Wysokie Berdo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wysokie Berdo
Państwo

 Polska

Pasmo

Bieszczady Zachodnie

Wysokość

968 m n.p.m.

Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa konturowa Bieszczadów Zachodnich, blisko centrum na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wysokie Berdo”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wysokie Berdo”
Ziemia49°11′58″N 22°28′23″E/49,199444 22,473056

Wysokie Berdo (Hruń; 968 m n.p.m.) – szczyt w Bieszczadach Zachodnich.

Jest niewybitną kulminacją grzbietu odbiegającego ze Smereka na północ, idącego dalej w kierunku Krysowej (840 m n.p.m.). Odgałęziają się od niego na szczycie dwie boczne odnogi: na północny wschód prowadzi grzbiet Stołów (968 m n.p.m.), zaś ku zachodowi odchodzi dosyć krótki i wyrównany grzbiet Wierchu Łacynowego (929 m n.p.m.), opadający następnie do doliny Wetliny. W górnej części stoku wschodniego znajduje się źródło potoku Hulskiego; z zachodniego zbocza spływa potok Kobylski, natomiast z północnego – Tworylczyk. Okolice Wysokiego Berda są z wyjątkiem kilku niewielkich stokowych polan porośnięte lasem. Szczyt leży na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego, którego granica przebiega grzbietem na północ od szczytu, a następnie skręca na ramię Łacynowego Wierchu.

Pieszy szlak turystyczny[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czarny czarny Jaworzec – Krysowa – Wysokie Berdo – Przełęcz Orłowicza

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]