Wyspa Książęca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyspa Książęca
Kontynent Afryka
Państwo  Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
Akwen Ocean Atlantycki
Powierzchnia 142 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

ok. 5700
40 os./km²
Położenie na mapie Wysp Świętego Tomasza i Książęcej
Mapa lokalizacyjna Wysp Świętego Tomasza i Książęcej
Wyspa Książęca
Wyspa Książęca
Ziemia 1°37′00,01″N 7°24′00,00″E/1,616670 7,400000Na mapach: 1°37′00,01″N 7°24′00,00″E/1,616670 7,400000
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wyspa Książęca (port. Ilha do Príncipe) – wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim, w Zatoce Gwinejskiej, mniejsza z dwóch głównych wysp Wysp Świętego Tomasza i Książęcej. Wyspa stanowi jednocześnie jedną z dwóch prowincji kraju oraz jeden z siedmiu dystryktów o nazwie Pagué. Powierzchnia wyspy wynosi 142 km², a zamieszkuje ją około 5,7 tys. osób (1997).

Najwyższym szczytem na wyspie jest Pico de Príncipe – 948 m n.p.m. Porastający go las objęty jest ochroną w Obo National Park. Północna i środkowa część wyspy zajęte są przez plantacje, uprawia się tutaj kawę, kakaowiec, palmę kokosową.

Jedynym osiedlem miejskim jest Santo António (1,2 tys. mieszk. – 1999), ponadto znajduje się tu kilka mniejszych wiosek.

W 2012 r. utworzono tu Rezerwat Biosfery Wyspy Książęcej.

Podczas całkowitego zaćmienia Słońca 29 maja 1919 ekspedycja naukowa pod kierownictwem Arthura Eddingtona wykonała na Wyspie Książęcej obserwacje, pozwalające po raz pierwszy zmierzyć grawitacyjne zakrzywienie promieni światła w pobliżu Słońca, co stanowiło pierwsze eksperymentalne potwierdzenie ogólnej teorii względności Alberta Einsteina.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]