Wyspa Siemionowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyspa Siemionowska
Семёновский остров
Kontynent Azja
Państwo  Rosja
Akwen Ocean Arktyczny
Archipelag Wyspy Nowosyberyjskie
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Wyspa Siemionowska
Wyspa Siemionowska
74°15′N 133°55′E/74,250000 133,916667
Położenie na mapie Rosji archipelagu, w którym leżała wyspa

Wyspa Siemionowska (ros. Семёновский остров) – rosyjska wyspa w grupie Wysp Lachowskich archipelagu Wysp Nowosyberyjskich.

Przed swoim zniszczeniem w 1952 roku miała powierzchnię ok. 0,2 km², zaliczając się do najmniejszych w archipelagu. Wyspa posiadała klifowe wybrzeże o wysokości 24 metrów[1][2].

Została odkryta i opisana w 1770 roku przez Iwana Lachowa, kupca z Jakucka, który poszukiwał kłów mamutów do handlu.

Od odkrycia powierzchnia wyspy zmniejszała się, w 1823 roku wynosiła 4,6 km², w 1912 0,9 km², w 1936 0,5 km² i 0,2 km² w 1945 roku. W 1952 roku, na skutek erozji zamieniła się w łachę piasku, niewiele wystającą ponad wodę. W latach 60. XX wieku po wyspie nie było już śladów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grigorov, I.P., 1946, Disappearing islands. Priroda, s. 58–65 (in Russian).
  2. Gavrilov, A.V., N.N. Romanovskii, V.E. Romanovsky, H.-W. Hubberten, and V. E. Tumskoy, 2003, Reconstruction of Ice Complex Remnants on the Eastern Siberian Arctic Shelf. Permafrost and Periglacial Processes. vol. 14, s. 187–198.