Wyspa Pasieka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Urząd Wojewódzki i Wieża Piastowska
Kładka nad Młynówką (tzw. Most Groszowy)
Staw Zamkowy i widok ogólny na Pasiekę
Konsulat niemiecki

Pasieka (niem. Pascheke) – wyspa w Opolu, ograniczona od zachodu rzeką Odrą, od wschodu Młynówką; ponad 1900 mieszkańców, dojazd autobusami MZK linii nr 5, 9, 13, 15 i N. Z Zaodrzem połączona Mostem Piastowskim, natomiast z Wyspą Bolko pieszym mostem nad śluzą „Bolko”; ze Śródmieściem połączona mostami nad Młynówką: przy ul. Katedralnej, ul. Zamkowej oraz ul. Wojciecha Korfantego, a także pieszą kładką (tzw. „Most Groszowy”) wychodzącą na ul. Wolfganga Amadeusa Mozarta.

Pasieka powstała w 1600 roku, gdy Odra zmieniła swój bieg po powodzi. W 1824 r. powstała na Pasiece kolonia Wilhelmsthal, która później stała się częścią Opola. Nazwa kolonii upamiętnia rejencyjnego rzeczoznawcę budowlanego (niem. Regierungsbaurat) Wilhelma Krausego. W czerwcu 1858 r. z inicjatywy prezydenta rejencji opolskiej von Pücklera założone zostało Towarzystwo Upiększania Opola (Oppelner Verschönerungsverein), którego działalnością energicznie kierował radca rejencyjny Ludwig Sack. Zaczęto od urządzania parku na Pasiece, a w następnym etapie stała się ona miejscem budownictwa willowego.

Pasieka, wraz ze starym miastem, stanowi historyczną część Opola, jednak w granicach miasta znajduje się dopiero od 1891 roku[1]. Na Pasiece znajduje się wiele instytucji, urzędów i obiektów, m.in.:

Północna i środkowa część Pasieki objęte są strefą płatnego parkowania. Główną ulicą dzielnicy jest ul. Piastowska. Północny kraniec Wyspy, Ostrówek, jest kolebką opolskiego osadnictwa – tam w średniowieczu istniał gród obronny Opolan.

Przypisy