Wstęga przyśrodkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wstęga przyśrodkowa(ang. Reil's band lub Reil's ribbon, łac. lemniscus medialis)włókna tej wstęgi należą do sznurów tylnych, które prowadzą inf. o ułożeniu przestrzennym kończyn. Zawiera włókna czuciowe jądra smukłego (gracile nuc.) i klinowatego (cuneate nuc.), prowadzące z rdzenia przedłużonego do wzgórza (thalamus).

Należy do drogi sznurów grzbietowych, która przewidzi czucie dotyku, wibracji jak również propriocepcję. Uszkodzenie prowadzi do ubytku czucia głębokiego dotyku i wibracji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gregory Gruener, Estomih. Mtui, M.J.T. Fitzgerald, Clinical neuroanatomy and neuroscience., wyd. 5th ed., Philadelphia, PA: Elsevier Saunders, 2007, ISBN 1-4160-3445-5, OCLC 77528517 [dostęp 2020-03-05].