Wybrzeże Gdańsk (piłka ręczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wybrzeże Gdańsk
Data założenia 1951
Data rozwiązania 2003
Data reaktywacji 2010
Liga Superliga
Adres ul. Kazimierza Górskiego 1, 80-336 Gdańsk
Hala sportowa Hala AWFiS
Prezes Mariusz Zawadzki
Trener Damian Wleklak
Strona internetowa

Wybrzeże Gdańsk – polski męski klub piłki ręcznej, powstały w 1951 w Gdańsku jako sekcja tamtejszej Gwardii (przekształconej w 1957 w GKS Wybrzeże). W 2003 zespół szczypiornistów przekazano do AZS-AWFiS Gdańsk. Klub reaktywowano w 2010 jako niezależne stowarzyszenie; w latach 2011–2012 nosił on nazwę Spójnia Wybrzeże Gdańsk. Dziesięciokrotny mistrz Polski i dwukrotny finalista Pucharu Europy. Występuje w Superlidze.

Historia[edytuj]

Istniejące w latach 1951–2003 Wybrzeże Gdańsk dziesięć razy zostało mistrzem Polski. Pierwszy tytuł wywalczyło w sezonie 1965/1966, w którym odniosło 17 zwycięstw, zanotowało dwa remisy i poniosło trzy porażki. Decydujący o tytule mecz ze Śląskiem Wrocław wygrało trzema bramkami (19:16). Najskuteczniejszym zawodnikiem Wybrzeża w tamtym sezonie był Robert Zawada, który rzucił 166 goli i zajął drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi[1]. Ostatni tytuł mistrza kraju szczypiorniści gdańskiego klubu wywalczyli w sezonie 2000/2001, kiedy odnieśli 25 zwycięstw w 32 spotkaniach. Drugi w tabeli Orlen Płock wyprzedzili o dwa punkty, dzięki wyjazdowej wygranej z tym zespołem w ostatniej kolejce (23:22; do przerwy przegrywali 8:11)[2]. W drużynie Wybrzeża występowali wówczas m.in. Patryk Kuchczyński, Rafał Kuptel, Marcin Lijewski, Damian Moszczyński, Dawid Nilsson, Marcin Pilch, Artur Siódmiak, Sebastian Suchowicz, Bartosz Walasek i Damian Wleklak (najlepszy strzelec Wybrzeża w tamtym sezonie – zdobył 145 goli[3]). Po raz ostatni Wybrzeże wystąpiło w rozgrywkach ligowych w sezonie 2002/2003; w swoim ostatnim meczu pokonało we własnej hali Anilanę Łódź (38:15)[4]. W 2003 drużynę piłki ręcznej przeniesiono do AZS-AWFiS Gdańsk[5].

Wybrzeże Gdańsk występowało również w rozgrywkach międzynarodowych. W Pucharze Europy zadebiutowało w sezonie 1966/1967[6], przegrywając w dwumeczu z rumuńskim Dinamem Bukareszt (13:23, 14:16). W latach 80. gdański klub dwukrotnie dotarł do finału Pucharu Europy. W sezonie 1985/1986 pokonał w półfinale Atlético Madryt (25:21, 21:21), natomiast w rywalizacji finałowej uległ jugosłowiańskiej Metaloplastice (29:24, 23:30), choć zwyciężył w pierwszym meczu pięcioma bramkami. W sezonie 1986/1987 Wybrzeże zostało pokonane w finale przez radziecki SKA Mińsk (24:32, 25:30)[7]. Szczypiorniści gdańskiego klubu dwukrotnie uczestniczyli też w Lidze Mistrzów. W sezonie 2000/2001 trafili do grupy B, w której przegrali wszystkie sześć meczów (ich rywalami były m.in. FC Barcelona i Montpellier HB). W sezonie 2001/2002 Wybrzeże odpadło z LM w drugiej rundzie eliminacji, przegrywając z CSKA Moskwa[8].

Klub został reaktywowany w 2010. Przystąpił wówczas do rozgrywek II ligi, w których nie przegrał żadnego meczu, awansując do I ligi. W 2011 Wybrzeże porozumiało się z władzami Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku, które udostępniły mu swoją halę do odbywania treningów i rozgrywania meczów[9]. Również w 2011 zmieniono nazwę klubu na Spójnia Wybrzeże Gdańsk, aby podkreślić, że do reaktywacji zespołu przyczyniły się także osoby ze środowiska nieistniejącej Spójni Gdańsk[10]. Zmiana ta spotkała się protestem kibiców. Wobec utworzenia w Gdyni klubu o nazwie Spójnia, zarząd Spójni Wybrzeża podjął latem 2012 decyzję o powrocie do nazwy Wybrzeże Gdańsk[11]. W pierwszoligowym sezonie 2012/2013 szczypiorniści gdańskiej drużyny wygrali 21 z 24 meczów, co spowodowało, że zajęli 2. miejsce w tabeli i przystąpili do gry w pierwszej rundzie baraży o awans do Superligi – zostali w niej wyeliminowani przez Nielbę Wągrowiec (21:23, 23:22)[12].

W sezonie 2013/2014, odnosząc 24 zwycięstwa w 26 meczach, Wybrzeże Gdańsk wygrało rozgrywki I ligi i awansowało do najwyższej klasy rozgrywkowej. W rundzie zasadniczej Superligi sezonu 2014/2015 gdańscy szczypiorniści wygrali cztery z 22 spotkań, co spowodowało, że znaleźli się w strefie spadkowej[13]. W rywalizacji o miejsca 9–12 odnieśli trzy zwycięstwa i zanotowali trzy porażki. Spadli tym samym z 10. na 11. pozycję, oznaczającą degradację do I ligi[14]. W sezonie 2015/2016 Wybrzeże zajęło w niej 3. miejsce. Otrzymało jednak zaproszenie do nowo utworzonej ligi zawodowej i dzięki dzikiej karcie trafiło ponownie do Superligi[9].

Sukcesy[edytuj]

  • Mistrzostwa Polski:
    • 1. miejsce: 1966, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1991, 1992, 2000, 2001
    • 2. miejsce: 1956, 1959, 1960, 1967, 1968, 1981, 1982, 1983, 1989, 1990
    • 3. miejsce: 1958, 1965, 1969[1]

Kadra w sezonie 2016/2017[edytuj]

Wybrzeże Gdańsk – Spójnia Gdynia, I liga, 15 grudnia 2013
Numer Zawodnik Kraj Pozycja Rok urodzenia
1 Sebastian Suchowicz Polska bramkarz 1976
5 Ramon Oliveira Brazylia rozgrywający 1993
6 Marek Podobas Polska obrotowy 1996
7 Michał Skwierawski Polska skrzydłowy 1996
10 Hubert Kornecki Polska rozgrywający 1993
12 Artur Chmieliński Polska bramkarz 1992
14 Michał Bednarek Polska rozgrywający 1988
16 Maciej Pieńczewski Polska bramkarz 1989
17 Jacek Sulej Polska rozgrywający 1986
18 Paweł Niewrzawa Polska rozgrywający 1992
19 Łukasz Rogulski Polska obrotowy 1993
20 Wojciech Prymlewicz Polska skrzydłowy 1994
21 Piotr Papaj Polska skrzydłowy 1992
23 Adrian Kondratiuk Polska rozgrywający 1993
29 Mateusz Wróbel Polska rozgrywający 1993
33 Paweł Salacz Polska obrotowy 1997
88 Damian Kostrzewa Polska skrzydłowy 1988
Źródło: Wybrzeże Gdańsk. pgnig-superliga.pl. [dostęp 2016-11-27].

Przypisy

  1. a b 50-lecie pierwszego tytułu Wybrzeża. Medale dla mistrzów Polski piłkarzy ręcznych 1966. sport.trojmiasto.pl, 4 czerwca 2016. [dostęp 2016-11-11].
  2. Tabela wyników – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2016-11-11].
  3. Klasyfikacja strzelców – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2016-11-11].
  4. Tabela wyników – sezon 2002/2003. zprp.pl. [dostęp 2016-11-11].
  5. Marek Żabczyński: Ekstraklasa piłki ręcznej w Gdańsku uratowana. sport.trojmiasto.pl, 31 maja 2003. [dostęp 2016-11-11].
  6. Men Handball VIII European Champions Cup 1967 – Winner VfL Gummersbach (FRG) (ang.). todor66.com. [dostęp 2016-11-11].
  7. Tomasz Osowski: Gdańska piłka ręczna, czyli w cieniu dawnej chwały. trojmiasto.wyborcza.pl, 28 stycznia 2016. [dostęp 2016-11-11].
  8. Profil klubu na stronie EHF (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2016-11-11].
  9. a b Historia. wybrzeze-gdansk.pl. [dostęp 2016-11-11].
  10. Patryk Sikora: Przemiany w SHC Wybrzeże. sportowefakty.wp.pl, 26 lutego 2011. [dostęp 2016-11-11].
  11. Michał Gałęzewski: Gdańscy szczypiorniści wracają do nazwy Wybrzeże. sportowefakty.wp.pl, 26 lipca 2012. [dostęp 2016-11-11].
  12. Sławomir Bromboszcz: Pyrrusowe zwycięstwo Wybrzeża, Nielba rywalem Chrobrego (wynik). sportowefakty.wp.pl, 18 maja 2013. [dostęp 2016-11-11].
  13. Tabela wyników – sezon 2014/2015. zprp.pl. [dostęp 2016-11-11].
  14. Tabela wyników – sezon 2014/2015 (msc. 9–12). zprp.pl. [dostęp 2016-11-11].