Wszolinka pszczela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wszolinka pszczela
Braula coeca
Nitzsch, 1818
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd muchówki
Podrząd muchówki krótkoczułkie
(bez rangi) muchówki łękoryse
Nadrodzina Carnoidea
Rodzina wszolinkowate
Rodzaj Braula
Gatunek wszolinka pszczela

Wszolinka pszczela[1], wesz pszczela, pszczołówka[2] (Braula coeca) – gatunek muchówki z podrzędu krótkoczułkich, grupy łękorysych i rodziny wszolinkowatych.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ciało barwy czerwonobrunatnej, długości od 1 do 1,5 mm[1]. Nie posiada skrzydeł, natomiast oczy złożone ma słabo rozwinięte. Aparat gębowy ma typu ssąco-liżącego[potrzebny przypis].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Dorosłe osobniki przebywają na pszczołach, głównie matkach, czasem po kilka na jednej pszczole[1]. Pszczołówki odżywiają się wyłącznie mleczkiem pszczelim, a larwy – miodem i pyłkiem. Rozwijają się na plastrze w zasklepionych komórkach z miodem. Wszolinka jest teoretycznie nieszkodliwym współmieszkańcem ula, można ją uważać za komensala, jednak jej obecność w ulu jest niepożądana, a masowe występowanie określa się mianem inwazji wszolinki (braulozy)[potrzebny przypis].

Rozprzestrzenienie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek kosmopolityczny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jiří Zahradník: Przewodnik: Owady. Warszawa: Multico, 2000, s. 304.
  2. Włodzimierz Kulczycki, Owady pasorzytujące u ludzi i zwierząt domowych, Lwów 1892, s. 59.