Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wydział Orientalistyczny
Facultas Studiorum Orientalium
Faculty of Oriental Studies
Uniwersytet Warszawski
Ilustracja
Data założenia 1932
Państwo  Polska
Adres 00-927 Warszawa
Krakowskie Przedmieście 26/28
Dziekan prof. dr hab. Jolanta Sierakowska-Dyndo
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Wydział Orientalistyczny
Wydział Orientalistyczny
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Wydział Orientalistyczny
Wydział Orientalistyczny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wydział Orientalistyczny
Wydział Orientalistyczny
Ziemia52°14′24,634″N 21°01′11,370″E/52,240176 21,019825
Strona internetowa

Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego – jednostka podstawowa Uniwersytetu Warszawskiego znana wcześniej jako Instytut Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Pracuje w nim około 130 pracowników naukowych i kształci się ponad 1200 studentów w trybie dziennym i wieczorowym. Wydział prowadzi studia doktoranckie w zakresie językoznawstwa i literaturoznawstwa orientalnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instytut Orientalistyczny UW został założony w 1932. Pierwszym dyrektorem został Stanisław Schayer – założyciel IO UW. Już w 1933 przyjęto pierwszych studentów na cztery seminaria: egiptologiczne, indologiczne, sinologiczne i turkologiczne.

W 1952 Instytut Orientalistyczny włączono w struktury Wydziału Filologicznego i od tego momentu notuje się powolny rozwój jednostki, która odbudowywała się po stratach wojennych. W 1964 liczył siedem katedr: egiptologiczną, indologiczną, sinologiczną, turkologiczną, afrykanistyczną, asyriologiczną i semitystyczną.

W latach 1970–1979 w wyniku zmiany struktury Instytutu Orientalistycznego, powołano następujące zakłady: Zakład Bliskiego Wschodu i Afryki, Zakład Środkowego Wschodu, Zakład Dalekiego Wschodu oraz Zakład Współczesnych Zagadnień Azji.

W 1975 Instytut Orientalistyczny był już największą jednostką w strukturach Wydziału Neofilologii. Studia podejmowano na 11 specjalnościach, takich jak: afrykanistyka, arabistyka i islamistyka, egiptologia, filologia Wschodu Starożytnego, filologia indyjska, iranistyka, japonistyka, mongolistyka, semitystyka, sinologia i turkologia.

W latach 1990–1999 utworzono nowe jednostki, które działają po dzień dzisiejszy, a w 2000 utworzono Studium Stosunków Międzykulturowych.

19 stycznia 2005 Instytut Orientalistyczny uzyskał status jednostki podstawowej Uniwersytetu Warszawskiego na prawach wydziału.

W 2007 Instytut Orientalistyczny obchodził rocznicę 75-lecia powołania do życia. Z tej okazji wydany został zbiór tekstów pt. 75 lat Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego[1] pod redakcją Macieja Popki.

23 stycznia 2008 Senat Uniwersytetu Warszawskiego uchwalił przekształcenie Instytutu Orientalistycznego w Wydział Orientalistyczny. Jest to dziewiętnasty wydział Uniwersytetu Warszawskiego.

27 maja 2008 Rada Wydziału Orientalistycznego UW zmieniła strukturę organizacyjną jednostki.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Władze[edytuj | edytuj kod]

Adres[edytuj | edytuj kod]

Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu Warszawskiego
Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]