Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1812 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1812 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia listopad 1812 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1808
następne:
1816
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1812 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w USA w 1812 roku – siódme wybory prezydenckie w historii Stanach Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrany został ponownie James Madison, a wiceprezydentem został Elbridge Gerry.

Kampania wyborcza[edytuj]

Wybory prezydenckie w 1812 roku obywały się w atmosferze wojny z Wielką Brytanią, która wybuchła latem tego roku[1]. Urzędujący prezydent Madison obawiał się, że Partia Demokratyczno-Republikańska nie wystawi jego kandydatury, jeśli nie zawnioskuje o wypowiedzenie wojny[1]. Wojna, znana jako „wojna pana Madisona” znacznie zmniejszyła popularność prezydenta[2]. Mimo to uzyskał on nominację, a na wiceprezydenta wystawiono Elbridge’a Gerry’ego[3]. Partia Federalistyczna miała wówczas rozbite struktury i zanikała[4]. Poparła kandydaturę republikanina DeWitta Clintona, znanego z pacyfistycznych poglądów[5]. Mimo słabnącego poparcia, Madison odniósł zwycięstwo, jednakże uzyskał znacznie słabsze poparcie na zachodzie i południu kraju oraz w większości stanów Nowej Anglii[5].

Kandydaci[edytuj]

Demokratyczni Republikanie[edytuj]

Federaliści[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się w listopadzie 1812 i wzięło w nim udział niecałe 280 tys. osób[6]. Madison uzyskał ok. 50,4% poparcia wobec 47,6% dla Clintona[6]. Oprócz tego 2% głosów uzyskał Rufus King[6]. W głosowaniu Kolegium Elektorów (zatwierdzonym 10 lutego 1813[7]) zwycięstwo odniósł James Madison, uzyskując 128 głosów, przy wymaganej większości 108 głosów[8]. Jego kontrkandydat otrzymał 89 głosów[8]. Na wiceprezydenta został wybrany Elbridge Gerry 131 głosami[9]. Na drugiego z kandydatów, Jareda Ingesolla zagłosowało 89 elektorów[9].

Stan \ Kandydat na prezydenta James Madison DeWitt Clinton Razem
Connecticut - 9 9
Delaware - 4 4
Georgia 8 - 8
Karolina Południowa 11 - 11
Karolina Północna 15 - 15
Kentucky 12 - 12
Luizjana 3 - 3
Maryland 6 5 11
Massachusetts - 22 22
New Hampshire - 8 8
New Jersey - 8 8
Nowy Jork - 29 29
Ohio 7 - 7
Pensylwania 25 - 25
Rhode Island - 4 4
Tennessee 8 - 8
Vermont 8 - 8
Wirginia 25 - 25
Łącznie 128 89 217
Stan \ Kandydat na wiceprezydenta Elbridge Gerry Jared Ingersoll Razem
Connecticut - 9 9
Delaware - 4 4
Georgia 8 - 8
Karolina Południowa 11 - 11
Karolina Północna 15 - 15
Kentucky 12 - 12
Luizjana 3 - 3
Maryland 6 5 11
Massachusetts 2 20 22
New Hampshire 1 7 8
New Jersey - 8 8
Nowy Jork - 29 29
Ohio 7 - 7
Pensylwania 25 - 25
Rhode Island - 4 4
Tennessee 8 - 8
Vermont 8 - 8
Wirginia 25 - 25
Łącznie 131 86 217

Przypisy[edytuj]

  1. a b M. Jones: Historia USA. s. 120.
  2. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 114.
  3. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej.
  4. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 116.
  5. a b M. Jones: Historia USA. s. 121.
  6. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-05-08].
  7. Presidential Election of 1812 (ang.). Biblioteka Kongresu. [dostęp 2017-05-08].
  8. a b Electoral College Box – 1812 (ang.). NARA. [dostęp 2017-05-08].
  9. a b 1812 election (ang.). NARA. [dostęp 2017-05-08].

Bibliografia[edytuj]