Wszystko, co kocham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wszystko co kocham
Gatunek obyczajowy
Rok produkcji 2009
Data premiery Ziemia 15 stycznia 2010
Język polski
Czas trwania 100 minut
Reżyseria Jacek Borcuch
Scenariusz Jacek Borcuch
Główne role Olga Frycz,
Mateusz Kościukiewicz,
Anna Radwan,
Jakub Gierszał
Muzyka Daniel Bloom
Zdjęcia Michał Englert
Montaż Agnieszka Glińska, Krzysztof Szpetmański
Produkcja Jan Dworak, Kamila Polit
Dystrybucja Polska ITI Cinema

Wszystko co kocham – polski film obyczajowy w reżyserii Jacka Borcucha. 7 września 2010 roku komisja powołana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego specjalna komisja pod przewodnictwem Agnieszki Holland ogłosiła, iż film jest polskim kandydatem do Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny w 2011 roku.

18 listopada 2010 roku film został wydany na formacie DVD wraz z filmami: Historia polskiego rocka i Beats of Freedom[1]

Opis fabuły[edytuj]

Tytuł filmu stanowi jednocześnie nazwę zespołu muzycznego głównych bohaterów: WCK (Wszystko, Co Kocham). Film ukazuje specyfikę życia ówczesnych nastolatków, ich problemy i radości. Bohaterami filmu są licealiści, mieszkający na wybrzeżu, który założyli zespół "Rokowy". Wokalistą zespołu jest Janek (syn oficera marynarki), który zakochuje się w Basi; jednak ich miłość napotyka na przeszkody polityczne rodziców. Jest ukazana realna sytuacja podczas wprowadzenia Stanu Wojennego w 1981 roku. Następnie ojciec z Jankiem odwiedzają umierającą babcię (ukazane jest uczucie przyjaźni ojca i syna). Ojciec pomaga Jankowi załatwić zgodę na koncert zespołu na szkolnej zabawie, jednak Wojskowy komisarz przechwytuje kasetę z nagraniem. W dniu zaplanowanego koncertu, komisarz zabrania koncertu z powodu "nieocenzurowania utworów", jednak gdy młodzieżowa publiczność zaczęła skandować: "Solidarność", chłopcy łamią zakaz i koncertują (piosenka o wolności, wymierzona demonstracyjnie w system władzy ludowej). W wyniku tego ojciec i matka Janka tracą pracę; podejmując decyzję o wyjeździe na wieś. Janek wyskakuje z mieszkania z kijem hokejowym, i demoluje nadjeżdżający samochód komisarza[2].

Obsada[edytuj]

i inni

Ścieżka dźwiękowa[edytuj]

Wszystko, co kocham
Ścieżka dźwiękowa Daniel Bloom
Wydany 1 lutego 2010
Gatunek muzyka filmowa
Wydawnictwo Domestic Audio/Warner Music Poland
Oceny
  • Soundtracks.pl 4/5 gwiazdek[3]

Wszystko, co kocham - muzykę do filmu, w wykonaniu pianisty Leszka Możdżera skomponował Daniel Bloom. Na płycie znalazły się ponadto dwie piosenki zespołu Dezerter, a także cztery piosenki napisane specjalnie na potrzeby filmu w wykonaniu jego bohaterów. Wydawnictwo ukazało się 1 lutego 2010 roku nakładem wytwórni muzycznej Domestic Audio/Warner Music Poland[4].

Nagrania dotarły do 30. miejsca polskiej listy przebojów - OLiS[5].

Lista utworów
  1. "Ten Czas"
  2. "Janek i Baśka"
  3. "Wszystko Co Kocham"
  4. "Idę spać"
  5. "Wiropłat"
  6. "Zima 1981"
  7. "Niezłomni"
  8. "Hel LO"
  9. "Wiosna"
  1. "Ku wolności"
  2. "1982"
  3. WCK - "Dobranoc dla wybranych"
  4. WCK - "Nie chce jeszcze umierać"
  5. WCK - "Bez sensu"
  6. WCK - "Łazienka"
  7. Dezerter - "Plakat" (Live Jarocin '84)
  8. Dezerter - "Ku przyszłości" (Live Jarocin '84)


Ciekawostki[edytuj]

Na ścieżce dźwiękowej filmu Wszystko, co kocham zastały użyte punkowe piosenki zespołu WC (skrót od Wyidealizowana Ciemność) w nowym wykonaniu: "Już idziemy spać", "Łazienka", "Kołysanka dla wybranych" oraz "Nie chcę jeszcze umierać"[6].

Przypisy

  1. Katalog produktów - Zew wolności 3DVD (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2012-06-04].
  2. Opis fabuły filmu "Wszystko co kocham"
  3. Adam Krysiński: Wszystko co kocham - Ścieżka Dźwiękowa (pol.). www.soundtracks.pl. [dostęp 2015-03-31].
  4. Wszystko co kocham - Ścieżka Dźwiękowa (pol.). warnermusic.pl. [dostęp 2015-03-31].
  5. OLiS - sprzedaż w okresie 15.02.2010 - 21.02.2010 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2015-03-31].
  6. Punkowe piosenki zespołu WC z Miastka w filmie "Wszystko co kocham" (wideo) (pol.). gp24.pl, 2010-01-14. [dostęp 2016-04-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]