Wyspy Balleny’ego
Wyspy Balleny’ego (z północy na południe): Wyspa Younga, Wyspa Buckle’a, Wyspa Sturge’a (2007) | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Akwen |
Morze Rossa |
| Wyspy | |
| Liczba wysp |
3 główne |
| Populacja • liczba ludności |
|
Położenie na mapie Antarktyki | |

Wyspy Balleny’ego[1] (ang. Balleny Islands) – niezamieszkany archipelag pochodzenia wulkanicznego na Morzu Rossa, zaliczany do terytorium Dependencji Rossa, fragmentu Antarktyki, do którego rości sobie prawa Nowa Zelandia.
Nazwa
[edytuj | edytuj kod]Archipelag został nazwany na cześć Johna Balleny’ego (ok. 1770–1842) – jednego z kapitanów przedsiębiorstwa wielorybniczego Enderby Brothers z Londynu[2]. Poszczególne wyspy zostały nazwane na cześć kupców, którzy finansowali wyprawę Balleny’ego[3].
Geografia
[edytuj | edytuj kod]Wyspy Balleny’ego rozciągają się od 66°15' do 67°10'S oraz 162°15' do 164°45'E długości geograficznej, ok. 240 km od wybrzeża Ziemi Wiktorii[4][a], w północnej części Morza Rossa[5]. W skład archipelagu wchodzą trzy wyspy główne oraz wiele wysepek, które tworzą łańcuch rozciągający się na przestrzeni ok. 160 km[4]. Z północy na południe wyspy to[3]:
- Wyspa Younga – wyspa na północno-zachodnim krańcu archipelagu, płaskowyż wznoszący się na ok. 1200 m[6], przy jej północnym krańcu znajdują się przybrzeżne skały – Seal Rocks[7]
- Row Island – przybrzeżna wyspa na południowy wschód od Wyspy Younga[8]
- Borradaile Island – przybrzeżna wyspa na południowy wschód od Wyspy Younga[9], przy jej południowo-wschodnim krańcu skała – Beale Pinnacle[10]
- Wyspa Buckle’a – wyspa w połowie dystansu między Wyspą Younga a Wyspą Sturge’a, wznosząca się na 740 m[11], na południe od wyspy leży wysepka Sabrina Island[12] oraz skała The Monolith[13], na północny wschód – skały Scott Cone i Eliza Cone[14]
- Wyspa Sturge’a – największa wyspa archipelagu, na której znajduje się najwyższy punkt archipelagu, szczyt Brown Peak[b] wznoszący się na 1524 m n.p.m.[c] – szczyt pozostaje niezdobyty (stan na 2015)[15].
Wyspy są pochodzenia wulkanicznego, przy czym nie odnotowuje się tu aktywności sejsmicznej[4]. W latach 60. XX wieku podejrzewano, że na Wyspie Buckle’a miały miejsce erupcje w 1839 i 1899 roku, czego jednak nie potwierdziły późniejsze badania[16]. Badania rdzeni lodowych potwierdziły obecność opadów wulkanicznych z lokalnej erupcji na Wyspach Balleny’ego w 2001 roku[17].
Archipelag Leży w obszarze Prądu Wiatrów Zachodnich; to jedyne wyspy oceaniczne na Morzu Rossa poza Wyspą Scotta[18]. W większości wyspy pokryte są lodem[4].
Archipelag jest obszarem gniazdowania przynajmniej 7 gatunków ptaków, występowania 4 gatunków fok i 25 gatunków szkarłupni[4]. Potwierdzono tu gniazdujące pingwiny białookie i maskowe, warcabnik, petrele śnieżne i antarktyczne, fulmary południowe i oceanniki żółtopłetwe[4]. Wyspy to jedyny obszar gdzie koegzystują obok siebie kolonie pingwinów białookich i maskowych[19]. Ponadto odnotowano tu występowanie petreleców olbrzymich, burzyków szarych, rybitw popielatych i wydrzyków[4]. Na wybrzeżu zaobserwowano weddelki arktyczne, krabojady i mirungi, a w wodach przybrzeżnych lamparty morskie[4].
Archipelag znajduje się na terytorium Dependencji Rossa, do którego prawa rości sobie Nowa Zelandia[20].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wyspy odkrył 9 lutego 1839 roku kapitan angielskiego szkunera „Eliza Scott” John Balleny[2]. Thomas Freeman kapitan statku „Sabrina” wylądował 11 lutego 1839 roku na ziemi najprawdopodobniej Borradaile Island – był pierwszym człowiekiem, który stanął na lądzie na południe od koła antarktycznego[3]. W 1841 roku u wybrzeży wysp cztery dni spędził James Clark Ross (1800–1862)[3]. Wyspy zoczone były przez kolejne wyprawy przedsiębiorstwa wielorybniczego Enderby Brothers w 1850 i 1853 roku, i później w 1884 roku przez Henrika Johana Bulla (1844–1930), w 1899 roku przez Carstena Borchgrevinka (1864–1934), w 1904 roku przez Roberta Falcona Scotta (1868–1912) i w 1915 roku przez Josepha Stenhouse’a (1887–1941)[3].
W 1936 roku podjęto nieudaną próbę zbadania Borradaile Island, którą poddano badaniom z morza w 1938 roku[3]. W 1948 roku pierwsze zdjęcia wysp z lotu ptaka dostarczyła Grupa Zachodnia w ramach Operacji Highjump[3]. 29 lutego 1948 roku Australijczycy dokonali drugiego lądowania na Borradaile Island[3]. Kolejne lądowania miały miejsce w 1949 roku na Wyspie Buckle’a, w 1958 roku na Wyspie Younga i w 1959 roku na Wyspie Sturge’a[3].
Archipelag został zbadany przez wyprawę nowozelandzką w marcu 1964 roku[3]. W 1966 roku Sabrina Island wraz wysepkami The Monolith oraz Chinstrap Islet została ustanowiona szczególnie chronionym obszarem Antarktyki – od 2002 roku jest szczególnie chronionym obszarem Antarktyki Nr 104[21][4].
W sezonie 1986/1987 Amerykanie umieścili na Wyspie Buckle’a automatyczną stację meteorologiczną[3]. Kolejne badania przez stronę nowozelandzką zostały przeprowadzone na początku lat 90. XX wieku[3].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Varian (2005) podaje ok. 270 km od Przylądka Adare’a, zob. Varian 2005 ↓, s. 4, a Management Plan For Antarctic Specially Protected Area No. 104 – ok. 325 km od Pennell Coast i Ziemi Oatesa, zob. Antarctic Treaty Secretariat 2001 ↓.
- ↑ Ross błędnie nazwał szczyt Russel Peak; zob. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – Brown Peak ↓.
- ↑ Riffenburgh (2007) podaje, że szczyt wznosi się na wysokość 1800 m, zob. Riffenburgh 2007 ↓, s. 123.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata 2019 ↓, s. 654.
- ↑ a b SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer ↓.
- ↑ a b c d e f g h i j k l Mills 2003 ↓, s. 57.
- ↑ a b c d e f g h i Riffenburgh 2007 ↓, s. 123.
- ↑ Varian 2005 ↓, s. 4.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – Young Island ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and United States Gazetteer – Seal Rocks ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and United States Gazetteer – Row Island ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and United States Gazetteer – Borradaile Island ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – Beale Pinnacle ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – Buckle Island ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – Sabrina Island ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – The Monolith ↓.
- ↑ SCAR Composite Gazetteer of Antarctica and New Zealand Gazetteer – Scott Cone ↓.
- ↑ Gildea 2015 ↓.
- ↑ Faure i Mensing 2010 ↓, s. 555.
- ↑ Tetzner i in. 2021 ↓.
- ↑ Antarctic Treaty Secretariat 2001 ↓.
- ↑ Varian 2005 ↓, s. 7.
- ↑ New Zealand Ministry of Foreign Affairs and Trade ↓.
- ↑ Antarctic Treaty Secretariat ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- ASPA 104: Sabrina Island, Balleny Islands. Antarctic Treaty Secretariat. [dostęp 2025-10-22]. (ang.).
- Balleny Islands (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Beale Pinnacle (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Borradaile Island (United States Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Brown Peak (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Buckle Island (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Faure, Gunter, Mensing, Teresa M.: The Transantarctic Mountains Rocks, Ice, Meteorites and Water. Springer Netherlands, 2010. ISBN 90-481-9390-7. [dostęp 2025-10-23]. (ang.).
- Gildea, Damien: Mountaineering in Antarctica: Complete Guide Travel Guide. Primento Digital Publishing, 2015. ISBN 2-511-03134-5. [dostęp 2025-10-23]. (ang.).
- Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych Świata. Maciej Zych (redaktor). Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4. [dostęp 2025-10-22].
- Management Plan For Antarctic Specially Protected Area No. 104, Sabrina Island, Balleny Islands. Antarctic Treaty Secretariat, 2001. [dostęp 2025-10-22]. (ang.).
- Mills, William James: Exploring Polar Frontiers. ABC-CLIO, 2003. ISBN 978-1-57607-422-0. [dostęp 2025-10-22]. (ang.).
- New Zealand Ministry of Foreign Affairs and Trade: Antarctica and the Southern Ocean. [w:] www.mfat.govt.nz [on-line]. [dostęp 2025-10-22]. (ang.).
- Riffenburgh, Beau: Encyclopedia of the Antarctic. Taylor & Francis, 2007. ISBN 978-0-415-97024-2. [dostęp 2025-10-22]. (ang.).
- Row Island (United States Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Sabrina Island (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Scott Cone (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Seal Rocks (United States Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Tetzner, Dieter R. and Elizabeth R. Thomas, Claire S. Allen, Alma Piermattei. Evidence of Recent Active Volcanism in the Balleny Islands (Antarctica) From Ice Core Records. „JGR Atmospheres”. 126 (23), 2021-11-17. DOI: 10.1029/2021JD035095. (ang.).
- The Monolith (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Young Island (New Zealand Gazetteer). W: Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR): SCAR Composite Gazetteer of Antarctica. (ang.).
- Varian, S.J.. A summary of the values of the Balleny Islands, Antarctica. „Marine Biodiversity Biosecurity Report No. 6”, 2005. Ministry of Fisheries. ISSN 1175-771X. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Biswell, Shelly Farr. Balleny Islands; End of the line.. „New Zealand Geographic”, Mar - Apr 2007. (ang.).