Wysokie Wrótka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wysokie Wrótka
Ilustracja
Widok z Doliny Cichej
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość 1847 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Pośrednia Sucha Czuba, Goryczkowa Czuba
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wysokie Wrótka
Wysokie Wrótka
Ziemia49°13′56,1″N 19°57′16,4″E/49,232250 19,954556

Wysokie Wrótka – położona na wysokości 1847 m n.p.m.[1] przełęcz w grani głównej Tatr Zachodnich w grupie trzech Suchych Czub. Znajduje się pomiędzy Wysoką Suchą Czubą (1876 m) a Goryczkową Czubą (1912 m). Nazwę Wysokie Wrótka podają niektóre źródła, natomiast Władysław Cywiński w swoim przewodniku nazywa ją Wyżnim Kondrackim Karbem[2].

Jest to skalisto-trawiasta przełączka. W północno-zachodnim kierunku, do polskiej Doliny Suchej Kondrackiej opada z niej stromy żleb o względnej wysokości ok. 100 m. Dołem żleb ten jest skalną rynną, wyżej znajdują się w nim luźne kamienie. Od południowej, słowackiej strony spod przełączki do Doliny Cichej opada wielki i nienazwany żleb, po bokach ograniczony grzędami Wysokiej Suchej Czuby i Goryczkowej Czuby. Żleb ten ma względną wysokość ok. 550 m i wylot po wschodniej stronie Polany pod Jaworem (w odległości ok. 200 m). Zimą schodzą nim lawiny. Są one mniejsze niż w sąsiednim na zachód Wielkim Kondrackim Żlebie, gdyż powierzchnia stoków lawinowych jest tutaj dużo mniejsza, jednak co kilka lat lawiny niszczą ciągle odnawiający się młody las u wylotu żlebu w Dolinie Cichej. Po raz pierwszy przeszedł tym żlebem Władysław Cywiński 20 czerwca 1990 r.[2]

Przez Suche Czuby prowadzi popularny szlak turystyczny. Omija on ich szczyty, trawersując je południowymi stokami, ale dochodzi do samego wcięcia Wysokich Wrótek[2]. Na przełączce tej często odpoczywają turyści.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – odcinek czerwonego szlaku z Kasprowego Wierchu granią główną Tatr przez Goryczkową Czubę i Suche Czuby do Przełęczy pod Kopą Kondracką. Czas przejścia: 1:20 h, z powrotem 1:40 h[3]
Widok od północnej strony

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.
  2. a b c Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Kasprowy Wierch, tom 13, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008, ​ISBN 978-83-7104-038-2
  3. Tatry Polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wydawnictwo „WiT” S.c., 2009, ​ISBN 83-89580-00-4