Wybrzeże Gdańsk (piłka ręczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybrzeże Gdańsk
Data założenia 1951
Data rozwiązania 2003
Data reaktywacji 2010
Liga Superliga
Adres ul. Kazimierza Górskiego 1, 80-336 Gdańsk
Hala sportowa Ergo Arena
Prezes Zbigniew Trzoska
Trener Marcin Lijewski
Strona internetowa

Wybrzeże Gdańsk – polski męski klub piłki ręcznej, powstały w 1951 w Gdańsku jako sekcja tamtejszej Gwardii (przekształconej w 1957 w GKS Wybrzeże). W 2003 zespół szczypiornistów przekazano do AZS-AWFiS Gdańsk. Klub reaktywowano w 2010 jako niezależne stowarzyszenie; w latach 2011–2012 nosił on nazwę Spójnia Wybrzeże Gdańsk. Dziesięciokrotny mistrz Polski i dwukrotny finalista Pucharu Europy (1986 i 1987). Występuje w Superlidze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Istniejące w latach 1951–2003 Wybrzeże Gdańsk dziesięć razy zostało mistrzem Polski. Pierwszy tytuł wywalczyło w sezonie 1965/1966, w którym odniosło 17 zwycięstw, zanotowało dwa remisy i poniosło trzy porażki. Decydujący o tytule mecz ze Śląskiem Wrocław wygrało trzema bramkami (19:16). Najskuteczniejszym zawodnikiem Wybrzeża w tamtym sezonie był Robert Zawada, który rzucił 166 goli i zajął drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi[1]. Ostatni tytuł mistrza kraju szczypiorniści gdańskiego klubu wywalczyli w sezonie 2000/2001, kiedy odnieśli 25 zwycięstw w 32 spotkaniach. Drugi w tabeli Orlen Płock wyprzedzili o dwa punkty, dzięki wyjazdowej wygranej z tym zespołem w ostatniej kolejce (23:22; do przerwy przegrywali 8:11)[2]. W drużynie Wybrzeża występowali wówczas m.in. Patryk Kuchczyński, Rafał Kuptel, Marcin Lijewski, Damian Moszczyński, Dawid Nilsson, Marcin Pilch, Artur Siódmiak, Sebastian Suchowicz, Bartosz Walasek i Damian Wleklak (najlepszy strzelec Wybrzeża w tamtym sezonie – zdobył 145 goli[3]). Po raz ostatni Wybrzeże wystąpiło w rozgrywkach ligowych w sezonie 2002/2003; w swoim ostatnim meczu pokonało we własnej hali Anilanę Łódź (38:15)[4]. W 2003 drużynę piłki ręcznej przeniesiono do AZS-AWFiS Gdańsk[5].

Wybrzeże Gdańsk występowało również w rozgrywkach międzynarodowych. W Pucharze Europy zadebiutowało w sezonie 1966/1967[6], przegrywając w dwumeczu z rumuńskim Dinamem Bukareszt (13:23, 14:16). W latach 80. gdański klub dwukrotnie dotarł do finału Pucharu Europy. W sezonie 1985/1986 pokonał w półfinale Atlético Madryt (25:21, 21:21), natomiast w rywalizacji finałowej uległ jugosłowiańskiej Metaloplastice (29:24, 23:30), choć zwyciężył w pierwszym meczu pięcioma bramkami. W sezonie 1986/1987 Wybrzeże zostało pokonane w finale przez radziecki SKA Mińsk (24:32, 25:30)[7]. Szczypiorniści gdańskiego klubu dwukrotnie uczestniczyli też w Lidze Mistrzów. W sezonie 2000/2001 trafili do grupy B, w której przegrali wszystkie sześć meczów (ich rywalami były m.in. FC Barcelona i Montpellier HB). W sezonie 2001/2002 Wybrzeże odpadło z LM w drugiej rundzie eliminacji, przegrywając z CSKA Moskwa[8].

Klub został reaktywowany w 2010. Przystąpił wówczas do rozgrywek II ligi, w których nie przegrał żadnego meczu, awansując do I ligi. W 2011 Wybrzeże porozumiało się z władzami Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku, które udostępniły mu swoją halę do odbywania treningów i rozgrywania meczów[9]. Również w 2011 zmieniono nazwę klubu na Spójnia Wybrzeże Gdańsk, aby podkreślić, że do reaktywacji zespołu przyczyniły się także osoby ze środowiska nieistniejącej Spójni Gdańsk[10]. Zmiana ta spotkała się protestem kibiców. Wobec utworzenia w Gdyni klubu o nazwie Spójnia, zarząd Spójni Wybrzeża podjął latem 2012 decyzję o powrocie do nazwy Wybrzeże Gdańsk[11]. W pierwszoligowym sezonie 2012/2013 szczypiorniści gdańskiej drużyny wygrali 21 z 24 meczów, co spowodowało, że zajęli 2. miejsce w tabeli i przystąpili do gry w pierwszej rundzie baraży o awans do Superligi – zostali w niej wyeliminowani przez Nielbę Wągrowiec (21:23, 23:22)[12].

W sezonie 2013/2014, odnosząc 24 zwycięstwa w 26 meczach, Wybrzeże Gdańsk wygrało rozgrywki I ligi i awansowało do najwyższej klasy rozgrywkowej. W rundzie zasadniczej Superligi sezonu 2014/2015 gdańscy szczypiorniści wygrali cztery z 22 spotkań, co spowodowało, że znaleźli się w strefie spadkowej[13]. W rywalizacji o miejsca 9–12 odnieśli trzy zwycięstwa i zanotowali trzy porażki. Spadli tym samym z 10. na 11. pozycję, oznaczającą degradację do I ligi[14]. W sezonie 2015/2016 Wybrzeże zajęło w niej 3. miejsce. Otrzymało jednak zaproszenie do nowo utworzonej ligi zawodowej i dzięki dzikiej karcie trafiło ponownie do Superligi[9]. W rundzie zasadniczej sezonu 2016/2017 odniosło 13 zwycięstw i zanotowało 13 porażek, zajmując w grupie granatowej 3. miejsce, a w tabeli zbiorczej 7. pozycję. W ćwierćfinale play-off zostało pokonane przez Azoty-Puławy (24:27; 21:28)[15], trafiając następnie do grupy Selecet, w której wygrało dwa mecze i jeden przegrało, kończąc rozgrywki na 6. miejscu[16]. Najlepszym strzelcem Wybrzeża w sezonie 2016/2017 był Łukasz Rogulski, który otrzymał nominację do tytułu najlepszego obrotowego ligi. Ponadto Paweł Niewrzawa został nominowany do tytułu najlepszego środkowego rozgrywającego, a Damian Wleklak do tytułu najlepszego trenera Superligi[17].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwa Polski:
    • 1. miejsce: 1966, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1991, 1992, 2000, 2001
    • 2. miejsce: 1956, 1959, 1960, 1967, 1968, 1981, 1982, 1983, 1989, 1990
    • 3. miejsce: 1958, 1965, 1969[1]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze ręczni Wybrzeża Gdańsk.

Kadra w sezonie 2017/2018[edytuj | edytuj kod]

Wybrzeże Gdańsk – Spójnia Gdynia, I liga, 15 grudnia 2013
Nr Zawodnik Pozycja Rok urodzenia
1 Polska Sebastian Suchowicz bramkarz 1976
4 Polska Maciej Gauden obrotowy 1998
5 Brazylia Ramon Oliveira rozgrywający 1993
6 Polska Marek Podobas obrotowy 1996
8 Polska Krzysztof Gądek rozgrywający 1998
9 Polska Marek Marciniak skrzydłowy 1995
10 Polska Hubert Kornecki rozgrywający 1993
12 Polska Artur Chmieliński bramkarz 1992
14 Polska Michał Bednarek rozgrywający 1988
15 Polska Krzysztof Komarzewski rozgrywający 1998
16 Polska Maciej Pieńczewski bramkarz 1989
17 Polska Jacek Sulej rozgrywający 1986
19 Polska Łukasz Rogulski obrotowy 1993
20 Polska Wojciech Prymlewicz skrzydłowy 1994
21 Polska Piotr Papaj skrzydłowy 1992
23 Polska Adrian Kondratiuk rozgrywający 1993
29 Polska Mateusz Wróbel rozgrywający 1993
33 Polska Paweł Salcz obrotowy 1997
41 Polska Krystian Wołowiec rozgrywający 1998
44 Polska Kamil Adamczyk rozgrywający 1998
88 Polska Damian Kostrzewa skrzydłowy 1988
Źródło: Zespół. wybrzeze-gdansk.pl. [dostęp 2018-02-08].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b 50-lecie pierwszego tytułu Wybrzeża. Medale dla mistrzów Polski piłkarzy ręcznych 1966. sport.trojmiasto.pl, 4 czerwca 2016. [dostęp 2017-12-13].
  2. Tabela wyników – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  3. Klasyfikacja strzelców – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  4. Tabela wyników – sezon 2002/2003. zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  5. Marek Żabczyński: Ekstraklasa piłki ręcznej w Gdańsku uratowana. sport.trojmiasto.pl, 31 maja 2003. [dostęp 2017-12-13].
  6. Men Handball VIII European Champions Cup 1967 – Winner VfL Gummersbach (FRG) (ang.). todor66.com. [dostęp 2017-12-13].
  7. Tomasz Osowski: Gdańska piłka ręczna, czyli w cieniu dawnej chwały. trojmiasto.wyborcza.pl, 28 stycznia 2016. [dostęp 2017-12-13].
  8. Profil klubu na stronie EHF (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2017-12-13].
  9. a b Historia. wybrzeze-gdansk.pl. [dostęp 2017-12-13].
  10. Patryk Sikora: Przemiany w SHC Wybrzeże. sportowefakty.wp.pl, 26 lutego 2011. [dostęp 2017-12-13].
  11. Michał Gałęzewski: Gdańscy szczypiorniści wracają do nazwy Wybrzeże. sportowefakty.wp.pl, 26 lipca 2012. [dostęp 2017-12-13].
  12. Sławomir Bromboszcz: Pyrrusowe zwycięstwo Wybrzeża, Nielba rywalem Chrobrego (wynik). sportowefakty.wp.pl, 18 maja 2013. [dostęp 2017-12-13].
  13. Tabela wyników – sezon 2014/2015. zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  14. Tabela wyników – sezon 2014/2015 (msc. 9–12). zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  15. Tabela wyników – sezon 2016/2017. zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  16. Puchar Superligi – sezon 2016/2017. zprp.pl. [dostęp 2017-12-13].
  17. Wojciech Osiński: Kapituła Gali PGNiG Superligi wybrała nominowanych do Gladiatorów!. przegladsportowy.pl, 15 maja 2017. [dostęp 2017-12-13].