Wykluczenie cyfrowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wykluczenie cyfrowe, podział cyfrowy, e-wykluczenie, wykluczenie informacyjne, wykluczenie informatyczne – termin stosowany do określenia różnicy między osobami i społeczeństwami mającymi dostęp do techniki informatycznej, a tymi, które takiego dostępu nie mają[1].

Podział ten wynika z szybkiego rozwoju technologii informatycznych, który doprowadził do powiększenia różnic między klasami bogatą i średnią, które mogą sobie pozwolić na ich zakup, a klasą niższą, której nie stać na swobodny dostęp do Internetu. Obecnie można nawet mówić o nowym rodzaju stratyfikacji społecznej, gdzie podział przebiega między połączonymi a niepołączonymi z siecią.

Jedną z przyczyn tej „przepaści cyfrowej” jest brak odpowiedniej infrastruktury szerokopasmowej. W wymiarze regionalnym stopień urbanizacji jest ważnym czynnikiem ułatwiającym dostęp i dającym możliwość korzystania z technik informatycznych i telekomunikacyjnych[1].

Wykluczenie cyfrowe nie wynika z samego tylko z braku połączenia z Internetem – innymi przyczynami są:

  • brak znajomości języka, głównie angielskiego, w którym występują potrzebne informacje.
  • brak umiejętności posługiwania się komputerem (zwłaszcza wśród osób starszych)
  • niska prędkość łącza (szczególnie w małych miastach i na wsi)

Tak więc oprócz zamożności i dostępu do sieci istotnym czynnikiem jest należenie do kultury informatycznej, na którą składa się znajomość języka angielskiego, umiejętności techniczne oraz sprawność poznawcza[2]. Według badań CBOS 25% osób powyżej 65 lat i 51% w wieku 55–64 lata korzysta z Internetu, podczas gdy robi to zdecydowana większość ludzi młodych (100% ankietowanych w wieku 18–24 oraz 96% ankietowanych w wieku 25–34)[3].

Mimo że wskaźnik korzystania z Internetu w najbogatszych społeczeństwach sięga od około 60% do 75%, należy mieć na uwadze fakt, że w ogólnej tendencji nie wzrasta. Do dziś połowa ludzkości żyje o dwie godziny drogi od najbliższego telefonu. W wyniku podziału cyfrowego powstają trzy warstwy społeczne:

  • elita informacyjna
  • uczestnicząca większość
  • niepodłączeni i wykluczeni[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 34/10/COL z dnia 3 lutego 2010 r. zmieniająca po raz 79. zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiego wdrażania sieci szerokopasmowych. (CELEX: E2010C0034).
  2. Internet i <<nowe technologie informacji>> [w:] Eric Maigret, Socjologia komunikacji i mediów, 2008, s. 424, ISBN 978-83-7737-009-4.
  3. Badanie CBOS „Korzystanie z Internetu" z maja 2018 ([1]).
  4. Jan van Dijk, Społeczne aspekty nowych mediów, 2010, ISBN 978-83-01-16290-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]