Wyrostek zębodołowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wyrostek zębodołowy (łac. processus alveolaris) – część kości szczęk, w której osadzone są zęby. Zęby tkwią (→wklinowanie) w zębodołach, oddzielonych od siebie przegrodami zębowymi. W zębodołach zębów wielokorzeniowych znajdują się również przegrody międzykorzeniowe.

Pojęcie wyrostek zębodołowy odnosi się jedynie do szczęk, nie do żuchwy. Anatomicznie rozróżniamy wyrostek zębodołowy szczęki, jednak część zębodołową żuchwy.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.