Wyższa Szkoła Wojenna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyższa Szkoła Wojenna
Memorial badge of the Polish General Staff.PNG
Znak dyplomowanych oficerów Sztabu Generalnego
Historia
Państwo II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1946
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Tradycje
Święto nie obchodziła
Nadanie sztandaru nie posiadała
Kontynuacja Akademia Obrony Narodowej
Dowódcy
Pierwszy gen. por. Stanisław Puchalski
Ostatni płk dypl. Roman Władysław Szymański
Organizacja
Dyslokacja garnizon Warszawa
Podległość Minister Spraw Wojskowych
(1919-1920)
Szef Sztabu Generalnego
(1920-1928)
Szef Sztabu Głównego
(1928-1932)
Generalny Inspektor Sił Zbrojnych
(1932-1939)

Wyższa Szkoła Wojenna (W.S.Woj.) – wyższa szkoła wojskowa Sił Zbrojnych II RP szkoląca i dokształcająca oficerów sztabów. W latach 1923-1939 siedziba szkoły znajdowała się w Warszawie przy ul. Koszykowej 79.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Siedziba Wyższej Szkoły Wojennej od 1923, Warszawa, ul. Koszykowa 79
Współczesny widok siedziby Wyższej Szkoły Wojennej

Pierwszą wyższą uczelnią wojskową w armii przedwrześniowej była utworzona w czerwcu 1919 Wojenna Szkoła Sztabu Generalnego. Powstała ona na podstawie Dodatku Tajnego nr 10 do Dziennika Rozkazów Wojskowych. Komendantem Szkoły został wyznaczony generał porucznik Stanisław Puchalski, a jego doradcą francuski generał Spire. Wykładowców dla Uczelni dostarczyła Francuska Misja Wojskowa. W 1919 Uczelnia wykształciła 65 oficerów na pięciomiesięcznych kursach. W 1920 działalność Uczelni została przerwana ze względu na wojnę polsko-bolszewicką. Naukę wznowiono w styczniu 1921. Rozpoczęło ją 65 oficerów. Jesienią 1921 naukę w szkole przedłużono do dwóch lat.

Wyższa Szkoła Wojenna powstała latem 1922 w Warszawie na podstawie przemianowania Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego, zgodnie z Tajnym Rozkazem Szkolnym z 16.08.1922. Tymczasowy Statut Wyższej Szkoły Wojennej był zawarty w Dzienniku Rozkazów Wojskowych nr 28 z 11.08.1922. Szkoła zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów była uznana za wyższy zakład naukowy. Uczelnia kontynuowała tradycje:

  • Kursu wojennego oficerów Sztabu Generalnego w Warszawie (1917)
  • Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie (1919–1921)
  • Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie (1921–1922)

Zadania Uczelni określono w następujący sposób; Celem szkoły jest wyłącznie fachowe wyszkolenie oficerów Sztabu Generalnego przez wpojenie szczególnie uzdolnionym i doświadczonym w służbie oficerom zawodowym o ustalonym silnym charakterze wyższego wojskowego wykształcenia teoretycznego i praktycznego, potrzebnego do służby w Sztabie Generalnym (z Tymczasowego Statutu). Na początku swojej działalności uczelnia kształciła i doszkalała w większości oficerów sztabowych i starszych (kapitan-rotmistrz). W kolejnych latach zwiększyła się liczba oficerów młodszych (poruczników). Porucznicy służby stałej, którzy ukończyli WSWoj byli mianowani kapitanami (rotmistrzami) przy najbliższych mianowaniach. Pozostałych oficerów, którzy ukończyli WSWoj można było mianować na kolejny stopień rok wcześniej aniżeli wymagała tego pragmatyka np. kapitan w korpusie oficerów broni by awansować na majora musiał przesłużyć w tym stopniu cztery lata, jeżeli w tym czasie ukończył wyższą szkołę wojskową mógł awansować po trzech latach służby w stopniu kapitana.

Do szkoły przyjmowano również hospitantów z innych armii, głównie Gruzinów, Ukraińców, Estończyków, Łotyszy oraz jednego Japończyka i Francuza.

Kurs normalny trwał dwa lata. Absolwenci uzyskiwali dyplom naukowy oficera Sztabu Generalnego, od 1929 dyplom naukowy oficera dyplomowanego, a od 1933 tytuł naukowy oficera dyplomowanego. Do 1939 szkołę ukończyło ponad tysiąc absolwentów, a w latach 1941–1946 wypromowano dalszych 296.

22 grudnia 1928 Minister Spraw Wojskowych zmienił dotychczasową nazwę „Sztab Generalny” na „Sztab Główny” oraz tytuł „Oficer Sztabu Generalnego” na „Oficer dyplomowany”, a ponadto przyznał oficerom dyplomowanym wszystkich stopni prawo noszenia dotychczasowych oznak oficerów Sztabu Generalnego[1].

Początkowo program nauczania oparty był na wzorach francuskich. Olbrzymi wpływ na proces kształcenia miała francuska misja wojskowa, a szczególnie płk Ludwik Faury. W latach 1928–1939 komendantem WSWoj był generał Tadeusz Kutrzeba.

15 grudnia 1920 Minister Spraw Wojskowych przekazał „ogólne kierownictwo Szkołą Sztabu Generalnego i wszystkie z nią związane sprawy Szefowi Sztabu Generalnego[2]. W sprawach kwaterunkowych, gospodarczych, sanitarnych i dyscypliny szkoła podlegała dowódcy Okręgu Korpusu nr I.

W pierwszej dekadzie marca 1923 do dawnych rosyjskich koszar artylerii przy Filtrach przy ul. Koszykowej 79 róg Suchej (dziś Krzywickiego), przeniesiono siedzibę szkoły z tymczasowej siedziby przy al. J. Ch. Szucha 23 i z koszar kawalerii przy ówczesnej Huzarskiej 1/5, z wyjątkiem kursów doszkalających, które do 1925 prowadzono w gmachu Szkoły Podchorążych Piechoty, Al. Ujazdowskie 1/7[3].

19 marca 1923, w Święto szkoły, odbyła się ceremonia poświęcenia gmachu przy ulicy Koszykowej 79. W uroczystości wziął udział Prezydent RP Stanisław Wojciechowski, Prezes Rady Ministrów, gen. dyw. Władysław Sikorski, w zastępstwie chorego Ministra Spraw Wojskowych, gen. dyw. Aleksander Osiński, Wiceminister Spraw Wojskowych, dr Jan Waygart, I zastępca szefa Sztabu Generalnego, gen. bryg. Józef Rybak, zastępca dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, gen. bryg. Eugeniusz Pogorzelski, komendant miasta stołecznego Warszawy, gen. bryg. Stefan Suszyński, Generalny Inspektor Jazdy, gen. broni Tadeusz Rozwadowski i szef francuskiej Misji Wojskowej, gen. dyw. Charles Joseph Dupont[4].

W piątek 4 maja 1923 szkołę wizytował marszałek Francji Ferdynand Foch[5].

W 1932 uczelnia została podporządkowana Generalnemu Inspektorowi Sił Zbrojnych.

Powołany został Komitet Wyższej Szkoły Wojennej. W jego skład weszli:

W ramach uczelni funkcjonowała także:

Szkoła prowadziła także kursy dokształcające i specjalistyczne oraz współpracowała z Centrum Wyższych Studiów Wojskowych.

Po wojnie budynek został przekazany Politechnice Warszawskiej i dziś mieści Szkołę Biznesu i część Wydziału Transportu Politechniki Warszawskiej[3].

Kadra Wyższej Szkoły Wojennej[edytuj | edytuj kod]

gen. bryg. Tadeusz Kutrzeba
Dyrektor nauk WSWoj płk Sztabu Generalnego Armii Francuskiej Louis Faury.

Dowódcy i komendanci szkoły[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe osoby funkcyjne[edytuj | edytuj kod]

Zastępcy komendanta:

Dyrektor nauk:

II dyrektorzy nauk:

Zastępcy dyrektora nauk:

Pomocnik komendanta

  • ppłk dypl. Adam Mniszek (1 IX 1932 – 1 IX 1939 → komendant Kwatery Głównej NW)

Kierownicy kursów (roczników):

Kierownicy katedr:

Popiersie Napoleona przed wejściem do Wyższej Szkoły Wojennej. Obecnie w Muzeum Wojska Polskiego.

Wykładowcy i asystenci[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Wyższej Szkoły Wojennej.

Kurs Oficerów Sztabu Generalnego w Warszawie w 1917[edytuj | edytuj kod]

Kurs Oficerów Sztabu Generalnego – kurs szkoleniowy zorganizowany w 1917, w Warszawie, dla oficerów Polskiego Korpusu Posiłkowego.

20 września 1916 cesarz Austrii i król Węgier Franciszek Józef I na wniosek Najwyższego Naczelnego Dowództwa Armii (niem. Armeeoberkommando)[11] zadecydował o przeformowaniu Legionów Polskich w Polski Korpus Posiłkowy (niem. Polnischen Hilfskorps) w składzie dwóch dywizji. Formowanie dywizji piechoty wymusiło potrzebę przeszkolenia grupy oficerów, którzy posiadaliby kwalifikacje niezbędne do zajmowania stanowisk służbowych na tym szczeblu taktycznym. Na kurs zostało powołanych 22 oficerów Legionów Polskich, w tym 14 z piechoty, 5 z kawalerii i 3 z artylerii:

por. piech. Maciej Bardel
kpt. art. Przemysław Barthel de Weydenthal
por. kaw. Bolesław Wieniawa-Długoszowski
por. art. Antoni Durski-Trzaska
kpt. art. Zygmunt Dzwonkowski
por. piech. Kazimierz Florek
por. kaw. Tadeusz Grabowski
por. piech. Juliusz Hersztal
por. piech. Stefan Iwanowski
rtm. kaw. Juliusz Kleeberg
kpt. piech. Marian Kukiel
kpt. piech. Tadeusz Piskor
por. piech. Henryk Pomazański
por. kaw. Jan Pryziński
por. piech. Alojzy Przeździecki
por. kaw. Stanisław Rostworowski
por. piech. Wilhelm Orlik-Rückemann
kpt. piech. Julian Stachiewicz
por. piech. Wacław Stachiewicz
kpt. piech. Władysław Smolarski
por. piech. Mieczysław Wyżeł-Ścieżyński
kpt. piech. Ferdynand Zarzycki

Słuchacze Wyższej Szkoły Wojennej[edytuj | edytuj kod]

I Kurs Wojenny Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego 1919[edytuj | edytuj kod]

mjr sap. Henryk Bagiński
kpt. piech. Władysław Bortnowski
kpt. piech. Ludwik de Laveaux
kpt. art. Antoni Durski-Trzaska
rtm. kaw. Antoni Jabłoński

II Kurs Wojenny / I Kurs Normalny Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego 1920–1921[edytuj | edytuj kod]

II Kurs Normalny 1921-1923[edytuj | edytuj kod]

II Kurs Normalny został zakończony 1 października 1923 roku[12].

ppłk piech. Tadeusz Kwiatkowski
mjr piech. Jerzy Englisch
mjr piech. Alfred Fleszar
mjr piech. Tadeusz Pełczyński
mjr piech. Zdzisław Przyjałkowski
mjr piech. Jarosław Szafran
mjr piech. Zygmunt Szyszko-Bohusz
kpt. piech. Zygmunt Borawski
kpt. piech. Władysław Czyrko
kpt. piech. Jan Duch
kpt. piech. Kazimierz Duch
kpt. piech. Stanisław Grabiański
kpt. piech. Józef Gruszka
kpt. piech. Jan Grudzień
kpt. piech. Lucjan Janiszewski
kpt. piech. Alfred Krajewski
kpt. piech. Władysław Krogulski
kpt. piech. Karol Lenczowski
kpt. piech. Lucjan Michalik
kpt. piech. Bolesław Mikiewicz
kpt. piech. Antoni Miszewski
kpt. piech. Zbigniew Osostowicz
kpt. piech. Jerzy Pajączkowski-Dydyński
kpt. piech. Eugeniusz Quirini de Saalbruck
kpt. piech. Henryk Rajchman-Floyar
kpt. piech. Kazimierz Ring
kpt. piech. Tomasz Rybotycki
kpt. piech. Marian Strażyc
kpt. piech. Mieczysław Sulisławski
kpt. piech. Tadeusz Wasilewski
kpt. piech. Stanisław Wiloch
por. piech. Janusz Czerwonka
por. piech. Władysław Harland
por. piech. Edward Izdebski
por. piech. Antoni Kolnarski
por. piech. Juliusz Kozolubski
por. piech. Tadeusz Tokarz
mjr kaw. Witosław Porczyński
mjr kaw. Marian Słonimski
rtm. Zdzisław Chrząstowski
rtm. Tadeusz Halik
rtm. Edward Kalinowski
rtm. Zdzisław Żórawski
rtm. Włodzimierz Żuchowski
ppłk art. Wincenty Kowalski
ppłk art. Wojciech Pietras
mjr art. Jan Bigo
mjr art. Seweryn Horoch
kpt. art. Marian Kułakowski
kpt. art. Jerzy Orski
kpt. art. Henryk Romiszowski
kpt. art. Jerzy Stępniewski
kpt. art. Jan Szewczyk
kpt. art. Jerzy Aleksander Zawisza
por. art. Józef Kaiser
kpt. pil. Marian Romeyko
mjr sap. Czesław Pawłowicz
por. sap. kolej. Stanisław Gawroński
por. tab. Gustaw Weinreb

III Kurs Normalny 1922–1924[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 1 października 1924 roku absolwenci otrzymali dyplomy naukowe oficerów Sztabu Generalnego i przydziały służbowe na stanowiska oficerów SG[13].

  1. mjr piech. Kazimierz Dziurzyński
  2. mjr piech. Leopold Endel-Ragis
  3. mjr piech. Alojzy Horak
  4. mjr piech. Władysław Kaliński
  5. mjr piech. dr Władysław Kulma
  6. mjr piech. Bolesław Krzyżanowski
  7. mjr piech. Seweryn Łańcucki
  8. mjr piech. dr Kazimierz Putek
  9. mjr piech. Zygmunt Polak
  10. mjr piech. Adam Świtalski
  11. mjr piech. Władysław Winiarski
  12. kpt. piech. Marian Chodacki
  13. kpt. piech. Tadeusz Dekański
  14. kpt. piech. Stanisław Gano
  15. kpt. piech. Karol Jeżowski
  16. kpt. piech. Jan Kanty Zygmunt Janota
  17. kpt. piech. Franciszek Jachieć
  18. kpt. piech. Jan Kosina
  19. kpt. piech. Włodzimierz Krzyżanowski
  20. kpt. piech. Ludwik Lepiarz
  21. kpt. piech. Adam Tadeusz Nadachowski
  22. kpt. piech. Bożesław Nieciengiewicz
  23. kpt. piech. Antoni Rosner
  24. kpt. piech. Jan Rzepecki
  25. kpt. piech. Stanisław Sienkiewicz
  26. kpt. piech. Roman Saloni
  27. kpt. piech. Stanisław Sadowski
  28. kpt. piech. dr Stanisław Wilimowski
  29. por. piech. Stefan Osika
  30. por. piech. Adam Przybylski
  31. por. piech. Zdzisław Szymański
  32. por. piech. Ludwik Szadowski
  33. por. piech. Leszek Leon Wernic
  34. por. piech. Kazimierz Zboiński
  35. mjr kaw. Witold Mikulicz-Radecki
  36. rtm. Janusz Albrecht
  37. rtm. Herman Bracławski
  38. rtm. Józef Pętkowski
  39. rtm. Józef Smoleński
  40. rtm. Jerzy Skrzydlewski
  41. rtm. Antoni Witkowski
  42. por. kaw. Mateusz Iżycki
  43. ppłk art. Karol Hauke
  44. kpt. art. Stanisław Rola-Arciszewski
  45. kpt. art. Stefan Czerwiński
  46. kpt. art. Andrzej Czerwiński
  47. kpt. art. Ludwik Jacek Ciba
  48. kpt. art. Olgierd Giedroyć
  49. kpt. art. Władysław Gotfryd Łoś
  50. kpt. art. Jerzy Suzin
  51. kpt. art. Adam Studencki
  52. kpt. art. Tadeusz Żyborski
  53. por. art. Leon Nowosilski
  54. por. art. Roman Paulik
  55. mjr sap. kol. inż. Marian Wierzbiański
  56. kpt. sap. Tomasz Bondarczuk-Galiński
  57. kpt. sam. Franciszek Heberek

IV Kurs Normalny 1923–1925[edytuj | edytuj kod]

IV Kurs Normalny 1923–1925 rozpoczął się 31 października 1923 roku, a zakończył 1 października 1925 roku[14][15].

mjr piech. Antoni Żurakowski
mjr piech. Antoni Wiktor Staich
mjr piech. Franciszek Pokorny
mjr piech. Zygmunt Berling
mjr piech. Leon Kolbuszewski
mjr piech. Roman Władysław Szymański
mjr piech. Janusz Gaładyk
mjr piech. Gwido Langer
kpt. piech. Wacław Sosnkowski
kpt. piech. Hipolit Słabicki
kpt. piech. Leopold Ruszczyc
kpt. piech. Jan Maksymilian Sokołowski
kpt. piech. Franciszek Demel
kpt. piech. Jerzy Wądołkowski
kpt. piech. Tadeusz Daniec
kpt. piech. Jan Kozierowski
kpt. piech. Felicjan Sterba
kpt. piech. Leopold Okulicki
kpt. piech. Mieczysław Pęczkowski
kpt. piech. Tadeusz Wardejn-Zagórski
kpt. piech. Ignacy Kazimierz Banach
kpt. piech. Tadeusz Pawlik
kpt. piech. Stanisław Pstrokoński
kpt. piech. Franciszek Węgrzyn
por. piech. Jan Becher
por. piech. Zygmunt Morozewicz
por. piech. Józef III Kaczorowski
por. piech. Aleksander Klotz vel Alfons Kloc
por. piech. Władysław Steblik
por. piech. Janusz Sopoćko
por. piech. Wacław Berka
por. piech. Antoni Ślusarczyk
por. piech. Włodzimierz Mizger-Chojnacki
por. piech. Stanisław Maleciński
por. piech. Stanisław Karnibad
por. piech. Mieczysław Słowikowski
mjr kaw. Konstanty Drucki-Lubecki
rtm. Witold II Święcicki
rtm. Witold Gierulewicz
rtm. Jerzy II Zaleski
rtm. Stanisław Krogulski
rtm. Stefan I Orłowski
rtm. Ziemowit Tadeusz Grabowski
rtm. Stefan Lasocki
por. kaw. Jan Kazimierz Lasocki
mjr art. Józef Hałaciński
mjr art. Kazimierz Mieczysław Stefczyk
mjr art. Edward Rudowicz
mjr art. Józef Bobowski
mjr art. Tadeusz Roman Tomaszewski
kpt. art. Stefan Józef Springer
kpt. art. Jan Heine
por art. Aleksander Mudry
kpt. uzbr. Władysław Kornel Slawiczek

V Kurs Normalny 1924-1926[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 1 listopada 1924 roku kandydaci, którzy „egzaminy wstępne złożyli z dobrym postępem” zostali przydzieleni do Wyższej Szkoły Wojennej[16].

14 maja 1926, w czasie zamachu stanu, zginął śmiercią żołnierza słuchacz II rocznika, major Eugeniusz Mięsowicz z 1 Pułku Artylerii Ciężkiej[17].

11 października 1926 roku absolwenci Kursu Normalnego otrzymali dyplomy naukowe oficerów Sztabu Generalnego i przydziały na stanowiska oficerów Sztabu Generalnego[18].

  1. ppłk piech. Alojzy Przeździecki
  2. ppłk piech. Stefan Kossecki
  3. ppłk piech. Wilhelm Fuhrmann
  4. mjr piech. Franciszek Polniaszek
  5. mjr piech. dr Aleksander Patejdl
  6. mjr piech. Kazimierz Aleksandrowicz
  7. mjr piech. Mieczysław Tasiecki
  8. mjr piech. Włodzimierz Scholze-Srokowski
  9. mjr piech. Józef Englicht
  10. mjr piech. Jerzy Płachta-Płatowicz
  11. mjr piech. Wiktor Pawłowicz
  12. mjr piech. Adam Zbijewski
  13. mjr piech. Eugeniusz Marian Dmochowski
  14. mjr piech. Stanisław Michał Lityński
  15. mjr piech. Jan Kornaus
  16. mjr piech. Tomasz Obertyński
  17. mjr piech. Teodor Jakub Tobik
  18. mjr piech. Józef I Wróblewski
  19. kpt. piech. Mikołaj Bogusław Górczewski
  20. kpt. piech. Edward Izydor Wojciechowski
  21. kpt. piech. Karol Hodała
  22. kpt. piech. Stefan Koeb
  23. kpt. piech. Jerzy Krubski
  24. por. piech. Władysław Józef Skłodowski
  25. rtm. Stanisław Edward Kozłowski
  26. rtm. Rafał Protassowicki
  27. rtm. Adam Ludwik Sokołowski
  28. rtm. Stanisław Próchnicki
  29. rtm. Mieczysław Lisiewicz
  30. rtm. Zygmunt Cuzek
  31. por. kaw. Mieczysław Łubieński
  32. mjr art. Wiktor Alojzy Jakubowski
  33. mjr art. Aleksander Kędzior
  34. kpt. art. Marian Jurecki
  35. kpt. art. Bolesław Ciążyński
  36. kpt. art. Modest Rastawiecki
  37. kpt. art. Andrzej Marecki
  38. kpt. art. Jerzy II Kamiński
  39. por. art. Wielisław Krajowski
  40. por. art. Piotr Dunin-Borkowski
  41. por. art. Wacław Zielonka
  42. por. art. Bronisław Zygmunt Wiesiołowski
  43. por. art. Władysław Szczekowski
  44. mjr pil. Bohdan Józef Kwieciński
  45. mjr pil.-obs. Jerzy Wojciech Rychłowski
  46. mjr łączn. Stanisław Jamka

VI Kurs Normalny 1925-1927[edytuj | edytuj kod]

Kandydaci do Wyższej Szkoły Wojennej, przed powołaniem na Kurs Normalny 1925-1927, zostali z dniem 20 lipca 1925 roku przydzieleni do oddziałów macierzystych z jednoczesnym przeniesieniem służbowym na okres trzech miesięcy do oddziałów broni celem praktycznego zapoznania się z organizacją, uzbrojeniem i regulaminami odnośnych broni[19].

Minister Spraw Wojskowych przydzielił z dniem 1 listopada 1925 roku do Wyższej Szkoły Wojennej na Kurs 1925/1927 niżej wymienionych kandydatów, którzy „złożyli egzaminy wstępne z dobrym postępem”. Wspomnieni oficerowie 3 listopada 1925 roku o godz. 9.00 mieli się zameldować u komendanta Szkoły[20].

ppłk piech. Michał I Terlecki
ppłk piech. Franciszek I Grabowski
ppłk piech. Jan Korkozowicz
mjr piech. Orest Teodor Dżułyński
mjr piech. Julian Kulikowski
mjr piech. Orest Dżułyński
mjr piech. Stefan Julian Szlaszewski
mjr piech. Władysław Frączek
mjr piech. Władysław Bartosik
mjr piech. Stanisław Sylwester Pelc
mjr piech. Bronisław Szostak
mjr piech. Lucjan Stanek
kpt. piech. Aleksander Józef Dmytrak
kpt. piech. Edward Ulanicki
kpt. piech. Wacław Józef Domański
kpt. piech. Kazimierz Brauliński
kpt. piech. Piotr Demkowski
kpt. piech. Aleksander Hauke-Nowak
kpt. piech. Marian Bartłomiej Kluska
kpt. piech. Albin Leszczyński
kpt. piech. Antoni Tadeusz Szymański
kpt. piech. Seweryn Wilimowski
kpt. piech. Tadeusz Zakrzewski
kpt. piech. Antoni Gługiewicz
kpt. piech. Stanisław Kramar
kpt. piech. Ludwik I Sobolewski
por. piech. Zygmunt II Wojciechowski
por. piech. Jerzy I Szczerbiński
por. piech. Edmund Januszkiewicz
por. piech. Edmund Różycki
por. piech. Bogusław Smoleń
por. piech. Wacław Kobyliński
por. piech. Jan Wawrzkiewicz
por. piech. Aleksander II Kawałkowski
mjr kaw. Karol Krzysztof Bokalski
rtm. Jan Stanisław Antoni Erazm Schaitter
kpt. sap. inż. Julian Marian Piasecki

Minister Spraw Wojskowych przydzielił z dniem 28 października 1927 roku „absolwentów kursu normalnego 1925/1927 Wyższej Szkoły Wojennej, którzy otrzymali dyplomy naukowe oficerów sztabu generalnego” na stanowiska służbowe[21].

21 marca 1928 roku Minister Spraw Wojskowych przyznał tytuł naukowy oficera Sztabu Generalnego à titre honorifique podpułkownikowi armii estońskiej Ludwikowi Karolowi Jakobsenowi (est. Ludvig-Karl Jakobsen ur. 29 maja 1893 roku w Viljandi, zm. 11 grudnia 1961 roku w Kolonii), hospitantowi kursu normalnego 1925/1927 i attaché wojskowemu Republiki Estońskiej w Warszawie[22].

VII Kurs Normalny 1926–1928[edytuj | edytuj kod]

Kandydaci na Kurs Normalny 1926-1928, którzy złożyli egzaminy wstępne z dobrym postępem i odbyli przepisany staż liniowy, z dniem 2 listopada 1926 roku zostali przydzieleni do Wyższej Szkoły Wojennej[23].

Z dniem 31 października 1928 roku absolwenci Kursu Normalnego 1926-1928, którzy otrzymali dyplomy naukowe oficerów Sztabu Generalnego zostali przeniesieni na stanowiska służbowe[24].

mjr piech. Józef Moszczeński
mjr piech. Bolesław Ciechanowski
mjr piech. Tadeusz Apolinary Klimecki
mjr Piech. Zenon Wzacny
mjr piech. Czesław Szymkiewicz
mjr piech. Ignacy Benedykt Wądołkowski
mjr piech. Adam II Rudnicki
mjr piech. Józef Edward Drotlew
kpt. piech. Franciszek Stanisław Junker
kpt. piech. Józef Skrzydlewski
por. piech. Zygmunt Szatkowski
por. piech. Tadeusz Szumowski
por. piech. Kazimierz III Kowalski
por. piech. Leon Bortnowski
ppłk kaw. Jan Karcz
ppłk kaw. Leon Strzelecki
mjr kaw. Władysław Chwalibogowski
mjr kaw. Bronisław Rakowski
mjr kaw. Jerzy Jan Jastrzębski
rtm. Tadeusz Julian Nalepa
rtm. Włodzimierz Kasperski
por. kaw. Juliusz Szychiewicz
mjr art. Andrzej Juliusz Uthke
mjr art. Konstanty Kazimierz Ważyński
kpt. obs. Władysław Bohuszewicz
mjr sap. Tadeusz Teodor Henryk Kozłowski
kpt. sap. Bohdan Chojnowski
por. sap. Włodzimierz Nazir-Gorzechowski
por. sap. Wacław Jacyna
por. łącz. Tadeusz Rola
por. samoch. dr Adam Twardowski

VIII Kurs Normalny 1927–1929[edytuj | edytuj kod]

IX Kurs Normalny (2 XI 1928 – 1 XI 1930)[edytuj | edytuj kod]

ppłk piech. Stefan Broniowski
ppłk piech. Stanisław Dworzak
ppłk piech. Stanisław Grodzki
ppłk kaw. Julian Filipowicz
mjr piech. Jan Ciastoń
mjr piech. Stanisław Sztarejko
mjr piech. Stanisław Kempski
mjr piech. Antoni II Dąbrowski
mjr piech. Kazimierz Sabatowski
mjr piech. Aleksander Bieniecki
mjr piech. Kazimierz Burczak
mjr piech. Julian Grudziński
mjr piech. Konstanty Zaborowski
mjr kaw. Aleksander Józef Gulkowski
kpt. piech. Wincenty Sobociński
kpt. piech. Józef II Kowalik
kpt. piech. Franciszek Buczek
kpt. piech. Bolesław Krzyżewski
kpt. piech. Stanisław Adam Zemanek
kpt. piech. Stanisław II Bień
kpt. piech. Stanisław Antoni Koziejowski
kpt. piech. Józef Bińkowski
kpt. piech. Józef Czesław Klepaczko
kpt. piech. Edward Józef Ombach
kpt. piech. Adam Stanisław Morbitzer
kpt. piech. Ludwik Domoń
kpt. piech. Mieczysław Fularski
por. piech. Piotr Woźniak
por. piech. Władysław Michniewicz
por. piech. Marian Czyżewski
por.pil.Jan Koźmiński

X Kurs Normalny 1929–1931[edytuj | edytuj kod]

Od 19 lutego 1929 kandydatów do W.S.Woj. obowiązywały „Tymczasowe warunki przyjęcia do Wyższej Szkoły Wojennej na kurs 1929/31 i lata następne”. Wytyczne zniosły egzamin. Przyjęcie następowało na podstawie opinii i wyboru oraz wyniku kursu próbnego. Kurs próbny przy W.S.Woj. miał być organizowany w terminie od 15 października do 15 grudnia. Kandydaci przed powołaniem na kurs próbny musieli odbyć trzymiesięczny staż w innych rodzajach broni. Szef Sztabu Głównego na podstawie wykazów kwalifikacyjnych powoływał na praktykę 120 oficerów. Kandydaci musieli mieć ukończone 27 lat i mieć nie więcej niż 36 lat w dniu wstąpienia do szkoły. Na kurs 1929/31 podpułkownicy przyjęci zostali wyjątkowo. Spośród kandydatów preferowani byli oficerowie z doświadczeniem wojennym, posiadający odznaczenia bojowe.

ppłk piech. Bronisław Bolesław Duch
ppłk piech. Kazimierz Jan Galiński
ppłk piech. Henryk Kazimierz Gorgoń
ppłk piech. Stanisław Antoni Habowski
ppłk piech. Szymon Kocur
ppłk piech. Wiktor Adam Majewski
ppłk piech. Jan Naspiński
ppłk piech. Władysław Ryszanek
mjr piech. Włodzimierz Brayczewski
mjr piech. Wojciech Korsak
mjr piech. Franciszek Gwizdak
mjr piech. Jan Berka
mjr piech. Antoni Chruściel
mjr piech. Andrzej Wiktor Strach
mjr piech. Stanisław Teofil Trella
mjr piech. Józef Gryglaszewski
mjr piech. Tadeusz Bandrowski
mjr piech. Wilhelm Paszkiewicz
mjr piech. Marian Zdon
mjr piech. Michał Telikowski
mjr piech. Franciszek Wąsowicz
mjr piech. Feliks Robakiewicz
mjr piech. Michał Drzystek
mjr piech. Władysław Suracki
mjr piech. Stanisław II Skowroński
mjr piech. Alojzy Mazurkiewicz
mjr piech. Wilhelm Kasprzykiewicz
mjr piech. Franciszek IV Wysocki
mjr piech. Jan Kazimierz Keller
mjr piech. Józef Kuta
kpt. piech. Aleksander Ruchaj-Taczanowski
kpt. piech. Bronisław Chruściel
kpt. piech. Albin Piotr Habina
kpt. piech. Kazimierz Iranek-Osmecki
kpt. piech. Stanisław Heilman
kpt. piech. Franciszek Wysłouch
ppłk kaw. Andrzej Paweł Kunachowicz
mjr kaw. Władysław Płonka
mjr kaw. Jan Małysiak
mjr kaw. Zygmunt II Miłkowski
mjr kaw. Klemens Stanisław Rudnicki
mjr kaw. Kazimierz Giedymin Jurgielewicz
mjr kaw. Franciszek Stanisław Kazimierz Stachowicz
mjr kaw. Celestyn Kański
mjr kaw. Stefan Tomasz Ejchler
rtm. Wincenty Iwanowski
rtm. Marcin Stanisław Freyman
ppłk art. Mikołaj Alikow
mjr art. Adam Dzianott
mjr art. Stanisław Podkowiński
mjr art. Edward Bagieński
mjr art. Karol Piasecki
mjr art. Marian I Jasiński
kpt. art. Stanisław XII Nowicki
kpt. art. Stanisław Wincenty Zaleski
kpt. art. Józef Leopold Biliński
kpt. art. Wacław Gwidon Grudniewicz
kpt. art. Stanisław Mayer
mjr pil. Mieczysław Justyn Artur Marian Szczudłowski
kpt. pil. Olgierd Tuskiewicz
por. lek. Stefan Pieńczykowski (hispitant)

Został powołany, ale nie ukończył kursu ppłk piech. Eugeniusz Żongołłowicz.
Majorowie artylerii Bronisław Noël i Stanisław Tatar po ukończeniu I rocznika zostali zakwalifikowani na studia w École Supérieure de Guerre w Paryżu. Dyplomy naukowe otrzymali w listopadzie 1932 roku po ukończeniu studiów i powrocie do kraju.

XI Kurs Normalny 1930-1932[edytuj | edytuj kod]

Był to najliczniejszy kurs w historii szkoły. Ukończyło go 116 słuchaczy, w tym kilku oficerów kontraktowych. Kurs rozpoczął się 5 stycznia 1931 roku, a zakończył 1 listopada 1932 roku[25][26]. Kandydaci do WSWoj w okresie od 15 października do 15 grudnia 1930 roku ukończyli Kurs próbny przy Wyższej Szkole Wojennej, a wcześniej trzymiesięczną praktykę w innych broniach:

  • oficerowie piechoty w artylerii (15 czerwca - 7 sierpnia 1930 roku),
  • oficerowie kawalerii w artylerii (15 czerwca - 7 sierpnia 1930 roku) i w piechocie (8 sierpnia - 15 września 1930 roku),
  • oficerowie artylerii w artylerii na szkole ognia (15 czerwca - 7 sierpnia 1930 roku) i w piechocie (8 sierpnia - 15 września 1930 roku),
  • oficerowie innych broni (lotnictwa, saperów, łączności) w artylerii (15 czerwca - 7 sierpnia 1930 roku) i w piechocie (8 sierpnia - 15 września 1930 roku)[27].
ppłk piech. Jan Kruk-Śmigla
mjr piech. Juliusz Bischof
mjr piech. Kazimierz Wiśniowski
mjr piech. Marian Leon Jadwiński
mjr piech. Stefan August Loth
mjr piech. Paweł Zagórowski
mjr piech. Ludwik Zych
mjr piech. Adam Jan Lewicki
mjr piech. Karol Jan Ziemski
mjr piech. Czesław Henryk Kopański
mjr piech. Stanisław Bobrowski
kpt. piech. Tadeusz Majewski
kpt. piech. Henryk Piątkowski
mjr kaw. Janusz Bokszczanin
mjr art. Mieczysław Garliński
mjr art. Stanisław Marian Wojtowicz
kpt. art. Jan Gorzko
kpt. art. Stefan Longin Izdebski
kpt. art. Kazimierz Stanisław Szpądrowski
kpt. art. Ksawery Floryanowicz
kpt. art. Stanisław Fieldorf
kpt. art. Kazimierz IV Sokołowski
kpt. art. Jerzy Younga de Lenie
kpt. art. Jan Rómmel
kpt. art. Adam Witold Chorzewski
kpt. art. Franciszek Rosner
kpt. art. Kazimierz Stanisław Skrzywan
kpt. art. Artemi Andzaurow
kpt. art. Stanisław Dziewiszek
kpt. art. Jerzy Maria Kirchmayer
kpt. art. Andrzej Molenda
kpt. art. Stanisław II Namysłowski
kpt. art. Marian Ogórkiewicz
kpt. art. Aleksander Sulewski
kpt. art. Józef Szerwiński
kpt. art. Józef Maliszewski
por. art. Stanisław Cypryk
mjr sap. Leon Bianchi
mjr łączn. Józef Łukomski
mjr łączn. Mieczysław Hieronim Załęski
kpt. pil. Stanisław Szczekowski
kpt. pil. Ludwik Szul
kpt. pil. Józef Jasiński
rtm. kaw. Michał Kłopotowski
kpt. piech. Modest Żabski

XII Kurs Normalny 1931–1933[edytuj | edytuj kod]

XIII Kurs Normalny 1932–1934[edytuj | edytuj kod]

  1. mjr piech. Wilhelm Władysław Heinrich
  2. mjr art. Tadeusz Tabiszewski
  3. kpt. piech. Edmund Ginalski
  4. kpt. piech. Antoni Rawicz-Szczerbo
  5. rtm. Tadeusz Grzeżułko
  6. rtm. Michał Gulcz
  7. kpt. łącz. Władysław Jamka
  8. por. kaw. Andrzej Hlawaty
  9. kpt. Petro Diaczenko (oficer kontraktowy)
  10. kpt. Mykoła Palijenko (oficer kontraktowy)

XIV Kurs Normalny 1933–1935[edytuj | edytuj kod]

  • por. Jan Ender
  • rtm. Jerzy Falkowski
  • kpt. Tadeusz Grzeszkiewicz
  • por. Tadeusz Kolasiński
  • kpt. Władysław Mierzyński
  • por. Stanisław Maleszewski
  • por. Ryszard Małaszkiewicz
  • por. Leonard Matrybiński
  • por. Mieczysław Petecki
  • rtm. Jan Rudnicki
  • por. Romuald Struczkowski
  • por. Aleksander Szendryk
  • por. Wincenty Ściegienny
  • por. Zygmunt Wojewódzki
  • por. kontr. Dawid Kipiani
  • por. kontr. Szymon Kobiaszwili
  • kpt. lek. Eugeniusz Bojarski

XV Kurs Normalny 3 XI 1934 – 1936[edytuj | edytuj kod]

kpt. piech. Stanisław Jachnik
por. piech. Franciszek Herman
por. piech. Józef Kuropieska
por. piech. Stanisław Piwowarczyk
por. piech. Jan Wollak
por. piech. Wiesław Janusz Cygański
rtm. Leon Bittner
por. kaw. Eugeniusz Czarnecki
por. kaw. Zygmunt Julian Dobrowolski
por. kaw. Witold Piotr Sokolnicki
por. kaw. Bogusław Jerzy Kłoss
por. kaw. Ludwik Pawlikowski
por. kaw. Sławomir Zarzycki
por. kaw. Janusz Łoś
por. kaw. Jerzy Kern
kpt. art. Marian Zajączkowski
por. art. Adam Ziętkowski
por. art. Stefan Marian Jędrzejewski
por. art. Albert Szaad
por. art. Lech Marian Biały
por. art. Antoni Bolesław Lewiński
por. art. Leon Reinhold Madaliński
por. art. Wacław Tym
por. art. Rudolf Antoni Schreiber
por. art. Tadeusz Deska
por. sap. Felicjan Majorkiewicz
por. pil. Franciszek Jan Kalinowski
mjr Wiktor Małeć (oficer kontraktowy)

Pod koniec I roku studiów por. Franciszek Herman przeniesiony został do École Supérieure de Guerre w Paryżu.

XVI Kurs Normalny 1935–1937[edytuj | edytuj kod]

XVII Kurs Normalny 1936–1938[edytuj | edytuj kod]

XVII Kurs Normalny ukończyło 37 słuchaczy oraz trzech hospitantów i dwóch oficerów kontraktowych. Wśród 37 słuchaczy było 19 oficerów piechoty (51%), 8 oficerów artylerii (22%), 4 oficerów kawalerii (11%), 3 oficerów lotnictwa (8%), 2 oficerów łączności (5%) i jeden oficer saperów (3%).

kpt. piech. Jan II Bielecki
kpt. piech. Zygmunt Braksal
kpt. piech. Mieczysław Józef Czupryna
kpt. piech. Zygmunt Jarzęcki
kpt. piech. Kazimierz Karpiński
kpt. piech. Jan Krzyżanowski
kpt. piech. Jan Kazimierz Lech
kpt. piech. Ignacy Morżkowski
kpt. piech. Henryk Orłowski
kpt. piech. Albin Potocki
kpt. piech. Stanisław Jerzy Skierski
kpt. piech. Marian Bronisław Tonn
kpt. piech. Zygmunt Wirgiliusz Węgorek
kpt. piech. Bolesław Wójtowicz
kpt. piech. Stanisław Żochowski
por. piech. Radomir Bereszyński († 8/9 IX 1939)
por. piech. Kazimierz Konrad Czechowski
por. piech. Leon Czerniak
por. piech. Jan Marian Kaliński
rtm. Adam Galica
rtm. Stanisław Łubieński († 19 IX 1939)
rtm. Andrzej de Myszka Chołoniewski Kostórkiewicz († 19 IX 1939)
rtm. Tadeusz Sokołowski
kpt. art. Stanisław Burhard
kpt. art. Stanisław Kostka Kajetan Furmański
kpt. art. Paweł Gill
kpt. art. Aleksander Kieres
kpt. art. Janusz Kodrębski
kpt. art. Eugeniusz Rękosiewicz
kpt. art. Bohdan Zieliński
por. art. Stanisław Weber
kpt. obs. Roman Czerniawski
kpt. obs. Alfred Kasprzyk
kpt. pil. Stefan Łaszkiewicz
kpt. sap. Feliks Grzegrzółka († 20 IX 1939)
kpt. łącz. Eugeniusz Karolkiewicz
kpt. łącz. Zenon Starkiewicz
kpt. uzbr. Władysław Zaborowski (hospitant)
kpt. lek. dr Michał Józef Bereza (hospitant)
kpt. lek. dr Antoni Marian Firlej (hospitant)
mjr kontr. piech. Pawło Szandruk (oficer kontraktowy)
mjr kontr. art. Włodzimierz Łagidze (oficer kontraktowy)

XVIII Kurs Normalny 1937–1939[edytuj | edytuj kod]

Kurs XVIII ukończyło 57 oficerów Wojska Polskiego i dwóch oficerów armii zagranicznych. Wśród absolwentów szkoły znalazło się dwudziestu oficerów piechoty, siedemnastu oficerów artylerii, ośmiu oficerów kawalerii, czterech oficerów lotnictwa, trzech oficerów broni pancernych, czterech oficerów saperów i jeden oficer łączności.

kpt. piech. Stefan III Dobrowolski
kpt. piech. Kazimierz Różycki
kpt. piech. Tadeusz Zachara
kpt. piech. Jan Mirowski
kpt. piech. Zygmunt Szydłowski
kpt. piech. Ludwik Józef Hodakowski
kpt. piech. Julian Serwatkiewicz
kpt. piech. Zygmunt Pietrzak
kpt. piech. Tadeusz Wojciech Wojciechowski
kpt. piech. Marian Gabriel Sokołowski
kpt. piech. Aleksander Stanisław Ratuszny
por. piech. Henryk Pohoski
por. piech. Jan Ksawery Rześniowiecki
por. piech. Witold Stefan Wróblewski
por. piech. Jan Kamieński
por. piech. Jan Józef Sochacki
por. piech. Włodzimierz Jerzy Lisiecki
por. piech. Józef Chomiuk
por. piech. Zygmunt Ludwik Stanisław Zawadzki
rtm. Tadeusz Radziukinas
rtm. Jan Piotrowski
por. kaw. Zdzisław Eugeniusz Gadomski
por. kaw. Zbigniew Bukowski
por. kaw. Stanisław Kaczyński
por. kaw. Marian Mieczysław Rozwadowski
por. kaw. Jerzy Klimkowski
por. kaw. Henryk Breza
kpt. art. Witold Julian Kopytyński
kpt. art. Witold Jacek Marian Kirchmayer
kpt. art. Tadeusz Eugeniusz Kankofer
kpt. art. Edward Jan Hełczyński
kpt. art. Stefan Biernacki
kpt. art. Roman Józef Kosiński
kpt. art. Mieczysław Kazimierz Szczawiński
kpt. art. Jan Konkorski
kpt. art. Adam Jaworski-Sas-Choroszkiewicz
por. art. Bogusław Michał Sęk
por. art. Czesław Roman
por. art. Wojciech Borzobohaty
por. art. Zygmunt Janke
por. art. Oskar Marian Grzeczkowski
por. art. Wiesław Aleksander Denker
por. art. Aleksander Blum
por. art. Piotr Harcaj
kpt. Michał Filipkowski
por. obs. Stanisław Poziomek
por. Ludwik Kózka
por. Franciszek Kusek
kpt. br. panc. Marian Kowalczyk
kpt. br. panc. Marian Górski
kpt. br. panc. Ludwik Antoni Stankiewicz
por. sap. Adam Julian Szugajew
por. sap. Stanisław Olgierd Jaskold-Gabszewicz
por. sap. Jan Wojciech Kiwerski
por. sap. Stefan Rychter
por. łącz. Mieczysław Potocki
por. kontr. Wasyl Tatarski (hospitant)
mjr armii estońskiej Juhan Madise (hospitant)
por. armii łotewskiej Heinrich Voldemar Bruners (hospitant)

XIX Kurs Normalny 1938–1940[edytuj | edytuj kod]

I Kurs Doszkolenia 1921–1922[edytuj | edytuj kod]

16 września 1922 roku Minister Spraw Wojskowych, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski na wniosek dowódcy Wyższej Szkoły Wojennej przyznał absolwentom kursu doszkolenia pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego i przydzielił na stanowiska służbowe[28].

płk piech. Jerzy Wołkowicki
płk piech. Wacław Przeździecki
płk jazdy Mieczysław Pożerski
ppłk piech. Henryk Pomazański
ppłk piech. Radosław Dzierżykraj-Stokalski
ppłk piech. Stanisław Wecki
ppłk piech. Stanisław Borowiec
ppłk piech. Ludwik Lichtarowicz
ppłk piech. Wilhelm Lawicz-Liszka
ppłk piech. Jan Niemiec-Moroński
ppłk jazdy Tadeusz Grabowski
ppłk jazdy Marian Mochnacki
ppłk jazdy Roman Abraham
ppłk art. Tadeusz Kurcyusz
ppłk art. Antoni Durski-Trzaska
ppłk sap. Franciszek Arciszewski
ppłk sap. Eugeniusz Kordzik
ppłk sap. Stanisław Miniewski
ppłk sap. Henryk Bagiński
ppłk lot. Jarosław Okulicz-Kozaryn
mjr piech. Wincenty Lekki
mjr piech. Mikołaj Freund-Krasicki
mjr piech. Ludwik de Laveaux
mjr piech. Walery Jasiński
mjr piech. Stefan Rowecki
mjr piech. Modest Ratuszyński
mjr piech. Ludwik Rudka
mjr piech. Władysław Smolarski
mjr piech. Jan Włodarski
mjr piech. Jan Rudolf Gabryś
mjr piech. Józef Zborzil
mjr piech. Zygmunt Durski
mjr piech. Janusz Dżugay
mjr piech. Teodor Furgalski
mjr piech. Tadeusz Różycki-Kołodziejczyk
mjr piech. Piotr Bartak
mjr piech. Aleksander Myszkowski
mjr piech. Kazimierz Florek
mjr piech. Mikołaj Bołtuć
mjr piech. Ludwik Bociański
mjr piech. Tadeusz Lubicz-Niezabitowski
mjr piech. Piotr Kończyc
mjr piech. dr Bolesław Pikusa
mjr jazdy Stanisław Lubiński
mjr art. Artur Pepłowski
mjr art. Leon Zubrzycki
mjr pil. Sergiusz Abżółtowski
kpt. piech. Witold Kirschenstein
kpt. piech. Stanisław Rutkowski
rtm. Tadeusz Machalski
kpt. art. Stanisław Sokołowski
kpt. sap. Konrad Pokorny

II Kurs Doszkolenia 1922-1923[edytuj | edytuj kod]

II Kurs Doszkolenia trwał od 3 listopada 1922 roku do 15 października 1923 roku[29].

płk art. Emil Przedrzymirski-Krukowicz
płk sap. kolej. Marian Przybylski
płk piech. Stanisław Wieroński
ppłk piech. Eugeniusz Chilarski
ppłk piech. Zygmunt Dzwonkowski
ppłk piech. Rudolf Kawiński
ppłk piech. Izydor Modelski
ppłk piech. Walery Sławek
ppłk piech. Tadeusz Szałowski
ppłk piech. Alfons Wojtkielewicz
ppłk jazdy Roland Bogusz
ppłk jazdy Jan Pryziński
ppłk art. Janusz Gąsiorowski
ppłk sap. Karol Schramm
ppłk sap. Władysław Zachorowski
ppłk łączn. Stefan Rotarski
mjr piech. Zygmunt Cetnerowski
mjr piech. Franciszek Dudziński
mjr piech. Wincenty Kwieciński
mjr piech. Władysław Powierza
mjr piech. Wincenty Rudowicz
mjr piech. Lucjan Władysław Ruszczewski
mjr piech. Stanisław Sosabowski
mjr piech. Stanisław Świtalski
mjr piech. Tadeusz Trapszo
mjr piech. Juliusz Ulrych
mjr jazdy Olgierd Górka
mjr jazdy Stanisław Rostworowski
mjr jazdy Tadeusz Śmigielski
mjr art. Rudolf Jagielski
mjr art. Tadeusz Kadyi de Kadyihaza
mjr art. Czesław Szystowski
mjr sap. Alfred Mitschke
mjr łączn. Wacław Dahlen
mjr pil. Stanisław Jasiński
mjr obs. Stanisław Ujejski
kpt. piech. Józef Biernacki
kpt. piech. Ignacy Izdebski
kpt. piech. Andrzej Nałęcz-Korzeniowski
kpt. piech. Adolf Nykulak
kpt. piech. Józef Jan Stanisław Sierosławski
kpt. piech. Mieczysław Skulski
kpt. piech. Roman Umiastowski
kpt. piech. Mieczysław Zatłokal
rtm. Zygmunt Borkowski
rtm. Marian Maciejewski
rtm. Fryderyk Mally
rtm. Józef Świerczyński
rtm. Zygmunt Zalewski
kpt. art. Władysław Gadomski
kpt. art. Kazimierz Glabisz
kpt. art. Włodzimierz Onacewicz
kpt. art. Stanisław Turek
kpt. sap. Józef Grodecki
kpt. obs. Władysław Eugeniusz Heller

III Kurs Doszkolenia[edytuj | edytuj kod]

III Kurs Doszkolenia trwał od 2 listopada 1923 roku do 15 października 1924 roku[30].

płk piech. Tadeusz Malinowski
płk kaw. Sergiusz Zahorski
ppłk piech. Marian Czerniewski
ppłk piech. Juliusz Drapella
ppłk piech. Stefan Iwanowski
ppłk piech. Adam Koc
ppłk piech. Marian Kijowski
ppłk piech. Antoni Kamiński
ppłk piech. Ignacy Matuszewski
ppłk piech. Stanisław Ostrowski
ppłk piech. Bronisław Pieracki
ppłk piech. Florian Smykal
ppłk piech. Romuald Wolikowski
ppłk piech. Witold Wartha
ppłk piech. Jan Zakrzewski
ppłk kaw. Bronisław Wzacny
ppłk art. Tadeusz Schaetzel
ppłk sap. kol. Wiktor Batycki
ppłk sap. kol. Aleksander Bobkowski
ppłk sap. kol. Aleksander Szychowski
mjr piech. Benedykt Chłusewicz
mjr piech. Zygmunt Grabowski
mjr piech. Ernest Giżejewski
mjr piech. Gwido Kawiński
mjr piech. Stanisław Kara
mjr piech. Zygmunt Kuczyński
mjr piech. Aleksander Misiurewicz
mjr piech. Stanisław Maczek
mjr piech. Kazimierz Południowski
mjr piech. Edward Perkowicz
mjr piech. Władysław Sokołowski
mjr piech. Michał Stefanicki
mjr piech. Józef Urbanek
mjr piech. Adam Werschner
mjr kaw. Mieczysław Grużewski
mjr kaw. Hilary Kossak
mjr art. Zdzisław Adamczyk
mjr art. Wiktor Czarnocki
mjr art. Jan Kulczycki
mjr aer. Stanisław Kuźmiński
kpt. piech. Leon Bączkiewicz
kpt. piech. Stanisław Jan Kucharski
kpt. piech. Konrad Libicki
kpt. piech. Andrzej Liebich
kpt. piech. Karol Lilienfeld-Krzewski
kpt. piech. Jan Maliszewski
kpt. piech. Tadeusz Rudnicki
kpt. piech. Jan Radoliński
kpt. piech. Seweryn Elterlein[31]
rtm. Mieczysław Biernacki
rtm. Roman Cieszyński
rtm. Medard Cibicki
rtm kaw. Kazimierz Dworak
rtm. Leon Kniaziołucki
kpt. art. Stefan Brzeszczyński
kpt. art. Władysław II Rozwadowski

IV Kurs Doszkolenia 3 XI 1924 – 15 X 1925[edytuj | edytuj kod]

IV Kurs Doszkolenia 1924-1925 był ostatnim kursem doszkolenia w historii szkoły.

płk piech. Władysław Pieniążek
płk rez. piech. pow. do sł. czyn. Emil Zawadzki
płk kaw. Marian Przewłocki
płk kaw. Bolesław Wieniawa-Długoszowski
płk art. Jan Tiletschke
płk sap. kolej. Marian Eugeniusz Kozłowski
płk aer. Ludomił Rayski
ppłk piech. Maciej Euzebiusz Bardel
ppłk piech. inż. Otton Czuruk
ppłk piech. Bronisław Radziejowski
ppłk piech. Mieczysław Wyżeł-Ścieżyński
ppłk piech. Maksymilian Milan-Kamski
ppłk kaw. Jerzy Grobicki
ppłk kaw. Adam Korytowski
ppłk kaw. Ludwik Kmicic-Skrzyński
ppłk kaw. Kazimierz Stamirowski
ppłk kaw. August Starzeński
ppłk kaw. Bolesław Jerzy Świdziński
ppłk art. Józef Beck
ppłk art. Władysław Kiliński
ppłk art. Karol Matkowski
ppłk sap. Ignacy Boerner
mjr piech. Bolesław Stanisław Borkowski
mjr piech. Władysław Ignacy Michalski
mjr piech. Kazimierz Soldenhoff
mjr piech. Karol Strusiewicz
mjr piech. Walery Alojzy Krokay
mjr piech. Witold Stankiewicz
mjr piech. Józef Sas-Hoszowski
mjr piech. Stanisław Walawski
mjr kaw. Adam Mniszek
mjr kaw. Antoni Jan Bogusławski
mjr art. Tadeusz Kawecki
mjr art. Tadeusz Procner
mjr art. Tadeusz Leon Sheybal
mjr art. Tadeusz Feliks Skwarczyński
mjr art. Władysław Zbigniew Szymański
mjr sap. Maciej Romer
mjr łącz. Kazimierz Jackowski
kmdr ppor. inż. Karol Firich
kpt. piech. Mirosław Józef Kalinka
rtm. Leon Mitkiewicz-Żółłtek
rtm. Adam Remigiusz Grocholski
rtm. Wiktor Brodkiewicz
rtm. Aleksander Jan Łubieński
kpt. art. Karol Rychter
kpt. art. Aleksander Poncet de Sandon
kpt. art. Marian Kandl
kpt. art. Eugeniusz Hinterhoff
kpt. art. Jan Durski
kpt. art. Henryk Juliusz Przedrzymirski-Krukowicz
kpt. art. Zdzisław Grzymirski
kpt. art. Tadeusz Niezabitowski
kpt. art. Józef Rytel
kpt. art. Tadeusz Strutyński
kpt. art. Jan Barański
kpt. sap. inż. Ignacy Boerner

Kurs doskonalący dla oficerów dyplomowanych przy W.S.Woj. 1938-1939[edytuj | edytuj kod]

Kurs doskonalący dla oficerów dyplomowanych zorganizowany został w listopadzie 1938 przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie i przerwany w trzeciej dekadzie marca 1939, po rozpoczęciu mobilizacji alarmowej. Jeden ze słuchaczy widział w nim „pierwszą próbę uruchomienia trzeciego roku wyższych studiów wojskowych dla absolwentów dwuletniej Wyższej Szkoły Wojennej”[32] natomiast Marian Utnik postrzegał kurs jako „uzupełnienie kwalifikacji oficerów dyplomowanych wyższych stopni, wytypowanych na szefów sztabów i kwatermistrzów w dowództwach armii, po smutnych doświadczeniach akcji na Zaolziu”[33]. W kursie uczestniczyło 13 słuchaczy, z których jeden był absolwentem dwuletniego kursu we francuskiej Wyższej Szkole Wojennej (Kopański), jeden ukończył roczny kurs doszkolenia w W.S.Woj. (Borkowski), a jedenastu dwuletni kurs W.S.Woj. Na kurs powołano wyłącznie oficerów broni głównych i jednego oficera lotnictwa. Większość wśród kursantów stanowili oficerowie piechoty, których było ośmiu. Kawalerię i artylerię reprezentowało po dwóch oficerów. W nawiasach podano rok ukończenia wyższej uczelni wojskowej i stanowisko zajmowane w chwili powołania na kurs oraz funkcje pełnione po rozwiązaniu kursu i w czasie kampanii wrześniowej.

  1. ppłk dypl. piech. Kazimierz Aleksandrowicz (V Kurs Normalny 1924-1926) → szef sztabu DOK I,
  2. ppłk dypl. piech. Bolesław Stanisław Borkowski (IV Kurs Doszkolenia 1924-1925, dowódca 21 pp) → kwatermistrz Armii „Poznań”,
  3. płk dypl. piech. Stanisław Dworzak (IX Kurs Normalny 1928-1930, dowódca 69 pp) → dowódca 69 pp,
  4. płk dypl. kaw. Witold Gierulewicz (IV Kurs Normalny 1923-1925, dowódca 6 psk) → kwatermistrz DOK IV (we IX 1939 kwatermistrz Frontu Południowego),
  5. płk dypl. piech. Stanisław Edward Grodzki (IX Kurs Normalny 1928–1930, dowódca 57 pp) → szef sztabu Armii „Modlin”,
  6. płk dypl. art. Stanisław Kopański (Kurs Normalny École Supérieure de Guerre 1927-1929, dowódca 1 pamot) → szef Oddziału III Sztabu Głównego WP,
  7. płk dypl. piech. Adam Świtalski (III Kurs Normalny 1922-1924, dowódca 25 pp) → dowódca 25 pp,
  8. płk dypl. piech. Franciszek Tomsa-Zapolski (VIII Kurs Normalny 1927-1929) → kwatermistrz Armii „Kraków”,
  9. płk dypl. kaw. Janusz Bohdan Bokszczanin (XI Kurs Normalny 1930-1932, szef Wydziału Wyszkolenia w Departamencie Kawalerii M.S.Wojsk.) → kwatermistrz Armii „Modlin” (od 4 VIII 1939 dowódca 10 psk),
  10. ppłk dypl. piech. Czesław Henryk Kopański (XI Kurs Normalny 1930-1932, zastępca dowódcy 48 pp) → kwatermistrz Armii „Pomorze”,
  11. ppłk dypl. art. Stanisław Podkowiński (X Kurs Normalny 1929–1931, dowódca 6 dak) → szef sztabu SGO „Narew”,
  12. ppłk dypl. piech. Stanisław Pstrokoński (IV Kurs Normalny 1923-1925) → zastępca szefa Oddziału III Sztabu Armii „Kraków” (od VIII kwatermistrz Armii „Karpaty”),
  13. ppłk dypl. obs. Felicjan Sterba (IV Kurs Normalny 1923-1925, zastępca dowódcy 2 plot) → szef sztabu lotnictwa i OPL Armii „Kraków”.

Kursy Wojenne Wyższej Szkoły Wojennej w Wielkiej Brytanii 1940–1946[edytuj | edytuj kod]

Szkoła mieściła się w Eddleston, w Szkocji, w zabytkowym pałacu, wykorzystywanym jako hotel o nazwie „Black Barony”. Słuchacze mieszkali w kwaterach prywatnych, w oddalonej o sześć kilometrów miejscowości Peebles. W latach 1969–1977 właścicielem „Czarnego Barona” był Jan Tomasik, były żołnierz 1 Dywizji Pancernej. W 1975, z jego inicjatywy, na terenie hotelu została wykonana największa na świecie mapa plastyczna -„Wielka Polska Mapa Szkocji” (ang. Great Polish Map of Scotland).

IV Kurs Wojenny 1943[edytuj | edytuj kod]

Egzaminy zostały przeprowadzone pod koniec marca 1943 roku. Od 4 kwietnia do 18 czerwca 1943 roku został przeprowadzony Kurs Przygotowawczy do Wyższej Szkoły Wojennej pod kierownictwem podpułkownika Czesława Rzedzickiego. Następnie kandydaci odbyli staże w oddziałach broni. 10 lipca 1943 roku w Eddleston rozpoczął się właściwy kurs. Słuchacze zakwaterowani byli w odległym o 6 km miasteczku Peebles. Na kurs zostało przyjętych 43 oficerów. Wśród słuchaczy znalazł się jeden major służby zdrowia i jeden podporucznik. Pozostali słuchacze posiadali stopnie kapitana i porucznika. W tej grupie był jeden oficer Armii Czechosłowackiej i dwóch oficerów rezerwy, po raz pierwszy w historii uczelni. Kurs został zakończony 18 grudnia 1943 roku. Słuchacze kursu mogli otrzymać tylko dwie oceny „pomyślną” lub „nie pomyślną”[34].

  • por. Jan Lorys
  • por. Łukjaniec
  • por. Józef Ożana
  • por. Władysław Klemens Stasiak
  • por. Ludwik Bogdan Zwolański

VI Kurs Wojenny 1945-1946[edytuj | edytuj kod]

W 1945 roku, po zakończeniu wojny, został przeprowadzony egzamin dla kandydatów na VI Kurs Wyższej Szkoły Wojennej. Do egzaminu przystąpiło ponad stu kandydatów, w tym kilku oficerów rezerwy z doświadczeniem wojennym. Jak wspomina jeden z absolwentów, egzamin został przeprowadzony prawdopodobnie na wzór amerykański i obejmował między innymi psychotesty. W czasie egzaminów odpadła ponad połowa kandydatów, w wiekszości oficerów starszych. Oficerowie, którzy zdali egzamin zostali skierowani na staże do oddziałów broni. Od 20 lipca do 24 listopada 1945 roku w miejscowości Crieff został przeprowadzony Kurs Przygotowawczy do Wyższej Szkoły Wojennej. Właściwy kurs rozpoczął się w styczniu 1946 roku i zakończył w lipcu tego roku. Wykłady odbywały się w miejscowości Cupar. Część kursantów była zakwaterowana w nadmorskim kurorcie Saint Andrews[35][36].

Pozostali absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 22 grudnia 1928 r. Nr 36, poz. 396.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych z 21 grudnia 1920 r. Nr 48.
  3. 3,0 3,1 Szymon Kucharski: Wyższa Szkoła Wojenna. Architektura przedwojennej Warszawy. [dostęp 2010-05-15].
  4. Polska Zbrojna z 20 marca 1923 r. Nr 78, s. 4.
  5. Drugi dzień pobytu Marszałka Focha, Polska Zbrojna Nr 121 z 5 maja 1923 r., s. 3.
  6. Dekrety Naczelnego Wodza L. 1907 i 1908 z 10 lutego 1920 r. o zwolnieniu ze stanowiska gen. Stanisława Puchalskiego i mianowaniu gen. Stefana Majewskiego w: Dziennik Personalny M.S.Wojsk z 21 lutego 1920 r. Nr 6.
  7. 21 października 1925 Prezydent RP zwolnił tytularnego generała dywizji w stanie spoczynku Aurelego Serdę-Teodorskiego ze stanowiska komendanta W.S.Woj., a mianował na to stanowisko gen. dyw. Kazimierza Dzierżanowskiego, dotychczasowego dowódcę 28 DP (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 23 października 1925 r. Nr 110).
  8. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 20 grudnia 1924 r. Nr 132.
  9. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 1 grudnia 1925 r. Nr 129.
  10. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 31 października 1927 r., Nr 25.
  11. Jan Rydel, W służbie cesarza i króla. Generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, Księgarnia Akademicka, Kraków 2001, ISBN 83-7188-235-1, s. 19.
  12. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 585-586.
  13. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 103 z 2 października 1924 roku, s. 568-569.
  14. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 750.
  15. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 101 z 7 października 1925 roku, s. 546-547.
  16. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 112 z 23 października 1924 roku, s. 626-627.
  17. Dziennik Poznański Nr 133 z 16 maja 1926 r. s. 5.
  18. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 42 z 11 października 1926 roku, s. 341-342.
  19. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 74 z 17 lipca 1925 roku, s. 390-393.
  20. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 115 z 30 października 1925 roku, s. 621.
  21. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 295-296.
  22. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 21 marca 1928 roku, s. 99.
  23. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 45 z 20 października 1926 roku, s. 369.
  24. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 364-365.
  25. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 6-7.
  26. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 405-406.
  27. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 233-236.
  28. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 33 z 16 września 1922 roku, s. 720-721.
  29. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 586-587.
  30. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 611-612.
  31. Kapitan Seweryn Elterlein tytuł naukowy oficera SG otrzymał w 1926 po odbyciu podróży taktycznej (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 16.02.1926).
  32. Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945 s. 19-20.
  33. Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza ... s. 226-227.
  34. Władysław Klemens Stasiak, W locie szumią spadochrony. Wspomnienia żołnierza spod Arnhem, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1991, ISBN 83-211-1153-X, s. 74-77.
  35. Mieczysław Borchólski, Z saperami generała Maczka, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1990, ISBN 83-11-07794-0, s. 163-166.
  36. Tomasz Kostuch, Podwójna pętla. Wspomnienia cichociemnego, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1988, ISBN 83-11-07524-7, s. 291, podał, że VI Kurs rozpoczął się 21 stycznia 1946 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Julian Bugajski, Wojenna Szkoła Sztabu Generalnego – pierwsza wyższa uczelnia wojskowa II Rzeczypospolitej, „Wojskowy Przegląd Historyczny” Nr 1 (41) z 1967.
  • Jan Ciałowicz, W sprawie Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego. Wyjaśnienia, uzupełnienia i sprostowania, „Wojskowy Przegląd Historyczny” Nr 4 (44) z 1967.
  • Wacław Chocianowicz, W 50-lecie powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, Londyn 1969.
  • W 50-lecie Powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie – uzupełnienia i poprawki, Londyn 1972.
  • Piotr Stawecki, Oficerowie dyplomowani wojska Drugiej Rzeczypospolitej, Wrocław – Warszawa – Kraków 1997.
  • Józef Kuropieska, Wspomnienia oficera sztabu, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1984, ISBN 83-03-00670-3.
  • Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1990, ISBN 83-11-07819-X.
  • Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza w latach II wojny światowej. Szkic historyczny, część I, „Wojskowy Przegląd Historyczny”, Nr 2 (57), Warszawa 1971.
  • Mieczysław Wrzosek, Polski czyn zbrojny podczas pierwszej wojny światowej 1914-1918, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1990, ISBN 83-214-0724-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]