Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie
Seminarium Maius Societas Divini Salvatoris
Ilustracja
Pałac w Bagnie, siedziba seminarium
Data założenia 1953
Państwo  Polska
Adres Bagno, ul. Ziołowa 51
55-120 Oborniki Śląskie
Liczba studentów 20
Rektor ks. dr hab. Roman Słupek
Położenie na mapie gminy Oborniki Śląskie
Mapa konturowa gminy Oborniki Śląskie, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie”
Położenie na mapie powiatu trzebnickiego
Mapa konturowa powiatu trzebnickiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie”
Ziemia51°20′19″N 16°49′10″E/51,338611 16,819444
Strona internetowa
Tzw. "Nowy Zamek", czyli wschodnie skrzydło pałacu z początku XX wieku
Wnętrze biblioteki w WSD Salwatorianów w Bagnie
Kaplica w WSD Salwatorianów w Bagnie
Krucyfiks w WSD Salwatorianów w Bagnie

Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnieuczelnia wyznaniowa, należąca do Prowincji Polskiej zakonu Towarzystwa Boskiego Zbawiciela (Salwatorianów)[1], zlokalizowana przy ulicy Ziołowa 51 w Bagnie[2]. Jego głównym zadaniem jest przygotowanie kleryków na sześcioletnich studiach filozoficzno-teologicznych do pracy kapłańskiej w zakonie. Seminarium duchowne powstało w 1953 roku i od 1993 roku jest afiliowane do Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu[1].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Seminarium duchowne prowadzi własne studium filozofii i teologii. Wykłady odbywają się w zabytkowej części kompleksu klasztornego, w którym dostępna jest dla studentów biblioteka z księgozbiorem liczącym ponad 33 tysiące książek i 8 tysięcy czasopism. Od 2007 roku bagnieńskie seminarium wydaje własne czasopismo naukowe "Studia Salvatoriana Polonica". Od początku jego istnienia jego mury opuściło i otrzymało święcenia kapłańskie ponad 500 zakonników. Oprócz działalności formacyjno-edukacyjnej dla młodzieży zakonnej w zabudowaniach klasztornych odbywają się również wydarzenia kulturalno-edukacyjne dla gości z zewnątrz, w tym m.in: wakacyjny plener malarski i wernisaż, otwarte wykłady gościnne, spotkania integracyjne dla społeczności lokalnej, spotkania wolontariuszy misyjnych oraz ruchów młodzieżowych[1]. W roku akademickim 2020/2021 w wyższym seminarium duchownym studiuje 20 alumnów[3].

Władze[edytuj | edytuj kod]

Od 1 lipca 2018 roku Wyższemu Seminarium Duchownemu Salwatorianów przewodzą[4]:

  • Rektor: ks. dr hab. Roman Słupek SDS
  • Wicerektor: Ks. mgr Maciej Dalibor SDS
  • Dyrektor studiów, konsultor prowincjalny ds. formacji: ks. mgr lic. Tomasz Raćkos SDS
  • Ojcowie duchowni:
    • ks. dr Łukasz Darowski SDS
    • ks. mgr lic. Krystian Kolba SDS
  • Ekonom: ks. mgr Aleksander Jasiński SDS

Historia[edytuj | edytuj kod]

Salwatorianie przybyli do Bagna koło Obornik Śląskich w 1930 roku., kiedy to Prowincja Niemiecka tego zakonu odkupiła od banku ziemskiego dawną posiadłość rodziny Kisslingów, sprzedaną przez Conrada Kisslinga. Zakonnicy zaadaptowali ten obiekt do celów edukacyjnych, umieszczając w nim swój międzynarodowy nowicjat oraz prowadząc studia z filozofii dla kleryków. Wielu z nich podjęło później pracę na terenie Chin i Ameryki Łacińskiej. Placówka ta nosiła niemiecką nazwę Salvatorkolleg Heinzendorf. W czasie II wojny światowej władze hitlerowskie odebrały zakonnikom w większości posiadłość, pozostawiając do ich dyspozycji wyłącznie dom położony na skraju przypałacowego parku. Przed zakończeniem działań wojennych niemieccy salwatorianie opuścili Bagno, a na miejscu pozostał o Feliks Sierny z Prowincji Polskiej Salwatorian. Dzięki jego działalności udało się ocalić cały kompleks przed nadciągającą ze wschodu Armią Czerwoną[5].

W 1946 roku do Bagna przybyli kolejni salwatorianie z Prowincji Polskiej, zakładając w tym miejscu nowicjat zakonny. Z kolei w 1953 roku w zabudowaniach pałacowych powołano do życia Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów. Dzięki staraniom władz zakonu zostało ono w 1993 roku afiliowane do Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu[5].

Poprzedni rektorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1953-1954: ks. T. Klimas
  • 1954-1957: ks. M. Piątkowski
  • 1957-1960: ks. M. Furdzik
  • 1960-1963: ks. C. Rogowski
  • 1963-1968: ks. Z. Zgudziak
  • 1968-1970: ks. J. Kmieć
  • 1970-1972: ks. M. Piątkowski
  • 1972-1975: ks. B. Pietrzok
  • 1975-1984: ks. W. Gruszka
  • 1984-1990: ks. S. Prekurat
  • 1990-1993: ks. J. Bednarz
  • 1993-1999: ks. A. Poloczek
  • 1999-2003: ks. T. Koncewicz
  • 2003-2006: ks. J. Tarnówka
  • 2006-2009: ks. B. Giemza
  • 2009-2018: ks. J. Madera
  • od 2018: ks. R. Słupek

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorian mieście się w Bagnie przy ulicy Ziołowej 51 na terenie dawnego kompleksu szlacheckiego. Jego główną stanowi barokowy pałac powstały w latach 1720 – 1734, jak podają przekazy na miejscu warowni, której początki sięgały XIII wieku i zostały zniszczone w trakcie wojny trzydziestoletniej[6]. Najstarsza zachodnia część pałacu została zbudowana z inicjatywy hr. Henryka Leopolda von Seher-Thos i jego żony Joanny Fryderyki von Wentzky. Posiadłość ta przez blisko dwa stulecia co najmniej dziewięciokrotnie zmieniała właścicieli. W 1905 roku dobra te za sumę około 1,5 miliona marek kupił wrocławski przemysłowiec i browarnik Georg Kissling, przenosząc się tu siedem lat później wraz z całą rodziną. Dokonał restauracji dotychczasowego gmachu oraz dobudował w 1913 roku nowe wschodnie neobarokowe skrzydło zwane dzisiaj "Nowym Zamkiem". W 1922 roku po śmierci ojca dobra te objął w posiadanie Conrad Kissling, który z powodów ekonomicznych sprzedał je Śląskiemu Towarzystwu Kredytowo-Ziemskiego z siedzibą we Wrocławiu, od którego te zostały następnie nabyte w 1930 roku przez zakon salwatorianów[7].

Pałac zbudowany jest na planie nieregularnego wieloboku z ryzalitami oraz wewnętrznym dziedzińcem. Skrzydła jedno i dwutraktowe, piętrowe, zostały nakryte dachami dwuspadowymi z attykami i szczytami. Obok pałacu zachował się także park krajobrazowy z kilkoma gatunkami starodrzewu[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c R. Słupek, Wyższe Seminarium Duchowne Salwatorianów w Bagnie koło Wrocławia, artykuł na stronie "Muzeów Uczelnianych" [on-line] [dostęp: 11.11.2020]
  2. Adres siedziby WSD Salwatorianów na jego oficjalnej stronie internetowej. [on-line] [dostęp: 11.11.2020]
  3. Alumni WSD Salwatorian w Bagnie. [on-line] [dostęp: 11.11.2020]
  4. Władze Wyższego Seminarium Duchownego Salwatorianów w Bagnie. [on-line] [dostęp: 11.11.2020]
  5. a b I. Kiełbasa 60-lecie Wyższego Seminarium Duchownego Salwatorianów w Bagnie (1953–2013), (w:) "Studia Salvatoriana Polonica", t. 7, Bagno 2013, s. 27-42.
  6. A. Kucharski, Wieś Bagno, artykuł na stronie gminy Oborniki Śląskie. [on-line] [dostęp: 11.11.2020]
  7. a b Historia kompleksu WSD Salwatorianw w Bagnie na stronie "polska-org" [on-line] [dostęp: 11.11.2020]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]