Wyspa Wilkickiego (Morze Karskie)
| ||
| Kontynent | Azja | |
| Państwo | ||
| Okręg autonomiczny | ||
| Akwen | Morze Karskie | |
| Powierzchnia | 153,9[1] km² | |
| Populacja • liczba ludności |
0 | |
Wyspa Wilkickiego[2] (ros. Остров Вилькицкого) – rosyjska wyspa arktyczna, położona na Morzu Karskim, u ujścia Zatoki Obskiej i Zatoki Jenisejskiej na pełne morze. Powierzchnia wyspy to ponad 150 km2. Ma charakter nizinny, najwyższe wzniesienie sięga 5 m n.p.m.[1] Panuje tu klimat polarny.
Wyspa Wilkickiego ma długość 18 km i szerokość do 9 km. W zachodniej części wyspy znajduje się podłużna mierzeja; od wschodu wąska cieśnina dzieli ją od podłużnej, piaszczystej wyspy o nazwie kosa Wostocznaja (ros. коса Восточная). Obie wyspy tworzą łukowaty kształt, wygięty ku północy. Najbliższym lądem jest odległa o 25 kilometrów[1] na południe Wyspa Nieupokojewa.
Wyspa Wilkickiego została odkryta w 1874. Nazwano ją na cześć Andrieja Wilkickiego, rosyjskiego hydrografa i geodety.
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ a b c Islands of Russian Federation (ang.). Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych, 1998-02-18. [dostęp 2014-02-17].
- ↑ Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych Świata. Maciej Zych (redaktor). Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, s. 237. ISBN 978-83-254-1988-2.
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
Mapy w skali 1:200 000:
- о. Вилькицкого (ros.)
- коса Восточная (ros.)