Wysoka Grań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wysoka Grań – grupa skał w Dolinie Będkowskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Znajduje się w orograficznie lewych zboczach tej doliny, pomiędzy Sokolicą a Wąwozem Będkowickim. Poniżej niej znajduje się widoczna z dna doliny Baszta nad Wodą[1].

Zbudowana z wapieni Wysoka Grań należy do Grupy Wysokiej i znajduje się w niej pomiędzy Granią za Wysoką a Wysoką, na szczycie zboczy w bukowym lesie[1]. Skały mają wysokość 8-12 m, są miejscami połogie, miejscami pionowe i są w nich filary, kominy i zacięcia. Wspinacze skalni opisują je jako Mała Turniczka i Wysoka Grań, Mała Turniczka, Mała Turniczka, ściana południowa, Wysoka Grań, ściana południowa I, Wysoka Grań, ściana południowa II. Na ścianach zachodnich i południowych poprowadzili 12 dróg wspinaczkowych o trudności IV – VI.1+ w skali Kurtyki. Tylko niektóre drogi mają asekurację w postaci haków i ringów[2].

Wysoka Grań DK 25 (4).jpg
Wysoka Grań DK25 (3).jpg
Wysoka Grań DK25.jpg


Przypisy[edytuj | edytuj kod]