Wyspy Kamienne
| Ten artykuł od 2012-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Wyspy Kamienne (ros. Каменные острова) – archipelag 4 większych wysp położonych równoleżnikowo na Zatoce Piasińskiej, do której uchodzi rzeka Piasina, na Morzu Karskim. Wyspy niezamieszkałe, pokryte tundrą, stanowią część Kraju Krasnojarskiego i jednego z największych na świecie rezerwatów przyrody Państwowego Rezerwatu Przyrody "Wielki Arktyczny" (ros. Государственный природный заповедник „Большой Арктический“) o powierzchni 41 692 km². W czasie srogich zim wyspy są połączone ze sobą i stałym lądem pokrywą lodową. Na wyspach panuje surowy klimat, polarny i subpolarny. Najbliższym portem i miastem jest Dikson położone około 90 km na południowy-zachód od wysp. Wyspy zostały odkryte dopiero w latach 1900-1903 podczas rosyjskiej ekspedycji na statku Zaria pod kierownictwem barona Edwarda Wasiljewicza Tolla, w której uczestniczył jako hydrolog A. W. Kołczak.
Do archipelagu należą (od zachodu):
- Zachodnia Wyspa Kamienna, 8,5 km średnicy, wysokość do 159 m;
- Wschodnia Wyspa Kamienna, 17 km długości, 9 km szerokości, wysokość do 46 m;
- Wyspa Rastorgujewa, wydłużona, w kształcie przewróconej „ósemki”, długości 16 km i wysokości do 132 m;
- Wyspa Morżowo, 4 km średnicy, najbliżej stałego lądu (11 km).