Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1832 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1833 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 2 – 21 listopada 1832 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1828
następne:
1836
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1832 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1832 roku – dwunaste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano ponownie Andrew Jacksona, a wiceprezydentem został Martin Van Buren.

Kampania wyborcza[edytuj]

Wybory prezydenckie w 1832 roku były pierwszymi wyborami, gdzie pojawiła się trzecia siła polityczna – Partia Antymasońska[1]. Były także pierwszymi wyborami, w których kandydaci każdej partii zostali wysunięci na konwencjach[2]. Kluczowe znaczenie w trakcie kampanii wyborczej miała sprawa Banku Stanów Zjednoczonych[1]. Stronnictwo prezydenta Jacksona było mocno przeciwne tej instytucji i usiłowało ją zlikwidować, nie czekając do 1836 roku, kiedy to miała wygasnąć jego licencja[1]. Aby do tego doprowadzić Jackson wycofał depozyty i umieścił je w bankach stanowych[3]. Decyzja ta miała istotne znaczenie przy nominacji Partii Demokratycznej[3]. Jej kandydatem na wiceprezydenta został Martin Van Buren[2]. Kwestia Banku Centralnego była także istotna dla Henry’ego Claya, który zamierzał kandydować przeciwko Jacksonowi jako kandydat Narodowej Partii Republikańskiej[4]. Nominację wiceprezydencką z jej ramienia otrzymał John Sergeant[2]. Partia Antymasońska, która powstała w 1826 roku, jako opozycja wobec Jacksona, zorganizowała jesienią 1831 roku konwencję w Baltimore, argumentując że są jedną partią reprezentującą interesy ludu (uważała większość klasy politycznej za masonów, w tym prezydenta i Claya)[5]. Ich kandydatem na prezydenta został William Wirt[6].

Kandydaci[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Narodowa Partia Republikańska[edytuj]

Partia Antymasońska[edytuj]

Partia Nullifikacyjna[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się w dniach 2 – 21 listopada 1832 i wzięło w nim udział niecałe 1,3 mln osób[7]. Frekwencja wyniosła 55,4%[8]. Jackson uzyskał 54,2% poparcia wobec 37,4% dla Claya i 7,8% dla Wirta[7]. Ponadto nieco ponad 7000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[7]. W głosowaniu Kolegium Elektorów (zatwierdzonym 13 lutego 1833[9]) Jackson uzyskał 219 głosów, przy wymaganej większości 144 głosów[10]. Na Henry’ego Claya oddano 49 głosów, na Johna Floyda – 11, a na Williama Wirta – 7[10]. Wiceprezydentem został Martin Van Buren, otrzymując 189 głosów, wobec 49 dla Johna Sergeanta[10]. Dalsze miejsca zajęli: William Wilkens (30 głosów), Henry Lee (11 głosów) i Amos Ellmaker (7 głosów)[10]. Dwa głosy elektorskie ze stanu Maryland nie zostały wzięte pod uwagę[10].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
Andrew Jackson Demokraci 701 780 54,2% 219
Henry Clay Narodowi Republikanie 484 205 37,4% 49
John Floyd Nullifikaci b.d. b.d. 11
William Wirt Antymasoni 100 715 7,8% 7
Łącznie 286
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
Martin Van Buren Demokraci 189
John Sergeant Narodowi Republikanie 49
William Wilkens Demokraci 30
Henry Lee Nullifikaci 11
Amos Ellmaker Antymasoni 7
Łącznie 286

Przypisy[edytuj]

  1. a b c A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 162.
  2. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 181.
  3. a b A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 163.
  4. A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 161.
  5. M. Jones: Historia USA. s. 171.
  6. M. Jones: Historia USA. s. 172.
  7. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-05-16].
  8. Election of 1832 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-05-19].
  9. Presidential Election of 1832 (ang.). Biblioteka Kongresu. [dostęp 2017-05-16].
  10. a b c d e Electoral College Box – 1832 (ang.). NARA. [dostęp 2017-05-16].

Bibliografia[edytuj]