Wykluczenie cyfrowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wykluczenie cyfrowe lub podział cyfrowy (ang. digital divide) − podział społeczeństwa na osoby z dostępem do Internetu i innych nowoczesnych form komunikacji oraz na osoby bez takich możliwości. Wynika on z szybkiego rozwoju technologii informatycznych, który doprowadził do powiększenia różnic między klasami bogatą i średnią, które mogły sobie pozwolić na ich zakup, a klasą niższą, której nie stać na swobodny dostęp do internetu. Obecnie można nawet mówić o nowym rodzaju stratyfikacji społecznej, gdzie podział przebiega między połączonymi i niepołączonymi z siecią.

Termin wykluczenia cyfrowego nie sprowadza się tylko do samej fizycznej możliwości dostępu do Internetu, oprócz tego ważne są czynniki takie jak:

  • brak umiejętności posługiwania się Internetem (zwłaszcza wśród osób starszych);
  • niska jakość połączenia (szczególnie w małych miastach i na wsi);
  • znajomości języków (brak znajomości języka, w którym potrzebne informacje występują).

Według badań CBOS tylko 6 procent osób powyżej 65 lat i 23 procent w wieku 55-64 korzysta z Internetu, podczas gdy młodzi ludzie (18-24) korzystają z Internetu w zdecydowanej większości (93 procent)[1].

Przypisy

  1. Badanie CBOS „Aktualne problemy i wydarzenia” z kwietnia 2010 roku ([1]).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]