Wysoczyzna Łaska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysoczyzna Łaska
318.19 Wysoczyzna Łaska.png
Prowincja Niż Środkowoeuropejski
Podprowincja Niziny Środkowopolskie
Makroregion Nizina Południowowielkopolska
Mezoregion Wysoczyzna Łaska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
województwo łódzkie

Wysoczyzna Łaska - mezoregion fizycznogeograficzny w środkowej Polsce, stanowiący południowo-wschodnią część Niziny Południowowielkopolskiej. Od wschodu graniczy z Kotliną Sieradzką, od południa z Kotliną Szczercowską, od zachodu z Wysoczyzną Bełchatowską i Wzniesieniami Łódzkimi, od północy z Kotliną Kolską i Równiną Łowicko-Błońską.

Wysoczyzna Łaska jest denudacyjną równiną morenową o wysokości do 213 m n.p.m. W krajobrazie występują ciągi wydm śródlądowych oraz pagóry morenowe. Na wschodnim skraju regionu, na pograniczu ze Wzniesieniami Łódzkimi leży stolica województwa - Łódź.

Miasta leżące na Wysoczyźnie Łaskiej: Pabianice, Zduńska Wola, Łask, Aleksandrów Łódzki, Konstantynów Łódzki, Zelów, Poddębice Ozorków i Szadek. Przez Wysoczyznę Łaską przebiega szlak turystyczny czerwony Szlak Okrężny Wokół Łodzi.