Wulpia mysi ogon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wulpia mysi ogon
Vulpia myuros Herbar.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj wulpia
Gatunek wulpia mysi ogon
Nazwa systematyczna
Vulpia C.C.Gmel.
Fl. bad. 1:8. 1805
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wulpia mysi ogon (Vulpia myuros (L.) C.C.Gmel.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae).

Zasięg geograficzny[edytuj | edytuj kod]

Występuje dziko na kontynentach[2]:

  • Afryka: Algieria, Azory, Egipt, Libia, Madera, Maroko, Tunezja, Wyspy Kanaryjskie
  • Azja: Afganistan, Armenia, Azerbejdżan, Cypr, Gruzja, Indie, Iran, Irak, Izrael, Jordan, Kirgistan, Liban, Pakistan, Rosja (Przedkaukazie, Dagestan), Syria, Turcja, Turkmenistan, Uzbekistan
  • Europa: Albania, Anglia, Austria, Belgia, Bułgaria, Czechy, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Szwajcaria, Ukraina, Węgry, Włochy, dawna Jugosławia

Ponadto gatunek rozprzestrzenił się w południowej Afryce, w Australii, Nowej Zelandii, Stanach Zjednoczonych, Meksyku, na południu Ameryki Południowej, w Melanezji i Polinezji. W Polsce rośnie w południowo-zachodniej części kraju[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Źdźbło do 50 cm wysokości, całe ukryte w pochwach liściowych.
Kwiaty 
Zebrane w kłoski rozszerzające się ku górze po przekwitnieniu, te z kolei zebrane w ścieśnioną wiechę do 20 cm długości. Plewa górna długości 5 mm. Plewa dolna 2-3 razy krótsza od górnej. Plewka dolna oścista. Ość długości 10-15 mm. W każdym kwiecie znajduje się 1 pręcik. Znamię drobne, wzniesione[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Rośnie głównie na przydrożach. Kwitnie od maja do lipca. Gatunek charakterystyczny związku Vicio lathyroidis-Potentillion argenteae i zespołu Filagini-Vulpietum[5]. Liczba chromosomów 2n = 42[6].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[7] w grupie gatunków narażonych na wymarcie (kategoria zagrożenia: V).

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].
  2. Vulpia myuros (ang.). W: Germplasm Resources Information Network - (GRIN) [on-line]. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory. Beltsville, Maryland. [dostęp 30 marca 2008].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  6. Vulpia myuros na Flora of China [dostęp 2014-01-02].
  7. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.