Wybrzeże Księżniczki Marty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wybrzeże Księżniczki Marty[1] (norw. Kronprinsesse Märtha Kyst) – część wybrzeża Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie rozciągająca się między 5° E a 20° W (koniec jęzora Lodowca Stancomba-Willsa). Do wybrzeża przylega lodowiec szelfowy, którego klify lodowe osiągają 20–35 m wysokości.

Wybrzeże to zostało nazwane na cześć księżniczki Marty, księżniczki szwedzkiej i żony norweskiego następcy tronu Olafa V. Nazwę tę nadał w 1930 norweski badacz polarny Hjalmar Riiser-Larsen obszarowi w okolicach Przylądka Norvegia[2].

Przypisy