Wydawnictwo Łódzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wydawnictwo Łódzkie
Adres Łódź, ul. Piotrkowska 171
Data założenia 1957
Data zamknięcia 1996
Wszystkich publikacji ok. 2300

Wydawnictwo Łódzkiepolskie wydawnictwo książkowe z siedzibą w Łodzi funkcjonujące w latach 1957–1996.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wydawnictwo zostało założone w 1957 jako Łódzka Spółdzielnia Wydawnicza. Inicjatorem jej powstania był poeta i prezes oddziału łódzkiego Związku Literatów Polskich w latach 1954-1959 Stanisław Czernik. Początkowo wydawnictwo działało przy Spółdzielni Wydawnictw Artystycznych i Użytkowych „Poziom”, zajmującej się introligatorstwem oraz wydawaniem pocztówek i zabawek kształcących. Pierwszym dyrektorem spółdzielni został Tadeusz Jaskuła, Stanisław Czernik objął stanowisko redaktora naczelnego i zastępcy dyrektora. Jednymi z pierwszy publikacji wydawnictwa były: Naszyjnik Królowej, Królobójcy, Mały lord czy Między ustami a brzegiem pucharu.

Na mocy zarządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 24 stycznia 1959 Łódzka Spółdzielnia Wydawnicza została upaństwowiona, nadzór nad nią przejęło ministerstwo, a kierownictwo powierzono Aleksandrowi Postołowowi. W tym samym roku zmieniono nazwę na Wydawnictwo Łódzkie[1].

Jedno z największych osiągnięć wydawniczych, chociaż niedokończone z przyczyn politycznych (wydarzenia marcowe 1968 r.): Kronika getta łódzkiego (wydane dwa tomy, zamiast czterech).

W latach 90. przedsiębiorstwo spotkało się z drastycznym spadkiem sprzedaży, co było spowodowane powstaniem licznych wydawnictw w tamtym okresie. Próby prywatyzacji nie powiodły się i w 1992 ustanowiono zarząd komisaryczny. Pomimo że przez cały okres istnienia firmy wydawano książki, to w 1996 postawiono wydawnictwo w stan likwidacji.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

1957

1959:

1960:

  • Lech Utracki, W krainie Tau-Dżin-Padyszacha (1960, 175 ss.)

1962:

1965:

1966:

1968:

1969:

  • Łódź (1969, 197 ss.)

1972:

1973:

  • Bohdan Arct, Powietrze pełne śmiechu (1973)
  • Stanisław Mijas, Świętokrzyskie szlaki literackie. Szkice o pisarzach od Reja do Żeromskiego (338 ss.)

1974:

1976:

1979:

1980:

1981:

1982:

1983:

1984:

1985:

1987:

1988:

1989:

1990:

1991:

1992:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena Rzadkowolska, Łódzkie oficyny wydawnicze z lat 1945–1996. Niewykorzystane nadzieje, „Kronika miasta Łodzi”, luty 2014, s. 43-48.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wydawnictwo Łódzkie, Encyklopedia PWN [dostęp 2016-07-14].
  2. Kolejne dwa tomy zaplanowane na 1968 (za 1943 r.) i 1969 (za 1944 r.) nie ukazały się z powodu „nacisków z góry”, związanych z „wydarzeniami marcowymi 1968 r.
  3. Książki wydawnictwa Wydawnictwo Łódzkie. lubimyczytac.pl. [dostęp 2015-12-26].