Współczynnik fi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współczynnik fi (ϕ) – jedna z miar zależności, będąca współczynnikiem korelacji liniowej Pearsona dla dwóch zmiennych, z których obydwie są nominalne oraz dychotomiczne. Współczynnik fi można policzyć na dwa sposoby: używając wzoru na współczynnik fi albo (podobnie jak ma to miejsce w przypadku korelacji punktowo-dwuseryjnej) zrekodować zmienne nominalne, żeby przyjmowały wartości 0 i 1 (jest to tzw. dummy coding), a następnie policzyć dla nich współczynnik korelacji liniowej Pearsona.

Przykład zastosowania: związek między płcią (wartości: kobieta i mężczyzna) a trybem studiów (wartości: stacjonarne i niestacjonarne).

Rozwinięciem współczynnika fi jest współczynnik V Craméra.

Bibliografia[edytuj]

  • Kenneth S. Bordens, Bruce B. Abbott, Research Design and Methods. A Process Approach, Seventh Edition, McGraw-Hill, New York 2008, s. 408.
  • Why so many Correlation Coefficients
  • Bruce M. King, Edward W. Minium, Statystyka dla psychologów i pedagogów, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 193 i 476.