 4,0 3,84 0,16
2,0 88,9 11,1 3,56 0,44
2,5 81,63 18,37 3,27 0,73
3,0 75,0 25,0 3,0 1,0
4,0 64,0 36,0 2,56 1,44
5,0 55,6 44,4 2,22 1,78
10,0 33,1 66,9 1,32 2,68

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]