Wyspa Rastorgujewa
Wyspa Rastorgujewa (ros. Остров Расторгуева) – trzecia w kolejności od zachodu i co do wielkości wyspa w archipelagu Wysp Kamiennych na Morzu Karskim. Wyspa położona 27,2 km od stałego lądu ma kształt przewróconej ósemki o długości 16 km i średniej szerokości 3 km. Najwyższy punkt wyspy sięga 132 m. Obecnie wyspa jest niezamieszkała. Flora i fauna są typowe dla arktycznej tundry, a w związku zimową pokrywą lodową możliwa jest migracja zwierząt lądowych między wyspami archipelagu a stałym lądem. Wraz z całym archipelagiem wyspa należy do Kraju Krasnojarskiego i stanowi część jednego z największych na świecie rezerwatów przyrody Państwowego Rezerwatu Przyrody "Wielki Arktyczny" (ros. Государственный природный заповедник „Большой Арктический“). Wyspa została nazwana na cześć oficera jakuckiego pułku kozaków Stiepana Rastorgujewa (1864-1904).
Latem 1956 roku przez miesiąc u brzegu wyspy kotwiczyło 7 polskich statków, których załogi wielokrotnie na niej lądowały, odwiedzając m.in. jej jedynych ówczesnych mieszkańców - 3 osobową rodzinę zesłańców o nazwisku Karczenko zamieszkującą domek z bali położony na południowo-zachodnim krańcu[1].
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ T. Falba, Dwie doby do szczęścia, w: "Nasze Morze" 2011, nr 5 (65), s. 38-41.