Wybrzeże Księżniczki Ragnhildy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wybrzeże Księżniczki Ragnhildy[1] (norw. Prinsesse Ragnhild Kyst) – część wybrzeża Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie rozciągająca się między 20°E a 34°W (Półwysep Riiser-Larsena). Do wybrzeża na prawie całej długości, poza wschodnim krańcem, przylega lodowiec szelfowy.

Wybrzeże zostało odkryte podczas norweskiej wyprawy na statku Norvegia, dowodzonej przez kapitana Hjalmara Riiser-Larsena i kapitana Nilsa Larsena. Odkrycia dokonano 16 lutego 1931 w czasie lotów z pokładu statku. Nazwa została nadana na cześć księżniczki norweskiej Ragnhildy, siostry króla Norwegii Haralda V[2].

Przypisy