Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1908 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1908 roku
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj wybory prezydenckie
Data przeprowadzenia 3 listopada 1908 (głosowanie powszechne)
Podstawa prawna Konstytucja Stanów Zjednoczonych
Głosowanie
poprzednie:
1904
następne:
1912
Portal Portal Stany Zjednoczone
Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1908 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów

Wybory prezydenckie w USA w 1908 roku – trzydzieste pierwsze wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Williama Tafta, a wiceprezydentem został James Sherman.

Kampania wyborcza[edytuj]

Po zwycięskich wyborach w 1904 roku, Theodore Roosevelt zapowiedział, że nie będzie ubiegał się o trzecią kadencję[1]. Pomimo swojego dużego poparcia społecznego i wśród bossów partyjnych, postanowił zapewnić nominację prezydencką swojemu sekretarzowi wojny Williamowi Taftowi[1]. Na konwencji Partii Republikańskiej, odbywającej się w dniach 1619 czerwca 1908 w Chicago, Taft uzyskał nominację w pierwszym głosowaniu[2]. Kandydatem na wiceprezydenta został James Sherman[2]. Partia Demokratyczna po raz trzeci w historii postanowiła obrać swoim kandydatem Williama Bryana[3]. Eugene V. Debs ponownie został kandydatem Socjalistycznej Partii Ameryki[2]. Główną tematem kampanii był fakt, który kandydat lepiej wykorzysta spuściznę po Roosevelcie[3]. Fakt, że Taft był protegowanym ustępującego prezydenta, znacznie ułatwił mu zwycięstwo w wyborach[1].

Kandydaci[edytuj]

Partia Demokratyczna[edytuj]

Partia Republikańska[edytuj]

Wyniki głosowania[edytuj]

Głosowanie powszechne odbyło się 3 listopada 1908[4]. Taft uzyskał 51,6% poparcia, wobec 43% dla Bryana, 2,8% dla Eugene’a Debsa i 1,7% dla Eugene’a Chafina[4]. Ponadto, niespełna 130 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[4]. Frekwencja wyniosła 65,4%[5]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Taft uzyskał 321 głosów, przy wymaganej większości 242 głosów[6]. Na Bryana zagłosowało 162 elektorów[6]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył James Sherman, uzyskując 321 głosów, wobec 162 dla Johna Kerna[6].

William Taft został zaprzysiężony 4 marca 1909 roku[2].

Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów
Głosy Procent
William Taft Republikanie 7 676 258 51,6% 483
William Bryan Demokraci 6 406 801 43% 162
Łącznie 483
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów
James Sherman Republikanie 321
John Kern Demokraci 162
Łącznie 483

Przypisy[edytuj]

  1. a b c M. Jones: Historia USA. s. 433.
  2. a b c d L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 549.
  3. a b A. Bartnicki: Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki. s. 263.
  4. a b c US President – National Vote (ang.). Our Campaign. [dostęp 2017-10-13].
  5. Election of 1908 (ang.). CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-13].
  6. a b c Electoral College Box – 1908 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-13].

Bibliografia[edytuj]