Wylesianie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wylesianie strefy Rio Branco w Brazylii, widziane z satelity.

Wylesianie, deforestacja – proces zmniejszania udziału terenów leśnych w ogólnej powierzchni danego obszaru, zazwyczaj skutek antropopresji (np. nadmierne wykorzystanie gospodarcze lasów, zanieczyszczenie środowiska itp.). Może prowadzić do powodzi, susz, osunięć ziemi i lawin błotnych.

Przyczyny wylesiania[edytuj]

  1. pozyskiwanie gruntów do uprawy roli i hodowli (np. w Brazylii, gdzie wielkie obszary leśne przekształcono w pastwiska, także w Azji i Afryce);
  2. pozyskiwanie drewna jako surowca dla przemysłu i budownictwa
  3. pozyskiwanie drewna na opał (głównie w rozwijających się krajach Afryki i Azji)
  4. naturalne bądź sztucznie wywołane wymarcie danego gatunku drzewa.

Skutki wylesiania[edytuj]

  1. niszczenie naturalnych siedlisk wielu ssaków i ptaków, co prowadzi do zmniejszania ich populacji i wymierania wielu gatunków[1]
  2. obniżenie poziomu wód gruntowych, co prowadzi do wysuszania gruntów i ich pustynnienia
  3. przyspieszony proces erozji gleb
  4. zmniejszona ilość tlenu w atmosferze, a zwiększona ilość dwutlenku węgla (lasy nazywane są „Płucami Ziemi”)
  5. Do wód na wylesionych terenach trafia mniej materii organicznej, co zubaża sieć troficzną, skutkując m.in. mniejszą biomasą ryb[2][3].

Wyspa Wielkanocna[edytuj]

Szczur polinezyjski przypuszczalnie przyczynił się do wylesienia Wyspy Wielkanocnej

Znane są przypadki, że las wyginie w sposób naturalny lub za pośrednictwem innego czynnika, bądź naturalnego, bądź sztucznie wprowadzonego. Zasugerowano, że szczur polinezyjski (Rattus exulans) zawleczony na Wyspę Wielkanocną mógł odegrać rolę w całkowitym wylesieniu tej wyspy poprzez jedzenie orzechów tamtejszych palm Paschalococos disperta, co sprawiło, że las nie mógł się odradzać[4]. Szacuje się, że liczba szczurów na wyspie mogła wynosić nawet 3,1 mln osobników[5].

Przypisy[edytuj]

  1. Xingli Giam. Global biodiversity loss from tropical deforestation. „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America”, 26 maja 2017. DOI: 10.1073/pnas.1706264114. PMID: 28550105 (ang.). 
  2. Andrew J. Tanentzap, Erik J. Szkokan-Emilson, Brian W. Kielstra, Michael T. Arts, Norman D. Yan, John M. Gunn. Forests fuel fish growth in freshwater deltas. „Nature Communications”. 5, 2014-06-11. DOI: 10.1038/ncomms5077 (ang.). 
  3. Roger Tabor: Deforestation starves fish (ang.). W: Research/News [on-line]. University of Cambridge, 2014-06-11. [dostęp 2014-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-11)].
  4. John Flenley, Paul G. Bahn: The enigmas of Easter Island: island on the edge. Oxford: Oxford University Press, 2003. ISBN 978-0-19-280340-5.
  5. Terry L. Hunt. Rethinking Easter Island’s ecological catastrophe. „Journal of Archaeological Science”. 34. 3, s. 485–502, marzec 2007. London, New York: Academic Press.. ISSN 0305-4403 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  • Geografia – kompendium wiedzy w zarysie i zadaniach, pod red. prof. K. Kucińskiego, Wyd. Difin, Warszawa 2007