Wybory parlamentarne w Gruzji w 2012 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gruzja
Godło Gruzji
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Gruzji
Portal Portal Gruzja

Wybory parlamentarne w Gruzji odbyły się 1 października 2012 roku. W ich wyniku zostało wybranych 150 deputowanych do Parlamentu Gruzji. Wybory odbyły się według zreformowanego systemu wyborczego uzgodnionego przez przedstawicieli władzy i kilka partii opozycyjnych w 2011[1]. 77 z 150 mandatów zostało przydzielone w okręgu większościowym listom krajowym, pozostałe 73 dla zwycięzców w okręgach jednomandatowych[2]. Wybory nie zostały przeprowadzone na terytorium Abchazji i Osetii Południowej.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Wybory parlamentarne z wynikiem 54,97% głosów i 85 mandatami zakończyły się zwycięstwem opozycji zjednoczonej w ramach koalicji Gruzińskie Marzenie pod wodzą miliardera Bidziny Iwaniszwilego. Do parlamentu wszedł również Zjednoczony Ruch Narodowy kierowany przez Dawita Bakradze. Frekwencja wyborcza wyniosła 59,76%.

Obok list partyjnych wystartowały również dwa bloki wyborcze. W skład koalicji Gruzińskie Marzenie weszło sześć partii: Demokratyczna Gruzja, Partia Konserwatywna, Przemysł Uratuje Gruzję, Partia Republikańska, Nasza Gruzja i Forum Narodowe. Drugi blok utworzyli Europejscy Demokraci wspólnie z Ruchem Chrześcijańsko-Demokratycznym[3].

Wygrane w okręgach: niebieski – Gruzińskie Marzenie, czerwony – Zjednoczony Ruch Narodowy, kolor szary – nie głosowano (w Abchazji i Osetii Południowej)
Partia Głosów % Mandaty
Okręgi wielomandatowe Okręgi jednomandatowe Suma +/–
Gruzińskie Marzenie 1 184 612 54,97 44 41 85 Green Arrow Up.svg+85
Zjednoczony Ruch Narodowy (ENM) 873 233 40,34 33 32 65 Red Arrow Down.svg -52
Ruch Chrześcijańsko-Demokratyczny (KDM) 44 293 2,05 0 0 0 Red Arrow Down.svg -6
Gruzińska Partia Pracy (SLP) 26 759 1,24 0 0 0 Red Arrow Down.svg -6
Nowa Prawica (NRP) 9 379 0,43 0 0 0 Red Arrow Down.svg -17
Pozostałe partie 21 357 0,97 - - - -
Razem 2 159 633 100% 77 73 150
Źródło:[4][5][6]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Saakashvili Clarifies Position on Parliament Relocation Issue (ang.). civil.ge, 2011-11-22. [dostęp 22 listopada 2011].
  2. Georgian opposition celebrates as both sides see victory (ang.). reuters.com, 2012-10-01. [dostęp 1 października 2012].
  3. Elections Guide (ang.). Civil.ge, 30 września 2012. [dostęp 2016-08-22].
  4. Central Election Commission of Georgia (ang.). cec.gov.ge. [dostęp 2012-10-01].
  5. Results 2012 (gruz.). cec.gov.ge. [dostęp 2012-10].
  6. PARLIAMENTARY ELECTIONS 2012 (ang.). civil.ge. [dostęp 2012-10].