Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 2012 roku
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Rodzaj |
wybory prezydenckie | ||
| Data przeprowadzenia |
6 listopada 2012 | ||
| Głosowanie | |||
| |||
| |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 2012 roku − pięćdziesiąte siódme wybory prezydenckie, w których głosowanie wyborców odbyło się 6 listopada 2012 roku. Obywatele Stanów Zjednoczonych oddali swoje głosy na elektorów, którzy następnie wybrali prezydenta i wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych. Pierwsza kadencja dotychczasowego prezydenta, Baracka Obamy, zakończyła się 20 stycznia 2013 r. Tego samego dnia nastąpiło zaprzysiężenie prezydenta elekta na urząd.
Barack Obama wygrał prawybory Partii Demokratycznej nie napotykając większej konkurencji. Mitt Romney wygrał nominację Partii Republikańskiej pokonując w prawyborach między innymi byłego Spikera Izby Reprezentantów, Newta Gingricha.
Wybory te zbiegły się w czasie zarówno z wyborami do izb parlamentu (113. Kongres): do Izby Reprezentantów (cały skład) i Senatu Stanów Zjednoczonych (gdzie wybranych zostało 33 senatorów), jak też z wyborem jedenastu gubernatorów.
Kampania wyborcza koncentrowała się głównie na wewnętrznych problemach Stanów Zjednoczonych, w tym recesji po kryzysie finansowym, przyszłości ustawy Obamacare oraz stanie budżetu federalnego USA. Obama w trakcie kampanii starał się budować wizerunek kontrkandydata jako plutokraty, nie interesującego się "zwykłym człowiekiem". W kontraście Romney krytykował gospodarcze pomysły Obamy jako nieefektywne i szkodzące gospodarce Stanów Zjednoczonych.
6 listopada 2012 roku Barack Obama zwyciężył w wyborach prezydenckich, zdobywając 51,06% głosów. Obama utrzymał poparcie mieszkańców większości stanów, które wygrał w 2008 roku. Mimo to dwa stany – Indiana i Karolina Północna, zmieniły poparcie i zagłosowały w 2012 roku na kandydata Partii Republikańskiej. W wyniku wyborów członkowie Kolegium Elektorów ze stanów, w których zwyciężył Barack Obama, zdobyli większość mandatów (332 na 270 wymaganych), pokonując elektorów jego głównego kontrkandydata Mitta Romneya, co oznaczało reelekcję Obamy[1].
| 2008 ← 6 XI 2012 → 2016 | Barack Obama | Mitt Romney |
|---|---|---|
 |
 |
 |
| Partia polityczna | Partia Demokratyczna | Partia Republikańska |
| Stan macierzysty | Illinois | Massachusetts |
| Kandydat na wiceprezydenta | Joe Biden | Paul Ryan |
| Głosy elektorskie | 332 | 206 |
| Głosy powszechne | 65 915 795[2] | 60 933 504[2] |
| Stany | 26 + DC | 24 |
| Wynik procentowy | 51,06%[2] | 47,20%[2] |
Sytuacja
[edytuj | edytuj kod]W związku z przeprowadzeniem w 2010 w Stanach Zjednoczonych spisu powszechnego przesunięto 12 głosów elektorskich. Nowa mapa ich rozmieszczenia będzie obowiązywać podczas trzech wyborów prezydenckich (2012, 2016, 2020). Kolejna korekta ilości głosów elektorskich w poszczególnych stanach odbędzie się po kolejnym spisie powszechnym (2020).
Główni kandydaci
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Kandydat na prezydenta | Kandydat na wiceprezydenta | Logo kampanii | Partia | Hasło wyborcze |
|---|---|---|---|---|---|
| 1. | |
 |
 |
Partia Republikańska | Wierzę w Amerykę (Believe in America) |
| 2. |  |
 |
 |
Partia Demokratyczna | Do Przodu (Forward) |
Kandydaci w prawyborach
[edytuj | edytuj kod]Zwycięzca prawyborów w Partii Demokratycznej
[edytuj | edytuj kod]Barack Obama ogłosił, że będzie ubiegał się o kandydaturę z ramienia Partii Demokratycznej[3]. Jako urzędujący prezydent miał de facto zapewnioną nominację swojej partii; inaczej niż w 2008, gdyż wtedy jeszcze nie był prezydentem, a tylko kandydatem do nominacji.
-
Prezydent Barack Obama
Pozostali uczestnicy prawyborów w Partii Demokratycznej
[edytuj | edytuj kod]De facto żaden z nich nie miał szans na nominację, ponieważ było niemal pewne, że wygra je urzędujący prezydent Barack Obama.
- John Wolfe, prokurator z Tennessee
- Keith Judd, więzień i wielokrotny kandydat z Teksasu
- Darcy Richardson, historyk z Florydy
- Bob Ely, przedsiębiorca z Illinois
- Randall Terry, kandydat z Wirginii Zachodniej opierający swój program na sprzeciwie wobec aborcji
- Jim Rogers, nauczyciel i wielokrotny kandydat z Oklahomy
- Ed Cowan, nauczyciel z Vermont
- Vermin Supreme, artysta i wielokrotny kandydat z Massachusetts
Zwycięzca prawyborów w Partii Republikańskiej
[edytuj | edytuj kod]-
Mitt Romney, były gubernator stanu Massachusetts
Pozostali uczestnicy prawyborów w Partii Republikańskiej
[edytuj | edytuj kod]-
![Rick Santorum, były senator ze stanu Pensylwania (zakończył kampanię 10 kwietnia 2012 roku)[4]](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Rick_Santorum_by_Gage_Skidmore.jpg/120px-Rick_Santorum_by_Gage_Skidmore.jpg?utm_source=pl.wikipedia.org&utm_campaign=parser&utm_content=thumbnail)
-
![Newt Gingrich, były spiker Izby Reprezentantów, ze stanu Georgia (zakończył kampanię 2 maja 2012 roku)[5]](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Newt_Gingrich_by_Gage_Skidmore_6.jpg/120px-Newt_Gingrich_by_Gage_Skidmore_6.jpg?utm_source=pl.wikipedia.org&utm_campaign=parser&utm_content=thumbnail)
Newt Gingrich, były spiker Izby Reprezentantów, ze stanu Georgia (zakończył kampanię 2 maja 2012 roku)[5] -
-
![Jon Huntsman, były gubernator stanu Utah (zakończył kampanię 16 stycznia 2012 roku)[6]](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Jon_huntsman_jr.jpg/120px-Jon_huntsman_jr.jpg?utm_source=pl.wikipedia.org&utm_campaign=parser&utm_content=thumbnail)
-
Rick Perry, gubernator stanu Teksas (zakończył kampanię 19 stycznia 2012 roku) -
![Michele Bachmann, członek Izby Reprezentantów ze stanu Minnesota (zakończyła kampanię 4 stycznia 2012 roku)[7]](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Bachmann2011.jpg/120px-Bachmann2011.jpg?utm_source=pl.wikipedia.org&utm_campaign=parser&utm_content=thumbnail)
Michele Bachmann, członek Izby Reprezentantów ze stanu Minnesota (zakończyła kampanię 4 stycznia 2012 roku)[7] -
Buddy Roemer, były gubernator stanu Luizjana (wycofał się z kampanii 22 lutego 2012 roku) -
![Herman Cain, były CEO sieci restauracji Godfather’s Pizza, ze stanu Georgia (zawiesił kampanię 3 grudnia 2011 roku)[8]](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Herman_Cain_by_Gage_Skidmore_4.jpg/120px-Herman_Cain_by_Gage_Skidmore_4.jpg?utm_source=pl.wikipedia.org&utm_campaign=parser&utm_content=thumbnail)
Herman Cain, były CEO sieci restauracji Godfather’s Pizza, ze stanu Georgia (zawiesił kampanię 3 grudnia 2011 roku)[8] -
Fred Karger, konsultant polityczny i były aktor oraz aktywista na rzecz obrony praw osób LGBT, ze stanu Kalifornia (zakończył kampanię 29 czerwca 2012 roku) -
Gary Johnson, były gubernator stanu Nowy Meksyk (wycofał się z kampanii 28 grudnia 2011 roku) -
![Rick Santorum, były senator ze stanu Pensylwania (zakończył kampanię 10 kwietnia 2012 roku)[4]](http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Rick_Santorum_by_Gage_Skidmore.jpg)
![Newt Gingrich, były spiker Izby Reprezentantów, ze stanu Georgia (zakończył kampanię 2 maja 2012 roku)[5]](http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Newt_Gingrich_by_Gage_Skidmore_6.jpg)
![Jon Huntsman, były gubernator stanu Utah (zakończył kampanię 16 stycznia 2012 roku)[6]](http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Jon_huntsman_jr.jpg)
![Michele Bachmann, członek Izby Reprezentantów ze stanu Minnesota (zakończyła kampanię 4 stycznia 2012 roku)[7]](http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Bachmann2011.jpg)
![Herman Cain, były CEO sieci restauracji Godfather’s Pizza, ze stanu Georgia (zawiesił kampanię 3 grudnia 2011 roku)[8]](http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Herman_Cain_by_Gage_Skidmore_4.jpg)
_(cropped).jpg)
Kandydaci mniejszych partii
[edytuj | edytuj kod]| Lp. | Kandydat na prezydenta |
Kandydat na wiceprezydenta |
Partia | Liczba stanów | Wyniki[9] |
|---|---|---|---|---|---|
| 3. |  były gubernator stanu Nowy Meksyk |
 |
Partia Libertariańska | 48+DC | 1 275 804, tj. 0,99% |
| 4. |  lekarka ze stanu Massachusetts |
 |
Partia Zielonych | 36+DC | 469 501, tj. 0,36% |
| 5. |  były kongresmen ze stanu Wirginia |
Jim Clymer (ur. 1948) | Partia Konstytucyjna | 26 | 122 001, tj. 0,10% |
| 6. | Roseanne Barr | Cindy Sheehan | Peace and Freedom | 3 | 67 278, tj. 0,05% |
| 7. | Ross C. Anderson | Luis J. Rodriguez | Natural Law | 15 | 43 011, tj. 0,03% |
| 8. | Thomas Hoefling | Jonathan D. Ellis | American Independent | 3 | 40 586, tj. 0,03% |
| 9-28. | 20 pozostałych kandydatów łącznie | 75 369, tj. 0,06% | |||
| dopisani przez wyborców łącznie | 136 530, tj. 0,11% | ||||
| głosy skreślające wszystkich kandydatów | 5 770, tj. 0,00% | ||||
| wszystkie głosy ważne łącznie | 129 067 662, tj. 100% |
Pozostali kandydaci:
- Stewart Alexander (Socialist Party USA)
- Chuck Baldwin (Reform Party of Kansas)
- Andre Barnett (Reform Party)
- Jeff Boss (niezależny)
- Jim Carlson (Grassroots Party)
- Will Christensen (Constitution Party of Oregon)
- Richard Duncan (niezależny)
- Jack Fellure (Prohibition Party)
- James Harris (Socialist Workers Party)
- Gloria La Riva (Party for Socialism and Liberation)
- Peta Lindsay (Socialism and Liberation Party)
- Jerry Litzel (niezależny)
- Merlin Miller (American Third Position Party)
- Dean Morstad (niezależny)
- Jill Reed (niezależna)
- Thomas R. Stevens (Objectivist Party)
- Randall A. Terry (niezależny)
- Sheila Tittle (We The People Party)
- Barbara D. Washer (Reform Party of Mississippi)
- Jerry White (Socialist Equality Party)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Robert Barnes, Obama wins a second term as U.S. president, Washington Post 6 listopada 2012.
- ↑ a b c d Election and voting information [online], fec.gov [dostęp 2020-07-09] (ang.).
- ↑ Barack Obama 2012 Campaign Officially Launches.
- ↑ Wybory w USA. Rick Santorum rezygnuje z walki o Biały Dom – portal gazeta.pl – 10.04.2012.
- ↑ Gingrich to briefly mention Romney Wednesday; joint event expected in a couple of weeks – www.cnn.com – 02.05.2012.
- ↑ Umiarkowany kandydat wypadł z gry – portal TVN24.pl – 16.01.2012.
- ↑ US Election 2012: Michele Bachmann withdraws after Iowa defeat – Telegraph.
- ↑ Cain Suspends Presidential Campaign, Cites ‘Hurt’ Caused By ‘False’ Allegations – Fox News.
- ↑ 2012 OFFICIAL PRESIDENTIAL GENERAL ELECTION RESULTS. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Dominik Kasprzak – Prezydent Stanów Zjednoczonych. Historia i specyfika amerykańskiego systemu wyborczego
- Oficjalne wyniki wszystkich 28 kandydatów
| Wybory według lat |
|
|---|---|
| Kandydaci | |
| Zasady | |
| Prawybory |
