Wysoka Giewoncka Baszta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok z Doliny Małej Łąki
Widok na Mały Giewont od północnej strony

Wysoka Giewoncka Baszta – jedna z turni w Małym Giewoncie w Tatrach Zachodnich[1]. Jak cały masyw Małego Giewontu zbudowana jest ze skał osadowych – wapieni i dolomitów[2]. Znajduje się pomiędzy Skrajnym Giewonckim Karbikiem a Giewonckim Przechodem. Wschodnie ściany opadają do Żlebu Kirkora, w zachodnią stronę natomiast do Doliny Małej Łąki odchodzi od niej poprzez przełęcz Siodło krótka grańka zakończona Siodłową Turnią. Od strony Siodłowej Turni grańka ta jest dość wyraźna, zaokrąglona i trawiasta, powyżej Siodła wypłaszcza się i wrasta w ściany Zadniej Giewonckiej Baszty w trudno rozróżnialnym miejscu. Ponadto do Doliny Małej Łąki opada z Wysokiej Giewonckiej Turni jeszcze jedna, skalista grzęda, która oddziela dwa żleby. Patrząc od dołu, po lewej stronie tej grzędy jest Żleb z Progiem, po prawej Żleb Śpiących Rycerzy[1].

W 1908 r. w rejonie Małego Giewontu wspinał się Mieczysław Karłowicz, jeszcze wcześniej Karol Potkański, nie pozostawili jednak opisów dróg wspinaczkowych. W latach 90. XX wieku wspinał się tutaj Władysław Cywiński i inni taternicy. Wejścia na Wysoką Giewoncką Basztę z przełączek po obydwu jej stronach są dość łatwe. Obecnie jest to jednak rejon zamknięty dla wspinaczki[1].

Południowo-zachodnimi podnóżami Zadniej Giewonckiej Baszty prowadzi czerwono znakowany szlak turystyczny z Przełęczy w Grzybowcu na Wyżnią Kondracką Przełęcz. Przecina on koryto Żlebu z Progiem i grzędę Wysokiej Giewonckiej Baszty[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Władysław Cywiński: Giewont. Przewodnik szczegółowy, tom 1. Poronin: Wyd. Górskie, 1994. ISBN 83-7104-002-3.
  2. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.