Współczynnik kształtu przebiegu czasowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współczynnik kształtu przebiegu czasowego, FF (od ang. form factor) – współczynnik określający kształt przebiegu okresowego, definiowany jako stosunek wartości skutecznej do wartości średniej z wartości bezwzględnej danego przebiegu:

gdzie:

– wartość skuteczna
wartość średnia półokresowa.

Dla sinusoidy wartość FF wynosi:

.

Wartość 1,111 (a nawet 1,11) jest powszechnie używana w praktyce elektrotechnicznej jako punkt odniesienia dla kształtu przebiegów okresowych. Na przykład normy (zarówno międzynarodowe, jak i polskie) pomiarów strat mocy w materiałach magnetycznie miękkich definiują, że pomiar musi być dokonany przy kontrolowanym kształcie napięcia wtórnego, dla którego:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]