Wyspy Książęce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyspy Książęce
Ilustracja
Kontynent Azja
Państwo  Turcja
Akwen Morze Marmara
Wyspy Büyükada, Heybeliada, Burgazada, Kınalıada, Sedef Adası, Yassıada, Sivriada, Tavşanadası, Kaşıkadası
Powierzchnia 11,05 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności

14.072
• gęstość 1.273 os./km²
Mapa
Położenie na mapie
Położenie na mapie Turcji
Mapa lokalizacyjna Turcji
Wyspy Książęce
Wyspy Książęce
Ziemia40°52′31″N 29°05′40″E/40,875278 29,094444

Wyspy Książęce[1] (tr. Kızıl Adalar Czerwone Wyspy) – wyspy po anatolijskiej stronie Stambułu na Morzu Marmara. Grupa dziesięciu wysp i dwóch małych skalnych raf.

W starożytności zwano je Demonnesoi – Wyspy Ludu, w BizancjumPapadanisia – Wyspy Książąt. W czasach bizantyjskich służyły za miejsce zsyłki książąt, księży i księżniczek[2]. W czasach Imperium Osmańskiego zsyłano tu członków rodziny sułtana.

Na wyspy można przepłynąć promem ze Stambułu z Sirkeci lub Bostanci.

Wyspy: Kınılıada (greckie: Proti), Burgazada (greckie: Antigoni), Kaşık Adası (greckie: Pida), Heybeliada (greckie: Chalki), Büyükada (greckie: Prinkipos), Sedef Adası (greckie: Antherovitos lub Terebintos), Sivriada (greckie: Oksia), Yassıada (greckie: Plati), Tavşan Adası (greckie: Niadri lub Neadros). Wyspy Sivriada i Tavşanadası są niezamieszkane. Kaşıkadası jest własnością prywatną, na Yassıada znajdują się szkoły; pozostałe są zamieszkane. Turyści odwiedzają najchętniej wyspy Büyükada i Heybeli[3]. Na Büyükada warto zwiedzić cerkiew św. Jerzego (Jorgi), na Kınalıada – monaster Chrystusa Zbawiciela (Hristos Manastiri), na Heybeliada budynki seminarium duchownego (od 1971 nieczynnego) oraz cerkiew św. Jana Chrzciciela i Muzeum Sait Faik na wyspie Burgaz[4].

Na wyspach dozwolony jest wyłącznie ruch państwowych pojazdów, żadne inne pojazdy nie są wpuszczane, stąd popularnym środkiem transportu są bryczki i rowery.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. KSNG: [http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/wykaz_polskich_nazw_geograficznych.pdf Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata] (pol.). [dostęp 2015-11-01].
  2. Halina Evert-Kappesowa, Wyspy Archipelagu Marmara jako miejsca zesłania [w:] Polska - Niemcy - Europa. Księga ku czci prof. Janusza Pajewskiego, Poznań 1978, s. 33-44.
  3. Stambuł, Istanbul 2002
  4. www.adalar.bel.tr (tur.). [dostęp 18 września 2010].